Sjögrenite
Wzór chemiczny: Mg<sub>6</sub>Fe<sup>3+</sup><sub>2</sub>(CO<sub>3</sub>)(OH)<sub>16</sub>·4H<sub>2</sub>O
Sjögrenit to rzadki minerał z grupy hydrotalkitu, tworzący heksagonalne, tabliczkowe kryształy o perłowym połysku, blisko spokrewniony z pyroauritem.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Perłowy
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.11
- Łupliwość
- Doskonała wg {0001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Heksagonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne sjögrenitu to jego heksagonalny pokrój kryształów, doskonała łupliwość w jednej płaszczyźnie, perłowy połysk na powierzchniach łupliwości oraz niska twardość. Reaguje z kwasem solnym, wydzielając bąbelki dwutlenku węgla. ## Odróżnianie od podobnych Sjögrenit jest niemal niemożliwy do odróżnienia od pyroaurytu bez zaawansowanych badań (np. dyfrakcji rentgenowskiej). Pyroauryt krystalizuje w układzie trygonalnym, a sjögrenit w heksagonalnym, jednak wizualnie ich kryształy mogą być identyczne. Można go również pomylić z innymi minerałami z grupy hydrotalkitu, takimi jak hydrotalkit czy manasseit, od których odróżnienie również wymaga analizy laboratoryjnej. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj cienkie, tabliczkowe o sześciobocznym zarysie. Często tworzą agregaty blaszkowate, rozetkowe lub foliowane. Występują także w formie cienkich powłok i nalotów.
Środowisko występowania
## Geneza Sjögrenit jest minerałem wtórnym, powstającym w wyniku niskotemperaturowych procesów hydrotermalnych lub metamorfizmu niskiego stopnia. Tworzy się w serpentynitach oraz w przeobrażonych złożach rud żelaza i manganu, często w spękaniach i szczelinach skalnych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z pyroaurytem, z którym jest blisko spokrewniony. Towarzyszą mu również takie minerały jak kalcyt, dolomit, magnetyt, brucyt, serpentyn i minerały z grupy flogopitu. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska tego minerału to Långban i Nordmark w Värmland (Szwecja). Znany jest również z kopalni Sterling Hill w New Jersey (USA), z Mont Saint-Hilaire w Quebecu (Kanada) oraz z kilku lokalizacji w Norwegii (np. Snarum) i Rosji (Ural).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o wyraźnym heksagonalnym zarysie. Atrakcyjność podnoszą bogate agregaty rozetkowe oraz kontrastujące połączenia z innymi minerałami, np. z kalcytem. Ważna jest również intensywność barwy i dobry połysk. Ze względu na powszechne współwystępowanie z pyroaurytem, okazy z potwierdzoną analitycznie tożsamością sjögrenitu są szczególnie wartościowe. ## Popularne stanowiska Klasyczne okazy, uważane za najlepsze, pochodzą ze szwedzkich złóż w Långban. Wysokiej jakości materiał kolekcjonerski dostarczała również kopalnia Sterling Hill w USA.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy sjögrenitu są niezwykle delikatne i miękkie. Należy je czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Unikać kontaktu z wodą, która może uszkodzić minerał. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać wszelkich kwasów i chemikaliów, które gwałtownie reagują z węglanami. Minerał jest wrażliwy na wysoką temperaturę i wilgoć. Nie należy go myć w myjkach ultradźwiękowych ani parowych. Ze względu na niską twardość jest bardzo podatny na zarysowania. ## Przechowywanie Okazy sjögrenitu należy przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby uniknąć otarć i uszkodzeń mechanicznych. Powinny być chronione przed kurzem, wilgocią i bezpośrednim działaniem światła słonecznego.