Sodic-ferri-clinoferroholmquistite

Wzór chemiczny: Na<sub>0.5</sub>Li<sub>2</sub>Fe<sup>2+</sup><sub>3</sub>Fe<sup>3+</sup><sub>2</sub>Si<sub>8</sub>O<sub>22</sub>(OH)<sub>2</sub>

Sodytowo-żelazowy klinoferroholmquistyt to bardzo rzadki, ciemnozielony do czarnego minerał z grupy amfiboli litowych, występujący w postaci igiełkowych kryształów.

## Charakterystyka Sodytowo-żelazowy klinoferroholmquistyt jest złożonym krzemianem z grupy amfiboli litowych, należącym do szeregu klinoferroholmquistytu. Tworzy wydłużone, igiełkowe lub włókniste kryształy, często zebrane w promieniste lub splątane agregaty. Jego barwa jest zazwyczaj ciemnozielona, zielonawoczarna do niemal czarnej. Jest minerałem nieprzezroczystym, o szklistym połysku. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością w zakresie 5-6 w skali Mohsa. Ma szklisty połysk i jest nieprzezroczysty. Gęstość obliczona wynosi około 3.31 g/cm³. Wykazuje doskonałą łupliwość w dwóch kierunkach, typową dla amfiboli. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, zatwierdzona przez IMA w 2017 roku (IMA2017-059), odnosi się do jego składu chemicznego - dominacji sodu (sodic), żelaza trójwartościowego (ferri) oraz jego związku z klinoferroholmquistytem. Został opisany na podstawie materiału pochodzącego z lokalizacji typowej w Czechach.

Właściwości

Twardość Mohsa
5-6
Połysk
Szklisty
Rysa
Zielonkawoszara
Gęstość
3.31
Łupliwość
Doskonała według {210}
Przełam
Nieregularny
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Minerał rozpoznaje się na podstawie jego charakterystycznej formy - długich, igiełkowych lub włóknistych kryształów o ciemnozielonej do czarnej barwie. Kluczowe jest również środowisko występowania (pegmatyty litowe) oraz współwystępujące minerały, takie jak kwarc, albit, lepidolit czy elbait. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi ciemnymi amfibolami, takimi jak hornblenda, riebeckit czy turmalinem (szerlem). Odróżnienie często wymaga zaawansowanych metod analitycznych (analiza chemiczna, XRD), choć pokrój kryształów i parageneza mogą być pomocne. W odróżnieniu od turmalinu, kryształy nie wykazują typowego dla niego przekroju poprzecznego w kształcie zaokrąglonego trójkąta. ## Formy kryształów Kryształy są pryzmatyczne, silnie wydłużone wzdłuż osi c, o pokroju igiełkowym lub włosowym. Zazwyczaj tworzą skupienia włókniste, promieniste lub splątane agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Sodytowo-żelazowy klinoferroholmquistyt jest minerałem pochodzenia magmowego. Powstaje w późnych stadiach krystalizacji pegmatytów granitowych bogatych w lit i sód, w szczególności w pegmatytach typu LCT (lit-cez-tantal). ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z kwarcem, albitem, mikroklinem, lepidolitem, elbaitem (odmianą turmalinu) oraz innymi minerałami pegmatytowymi. ## Lokalizacje Jedyną potwierdzoną i opisaną lokalizacją (miejsce typowe) tego minerału jest kamieniołom lepidolitowego pegmatytu w miejscowości Rožná, w powiecie Zdziar nad Sazawą (kraj Wysoczyna) w Czechach.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako ekstremalnie rzadki minerał, każdy dobrze wykształcony i poprawnie zidentyfikowany okaz jest cenny. Najbardziej pożądane są okazy z wyraźnymi, nieuszkodzonymi kryształami igiełkowymi, tworzące estetyczne agregaty na matrycy skalnej, najlepiej w towarzystwie innych minerałów pegmatytowych jak lepidolit czy elbait. Wielkość i bogactwo skupień kryształów znacząco podnoszą wartość kolekcjonerską.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Z uwagi na igiełkową lub włóknistą naturę kryształów, czyszczenie mechaniczne jest ryzykowne. Najbezpieczniej jest używać sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, należy używać wyłącznie wody destylowanej i bardzo miękkiego pędzelka, a następnie dokładnie osuszyć okaz. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i silnymi chemikaliami, które mogą uszkodzić minerał. Kruche, igiełkowe kryształy są bardzo wrażliwe na uderzenia i wibracje. Nie należy czyścić okazów w myjkach ultradźwiękowych. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od kurzu i wilgoci. Najlepiej umieścić je w zamykanym pudełku klaserowym z miękką wyściółką, aby chronić delikatne kryształy przed uszkodzeniem mechanicznym.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej