Solongoite
Wzór chemiczny: Ca<sub>2</sub>B<sub>3</sub>O<sub>4</sub>(OH)<sub>4</sub>Cl
Solongoit to bardzo rzadki boran wapnia, tworzący bezbarwne lub białe, tabliczkowe kryształy o perłowym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5
- Połysk
- Pearly
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.5
- Łupliwość
- Perfect on {001}
- Przełam
- Splintery
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Solongoit można rozpoznać po jego formie występowania - małych, tabliczkowych kryształach zebranych w promieniste agregaty. Kluczowe cechy to perłowy połysk na powierzchniach doskonałej łupliwości, niska twardość oraz przynależność do paragenezy minerałów boranowych w skarnach. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi białymi, włóknistymi lub płytkowymi minerałami boranowymi lub zeolitami. Od zeolitów odróżnia go współwystępowanie z innymi boranami. Dokładna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod badawczych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna. ## Formy kryształów Kryształy są tabliczkowe lub płytkowe, o heksagonalnym zarysie. Zwykle tworzą promieniste, włókniste lub sferolityczne agregaty. Rzadziej występują jako rozproszone, pojedyncze blaszki na matrycy skalnej.
Środowisko występowania
## Geneza Solongoit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, związanym z procesami metasomatycznymi. Powstaje w skarnach magnezowych, które uległy późniejszemu wzbogaceniu w bor. Tworzy się w strefach kontaktowych między intruzjami magmowymi a skałami węglanowymi (dolomitami). ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi boranami, takimi jak kurchatovit, svabite, ludwigit, a także z kalcytem, dolomitem, fluorytem i magnetytem. Parageneza ta jest charakterystyczna dla złoża Solongo. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i dobrze zbadanym miejscem występowania solongoitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - złoże boru Solongo, w Republice Buriacji, w Rosji.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z wyraźnie wykształconymi, promienistymi agregatami solongoitu, kontrastujące z ciemniejszą matrycą skalną. Wielkość agregatów i brak uszkodzeń mechanicznych znacząco podnoszą wartość okazu. Ze względu na rzadkość, nawet mikroskopijne, ale dobrze uformowane kryształy są uważane za wartościowe. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest złoże Solongo w Rosji. Materiał z tej lokalizacji jest bardzo trudny do zdobycia na rynku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Z uwagi na doskonałą łupliwość i niską twardość, okazy solongoitu wymagają bardzo ostrożnego obchodzenia się. Czyszczenie powinno być ograniczone do minimum. W razie konieczności można użyć miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Należy unikać wody i jakichkolwiek środków chemicznych. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami, które mogą reagować z minerałem. Nie należy poddawać go ultradźwiękom ani czyszczeniu parowemu. Jest wrażliwy na uszkodzenia mechaniczne, dlatego trzeba chronić go przed zarysowaniem i uderzeniami. ## Przechowywanie Okazy solongoitu najlepiej przechowywać w stabilnych warunkach, w zamykanym pudełku typu "micromount", które chroni przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać środowisk o wysokiej wilgotności.