Silhydrite

Wzór chemiczny: Si<sub>3</sub>O<sub>6</sub>·H<sub>2</sub>O

Silhydryt to uwodniony tlenek krzemu, występujący w postaci białych, porowatych i lekkich agregatów o włóknistej strukturze.

## Charakterystyka Silhydryt jest uwodnionym tlenkiem krzemu, blisko spokrewnionym z opalem i kwarcem. Tworzy niezwykle lekkie, porowate agregaty o wyglądzie przypominającym spilśnioną watę lub filc. Zbudowane są one z mikroskopijnych, elastycznych włókienek, które nadają mu charakterystyczną, miękką w dotyku teksturę. Ze względu na swoją delikatną i kruchą naturę, okazy silhydrytu są bardzo trudne do pozyskania w nienaruszonym stanie. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest wyjątkowo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi zaledwie 1. Jest tak lekki, że unosi się na wodzie, co jest jego unikalną cechą. Włókna są elastyczne, a agregaty łatwo rozpadają się pod naciskiem. Ma matowy, ziemisty połysk i jest nieprzezroczysty. Jego gęstość jest niższa od gęstości wody. ## Barwy i odmiany Silhydryt występuje wyłącznie w kolorze białym lub śnieżnobiałym. Nie tworzy odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, nadana w 1964 roku przez Alexandra R. Gude'a i Richarda A. Sheppard'a, nawiązuje bezpośrednio do jego składu chemicznego - krzemu (łac. *silicium*) i obecności wody (*hydro*). Został odkryty w hrabstwie Pinal w Arizonie, USA. ## Zastosowania Silhydryt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów rzadkich i nietypowych minerałów.

Właściwości

Twardość Mohsa
1
Połysk
Earthy
Rysa
White
Gęstość
<1 (floats on water)
Łupliwość
Perfect on {010}
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Opaque
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Silhydryt jest łatwy do rozpoznania dzięki unikalnemu połączeniu cech: śnieżnobiałej barwy, ekstremalnie niskiej twardości (1 w skali Mohsa), bardzo małej gęstości (pływa na wodzie) oraz charakterystycznej, włóknistej lub filcowej budowy agregatów. Jest bardzo lekki i miękki w dotyku. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi białymi, włóknistymi minerałami wtórnymi. Jednak żaden z nich nie jest tak lekki, by unosić się na wodzie. Magnezyt w formie włóknistej jest znacznie twardszy i gęstszy. Niektóre zeolity mogą tworzyć podobne skupienia, ale również są twardsze i cięższe. ## Formy kryształów Silhydryt tworzy skupienia submikroskopowych, elastycznych włókien, które układają się w porowate, spilśnione lub filcopodobne agregaty. Występuje także w formie powłok i nalotów. Nie tworzy makroskopowych, wykształconych kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Silhydryt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż kruszcowych w klimacie suchym i półpustynnym. Tworzy się w wyniku wietrzenia skał krzemianowych, często w pustkach i szczelinach wulkanicznych tufów lub skał osadowych. Jego powstawanie jest związane z działalnością wód bogatych w krzemionkę w warunkach niskiej temperatury. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi, takimi jak opal (szczególnie hialit), kalcyt, chalcedon, kwarc oraz tlenki manganu. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowisko, skąd pochodzą najlepsze okazy, to kopalnia Christmas w hrabstwie Gila oraz rejon Tiger w hrabstwie Pinal w Arizonie, USA. Znany jest również z kilku innych suchych regionów na świecie, ale pozostaje minerałem bardzo rzadkim.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najważniejszym kryterium oceny okazu silhydrytu jest jego czystość i integralność. Najbardziej cenione są duże, nieuszkodzone, śnieżnobiałe agregaty o wyraźnie widocznej, puszystej, włóknistej strukturze, wolne od skały macierzystej i zanieczyszczeń. Ze względu na ekstremalną kruchość, nawet niewielkie, ale dobrze zachowane okazy są wartościowe. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z kopalni Christmas w Arizonie w USA. Jest to lokalizacja typowa, z której pozyskano najlepiej wykształcone przykłady tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazów silhydrytu nie należy czyścić na mokro. Są ekstremalnie kruche i porowate. Jedyną dopuszczalną metodą jest bardzo ostrożne usunięcie kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości i o niskim ciśnieniu. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami, które zostaną natychmiast wchłonięte i mogą zniszczyć okaz. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, wrażliwy na najmniejszy nacisk, wstrząsy i wibracje. Nie należy go dotykać, ponieważ łatwo się brudzi i rozpada. ## Przechowywanie Silhydryt wymaga przechowywania w szczelnym, zamykanym pojemniku (np. typu "membrane box" lub w pudełku z miękkim wypełnieniem), który ochroni go przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy trzymać go z dala od źródeł wibracji.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej