Shuiskite-(Cr)
Wzór chemiczny: Ca<sub>2</sub>Cr<sup>3+</sup>Cr<sup>3+</sup><sub>2</sub>[SiO<sub>4</sub>][Si<sub>2</sub>O<sub>6</sub>(OH)](OH)<sub>2</sub>O
Złożony krzemian wapnia i chromu, wyróżniający się intensywnie szmaragdowozieloną barwą i ekstremalną rzadkością.
Opis
## Charakterystyka Shuiskit-(Cr) jest minerałem z grupy sorokrzemianów, należącym do epidotów. Tworzy drobnoziarniste skupienia, żyłki i agregaty złożone z niewielkich, pryzmatycznych kryształów, osiągających do 1 cm długości. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest żywy, szmaragdowozielony kolor, wynikający z wysokiej zawartości chromu. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością około 6 w skali Mohsa. Ma szklisty połysk i jest przeświecający. Gęstość obliczona wynosi 3.46 g/cm³, jednak nie została ona potwierdzona empirycznie ze względu na skąpość materiału badawczego. ## Barwy i odmiany Shuiskit-(Cr) występuje wyłącznie w jednym, charakterystycznym kolorze – szmaragdowozielonym. Nie są znane jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został opisany w 1980 roku przez grupę rosyjskich badaczy (V. V. Smirnova, V. A. Malyishev, L. K. Vostroknutova, N. I. Eryomin). Jego nazwa honoruje Vadima Petrovicha Shuisky'ego (1935–), rosyjskiego geologa i paleontologa specjalizującego się w badaniach paleozoicznych alg i stromatoporoidów na Uralu. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, shuiskit-(Cr) nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i jest cennym nabytkiem w zaawansowanych kolekcjach systematycznych.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną jest intensywnie szmaragdowozielona barwa w połączeniu ze specyficznym środowiskiem występowania – żyłkami przecinającymi rudy chromitowe w serpentynitach. Potwierdzenie tożsamości wymaga zaawansowanych metod analitycznych (np. XRD, EDS) ze względu na podobieństwo do innych minerałów chromowych. ## Odróżnianie od podobnych Shuiskit-(Cr) można pomylić z innymi zielonymi minerałami chromowymi. Od uwarowitu (granatu) odróżnia go niższa twardość i jednoskośny układ krystalograficzny (uwarowit jest regularny i twardszy, 6.5-7.5). Od chromowego klinochloru (kammererytu) różni się znacznie wyższą twardością (kammereryt ma twardość 2-2.5). Od pargacytu odróżnia go brak typowego dla amfiboli kąta łupliwości. ## Formy kryształów Najczęściej występuje w formie drobnoziarnistych, spilśnionych agregatów oraz jako żyłki. Rzadziej tworzy wykształcone, krótkie, pryzmatyczne kryształy.
Środowisko geologiczne
## Geneza Shuiskit-(Cr) jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w obrębie złóż chromitu związanych ze skałami ultrazasadowymi, takimi jak serpentynity. Tworzy się w późnym etapie procesów metamorficznych, wypełniając szczeliny i spękania w rudzie chromitowej. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w bezpośrednim sąsiedztwie chromitu, kalcytu, kwarcu oraz minerałów z grupy serpentynu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania shuiskitu-(Cr) na świecie jest jego lokalizacja typowa – Kopalnia Saranovskoe (Sarany) w Kraju Permskim na Uralu Środkowym w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Aspekty kolekcjonerskie
## Kryteria jakości W przypadku tak rzadkiego minerału głównym kryterium wartości jest sama obecność i potwierdzenie jego tożsamości. Wyżej cenione są okazy, na których shuiskit-(Cr) tworzy bogate, intensywnie zabarwione skupienia, kontrastujące z ciemną matrycą chromitową. Obecność niewielkich, wykształconych kryształów znacząco podnosi wartość okazu. ## Popularne stanowiska Wszystkie znane okazy kolekcjonerskie pochodzą z jednego miejsca – kopalni Sarany na rosyjskim Uralu. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle trudny do zdobycia.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie mechanicznie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, a następnie dokładnie osuszyć okaz. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą uszkodzić delikatne agregaty. ## Czego unikać Minerał należy chronić przed kontaktem z silnymi kwasami i zasadami. Nie powinien być poddawany gwałtownym zmianom temperatury. Długotrwała ekspozycja na bezpośrednie światło słoneczne nie jest wskazana, chociaż brak jest danych o jego blaknięciu. ## Przechowywanie Okazy shuiskitu-(Cr) najlepiej przechowywać w zamkniętych pudełkach typu membranowego lub w klaserach, co chroni je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi.