Simonite

Wzór chemiczny: Tl¹⁺Hg²⁺As³⁺₃S²⁻₆

Simonit to rzadki, ciemnoczerwony do czarnego siarczek talu, rtęci i arsenu, tworzący drobne, tabliczkowe kryształy.

## Charakterystyka Simonit jest bardzo rzadkim minerałem z grupy siarkosoli, składającym się z talu, rtęci, arsenu i siarki. Występuje w postaci bardzo małych, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, które rzadko przekraczają 1 mm długości. Zazwyczaj tworzy skupienia lub występuje jako pojedyncze, wrośnięte w skałę macierzystą kryształy. Jest nieprzezroczysty, o metalicznym połysku. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się metalicznym połyskiem i czerwonobrunatną rysą. Jego twardość w skali Mohsa wynosi około 1.5-2, co czyni go bardzo miękkim. Gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 5.96 g/cm³. ## Barwy i odmiany Simonit ma barwę od ciemnoczerwonej do czarnej. W świetle odbitym ujawnia intensywne, czerwone refleksy wewnętrzne. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 1980 roku. Jego nazwa honoruje dr. Adolfa Simona (1897-1979), szwajcarskiego chemika i kolekcjonera minerałów z Berna w Szwajcarii, który jako pierwszy znalazł ten minerał. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary kryształów, simonit nie ma żadnego zastosowania komercyjnego ani przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego dla wyspecjalizowanych zbieraczy mikrominerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa: 1.5-2
Barwa: Red
Połysk: Metallic
Rysa: Red-brown
Gęstość: 0
Łupliwość: Perfect on {100}
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Rozpoznanie simonitu jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak analiza składu chemicznego (EDS) i rentgenowska analiza strukturalna (XRD). Wizualnie, w powiększeniu mikroskopowym, charakterystyczne są bardzo małe, tabliczkowe kryształy o czarnej lub ciemnoczerwonej barwie z silnymi, czerwonymi refleksami wewnętrznymi i metalicznym połysku. ## Odróżnianie od podobnych Simonit może być mylony z innymi rzadkimi siarkosolami z tej samej lokalizacji, takimi jak lorandyt, imhofit czy wallisit. Odróżnienie od nich bez specjalistycznej analizy jest praktycznie niemożliwe. Wszystkie te minerały tworzą podobne, małe, ciemne kryształy w tej samej skale (dolinie Binn). ## Formy kryształów Kryształy simonitu są bardzo małe, zazwyczaj o długości do 1 mm. Przyjmują formę tabliczkową lub listewkową, często spłaszczoną. Krystalizują w układzie jednoskośnym.

Środowisko występowania

## Geneza Simonit powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych w złożach kruszcowych. Występuje w dolomitowych skałach węglanowych (tzw. dolomitach Sachsel), które zostały poddane metamorfizmowi w niskim stopniu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi siarkosolami arsenu i talu. W lokalizacji typowej (kopalnia Lengenbach) znaleziono go w towarzystwie realgaru, aurypigmentu, sartorytu, baumhauerytu, rathytu, hatchytu i pirytu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania simonitu na świecie jest kamieniołom Lengenbach w dolinie Binn (Binnatal) w kantonie Valais w Szwajcarii. Jest to lokalizacja typowa dla tego minerału.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu simonitu jest oceniana przede wszystkim na podstawie wielkości i wykształcenia kryształów, co jest rzadkością. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie widocznymi, ostrymi kryształami, nawet jeśli są one mikroskopijnej wielkości. Ważna jest również estetyczna kompozycja z minerałami towarzyszącymi, szczególnie jeśli simonit jest dobrze wyeksponowany na matrycy skalnej. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów simonitu jest kamieniołom Lengenbach w Szwajcarii. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tej jednej, historycznej lokalizacji.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy simonitu, będące zazwyczaj mikrominerałami, nie powinny być czyszczone mechanicznie ani chemicznie. Wszelkie próby czyszczenia mogą nieodwracalnie uszkodzić delikatne kryształy. Jeśli konieczne jest usunięcie kurzu, można użyć delikatnego strumienia sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, kwasami i detergentami. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, dlatego należy chronić go przed uderzeniami, zarysowaniem i wibracjami. Ze względu na zawartość talu, rtęci i arsenu, jest toksyczny - należy unikać bezpośredniego kontaktu ze skórą, a po każdym kontakcie dokładnie umyć ręce. Nie wolno go podgrzewać ani spożywać. ## Przechowywanie Okazy simonitu należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych pudełkach na mikrominerały (tzw. micromount), z dala od kurzu, wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego. Konieczne jest wyraźne oznaczenie pudełka informacją o toksyczności minerału.