Smolyaninovite
Wzór chemiczny: Co<sup>2+</sup><sub>3</sub>Fe<sup>3+</sup><sub>2</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>4</sub>·11H<sub>2</sub>O
Smolianinowit to rzadki, uwodniony arsenian kobaltu i żelaza, tworzący mikroskopijne, igiełkowe kryształy o różowofioletowej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Jasnoróżowa
- Gęstość
- 3.13
- Łupliwość
- Dobra wg {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Smolianinowit rozpoznaje się po jego charakterystycznej różowofioletowej barwie, igiełkowej formie kryształów tworzących promieniste agregaty oraz występowaniu w strefach utleniania złóż kobaltu i żelaza. Jest minerałem bardzo miękkim i kruchym. Ostateczna identyfikacja wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Smolianinowit można pomylić z erytrynem, który ma podobny, choć zazwyczaj bardziej intensywny, karminoworóżowy do fioletowego kolor i również tworzy igiełkowe kryształy. Erytryn nie zawiera jednak żelaza. Różnice między nimi są subtelne i często wymagają analizy chemicznej do jednoznacznego potwierdzenia. ## Formy kryształów Kryształy są wydłużone, igiełkowe lub listewkowe, często spłaszczone. Zazwyczaj tworzą promieniste, gwiaździste lub splątane agregaty, a także cienkie naskorupienia na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Smolianinowit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) hydrotermalnych złóż kruszcowych bogatych w arsen, kobalt i żelazo. Tworzy się w wyniku wietrzenia arsenków kobaltu i żelaza, takich jak skutterudyt czy saffloryt. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi arsenianami, takimi jak erytryn, annabergit, farmakosyderyt, skorodyt, a także z getytem, kwarcem i kalcytem. Występuje również w towarzystwie pierwotnych kruszców, z których powstaje. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne lokalizacje smolianinowitu to złoże Bou Azzer w Maroku oraz kopalnia Vostok-2 w obwodzie Ałmaty w Kazachstanie (miejsce typowe). Znany jest również z kilku miejsc w Niemczech (Saksonia, Schwarzwald) oraz z kopalni níquel-cobalto w Hiszpanii.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów smolianinowitu ocenia się przede wszystkim na podstawie intensywności i nasycenia różowofioletowej barwy. Najbardziej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, promienistymi agregatami igiełkowych kryształów, wyraźnie odcinającymi się od skały macierzystej. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, kluczowa jest estetyka całego agregatu i jego kontrast z podłożem. Okazy z bogatymi naskorupieniami o żywej barwie są również poszukiwane. ## Popularne stanowiska Najlepsze i najbardziej znane okazy smolianinowitu, dostępne na rynku kolekcjonerskim, pochodzą ze złoża Bou Azzer w Maroku. Okazy z tej lokalizacji charakteryzują się pięknymi, promienistymi agregatami o intensywnej barwie.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy smolianinowitu są ekstremalnie delikatne i wrażliwe. Czyszczenie mechaniczne jest niewskazane. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z dużej odległości, aby usunąć luźny kurz. Należy unikać kontaktu z wodą, która może uszkodzić lub rozpuścić minerał. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, dlatego należy chronić go przed jakimkolwiek uderzeniem, wstrząsem czy ścieraniem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na zmiany wilgotności. ## Przechowywanie Okazy smolianinowitu powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i zmianami wilgotności. Należy trzymać je z dala od wibracji i źródeł ciepła.