Simonkolleite
Wzór chemiczny: Zn²⁺₅(OH)₈Cl₂·H₂O
Simonkolleit to rzadki minerał wtórny cynku, tworzący bezbarwne lub białe, heksagonalne kryształy o perłowym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 1.5
- Barwa
- Colourless
- Połysk
- Pearly to vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.20
- Łupliwość
- {0001}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Najważniejszymi cechami diagnostycznymi simonkolleitu są jego charakterystyczne, heksagonalne, tabliczkowe kryształy, często zebrane w rozetowe agregaty. Perłowy połysk na płaszczyznach podstawy, doskonała łupliwość w jednym kierunku oraz niska twardość są kluczowe dla identyfikacji. Gwałtownie reaguje z kwasem solnym. ## Odróżnianie od podobnych Simonkolleit bywa mylony z innymi wtórnymi minerałami cynku o podobnym wyglądzie, takimi jak hydrocynkit. Hydrocynkit jednak krystalizuje w układzie jednoskośnym i często wykazuje silną, niebieską fluorescencję w świetle UV, której simonkolleit nie posiada. Można go także pomylić z gipsem lub brucytem, ale odróżnia go od nich kształt kryształów i reakcja z kwasami. ## Formy kryształów Kryształy są cienkotabliczkowe, o heksagonalnym zarysie, często ułożone w wachlarzowate, rozetowe lub sferulityczne agregaty. Występuje również w formie drobnoziarnistych nalotów i skorup.
Środowisko występowania
## Geneza Simonkolleit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców cynku. Tworzy się w wyniku działania roztworów bogatych w chlorki na inne minerały cynku, takie jak sfaleryt. Spotykany jest także jako produkt działalności pohutniczej, krystalizujący na starych hałdach i żużlach, gdzie cynk reaguje z wodą morską lub innymi źródłami chlorków. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami cynku, takimi jak hydrocynkit, hemimorfit, smithsonit i aurichalcyt. Występuje także w towarzystwie sfalerytu, galeny, gipsu, kalcytu i kwarcu. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska na świecie to m.in. kamieniołom Richelsdorf w Hesji (Niemcy), gdzie został odkryty, oraz kopalnia Lavrion w Attyce (Grecja), skąd pochodzą liczne, dobrze wykształcone okazy. Znajdowany jest również w kopalniach w Namibii (Tsumeb), Australii (Broken Hill), Włoszech (Sardynia) oraz w kilku lokalizacjach w USA (Arizona, Pensylwania).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami o wyraźnym heksagonalnym zarysie, tworzące estetyczne, rozetowe agregaty. Wysoko oceniane są próbki, na których lśniące, perłowe kryształy simonkolleitu kontrastują z ciemną skałą macierzystą. Wielkość kryształów i agregatów również znacząco podnosi wartość okazu, podobnie jak czystość (brak uszkodzeń) i atrakcyjne asocjacje z innymi minerałami. ## Popularne stanowiska Najsłynniejsze i najbardziej pożądane okazy simonkolleitu pochodzą z antycznych kopalń w rejonie Lavrion w Grecji. Cenione są również klasyczne okazy z miejsca odkrycia w Richelsdorf w Niemczech.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy simonkolleitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na jego reaktywność, należy unikać kontaktu z wodą, zwłaszcza z kwasami. Jeśli konieczne jest użycie płynu, zalecana jest czysta, dejonizowana woda lub alkohol, ale z najwyższą ostrożnością i szybkim osuszeniem. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na chemikalia, szczególnie na kwasy, w których gwałtownie się rozpuszcza. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą zniszczyć delikatne kryształy. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na długotrwałe działanie wilgoci. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy simonkolleitu najlepiej przechowywać w zamkniętych, suchych pojemnikach (np. typu "membrane box") lub w gablotach, aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na jego miękkość, nie powinien być przechowywany w kontakcie z twardszymi minerałami.