Sklodowskite
Wzór chemiczny: Mg(U<sup>6+</sup>O<sub>2</sub>)<sub>2</sub>(SiO<sub>3</sub>OH)<sub>2</sub>·6H<sub>2</sub>O
Skłodowskit to krzemian uranylu magnezu, tworzący charakterystyczne, igiełkowe kryształy o intensywnie żółtej lub zielonożółtej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2-3
- Połysk
- Vitreous, Silky
- Rysa
- Yellowish white
- Gęstość
- 3.54
- Łupliwość
- Perfect on {100}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne skłodowskitu to jego intensywna, cytrynowożółta do zielonożółtej barwa, igiełkowa lub włoskowa forma kryształów tworzących promieniste agregaty oraz silna radioaktywność. Często występuje w strefach utleniania złóż uranu. Pod wpływem krótkofalowego światła UV wykazuje słabą, zieloną fluorescencję. ## Odróżnianie od podobnych Skłodowskit bywa mylony z innymi wtórnymi minerałami uranu, zwłaszcza z uranofanem. Uranofan (wapniowy krzemian uranylu) ma bardzo podobny wygląd i właściwości, a ich pewne rozróżnienie często wymaga analizy chemicznej (EDS) w celu określenia obecności magnezu (w skłodowskicie) lub wapnia (w uranofanie). Uranofan częściej tworzy skupienia zbite i matowe, podczas gdy skłodowskit częściej formuje lśniące, igiełkowe agregaty. ## Formy kryształów Kryształy skłodowskitu są jednoskośne, lecz wykazują pseudo-rombowy pokrój. Są silnie wydłużone, igiełkowe, włoskowe lub listewkowe. Zazwyczaj tworzą promieniste, gwiaździste lub wachlarzowate agregaty, a także gęste, spilśnione skupienia i naskorupienia na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Skłodowskit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż uraninitu i innych pierwotnych minerałów uranu. Tworzy się w wyniku działania wód bogatych w krzemionkę i magnez na rudy uranowe. Jest produktem stosunkowo późnych etapów przeobrażeń hydrotermalnych w niskich temperaturach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami uranu. Do jego najczęstszych asocjacji należą uranofan, kasolit, torbernit, curyt, soddyit, a także pierwotny uraninit. Może również występować w towarzystwie kwarcu, skaleni i minerałów ilastych. ## Lokalizacje Najważniejszym i historycznym miejscem występowania skłodowskitu, skąd pochodzą najlepsze okazy, jest kopalnia Shinkolobwe w prowincji Katanga (Demokratyczna Republika Konga). Znaczące znaleziska pochodzą również z Jáchymova w Czechach, kopalni Great Bear Lake w Kanadzie oraz z licznych stanowisk w stanie Utah w USA (np. kopalnia Delta).
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy skłodowskitu charakteryzują się intensywną, czystą, cytrynowożółtą barwą. Kluczowa jest forma kryształów - poszukiwane są okazy z dobrze wykształconymi, długimi igłami tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty ("jeżyki", "słoneczka"). Ważny jest również kontrast z ciemną skałą macierzystą (matrycą) oraz brak uszkodzeń delikatnych kryształów. Wielkość agregatów, a nie pojedynczych igieł, znacząco wpływa na wartość. ## Popularne stanowiska Za klasyczne i dostarczające najlepszych na świecie okazów uważa się złoże Shinkolobwe w Demokratycznej Republice Konga. Okazy stamtąd stanowią wzorzec dla tego minerału. Kolekcjonerzy cenią również próbki z Jáchymova (Czechy) ze względu na ich historyczne znaczenie.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy skłodowskitu są niezwykle delikatne i kruche. Czyszczenie mechaniczne jest wysoce niewskazane. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości, aby usunąć luźny kurz. Należy unikać kontaktu z wodą, która może uszkodzić minerał. ## Czego unikać Skłodowskit jest minerałem uranowym i jest silnie radioaktywny. Należy bezwzględnie unikać wdychania pyłu i bezpośredniego kontaktu ze skórą. Mycie rąk po każdym kontakcie jest obowiązkowe. Nie należy go przechowywać w miejscach, gdzie spędza się dużo czasu (sypialnie, biurka). Należy go chronić przed wilgocią, wysoką temperaturą i chemikaliami. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnych, przezroczystych pojemnikach z tworzywa sztucznego (tzw. perky box), które chronią przed uszkodzeniami mechanicznymi i rozprzestrzenianiem się pyłu. Pojemnik powinien być wyraźnie oznaczony jako materiał radioaktywny. Należy go trzymać z dala od innych minerałów wrażliwych na promieniowanie.