Scordariite

Wzór chemiczny: K<sub>8</sub>(Fe<sup>3+</sup><sub>0.67</sub>&#9744;<sub>0.33</sub>)[Fe<sup>3+</sup><sub>3</sub>O(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>6</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>3</sub>]<sub>2</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>11</sub>

Skordaryt to bardzo rzadki siarczan żelaza i potasu, tworzący mikroskopijne, tabliczkowe kryształy o żółtej barwie.

## Charakterystyka Skordaryt jest uwodnionym siarczanem żelaza i potasu, należącym do grupy jarosytu. Występuje w postaci bardzo drobnych, tabliczkowych kryształów o heksagonalnym zarysie, które rzadko przekraczają 20 mikrometrów wielkości. Kryształy te tworzą agregaty i naloty. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, cechy wizualne są trudne do zaobserwowania bez specjalistycznego sprzętu. ## Właściwości fizyczne Kryształy skordarytu wykazują żółty pleochroizm. Połysk jest szklisty. Z powodu mikroskopijnej wielkości kryształów, twardość i gęstość nie zostały precyzyjnie zmierzone, a jedynie obliczone na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej. ## Barwy i odmiany Minerał ten ma charakterystyczną żółtą barwę. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje profesora Francesco Scordari (urodzonego w 1943 roku) z Uniwersytetu w Bari we Włoszech, w uznaniu jego wkładu w krystalochemię siarczanów. Skordaryt został po raz pierwszy opisany w 2011 roku po znalezieniu go na hałdach kopalni w La Alcaparrosa w Hiszpanii. Został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) pod numerem 2010-060.

Właściwości

Połysk
Szklisty
Rysa
Żółta
Gęstość
2.81
Łupliwość
Doskonała {0001}
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Trigonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja skordarytu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) oraz mikroanaliza chemiczna (EDS/WDS). W warunkach kolekcjonerskich lub terenowych jest niemożliwa do przeprowadzenia. ## Odróżnianie od podobnych Skordaryt jest wizualnie nieodróżnialny od innych minerałów z grupy jarosytu, takich jak sam jarosyt, natrojarosyt czy hydroniumjarosyt. Różnice można stwierdzić jedynie na podstawie szczegółowej analizy chemicznej i strukturalnej. ## Formy kryształów Tworzy mikroskopijne, tabliczkowe kryształy o heksagonalnym zarysie, zazwyczaj zebrane w niewielkie agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Skordaryt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) złóż siarczkowych w klimacie suchym lub półsuchym. Tworzy się w wyniku wietrzenia minerałów zawierających żelazo i siarczki, w środowisku bogatym w potas. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami z grupy jarosytu, a także z kwarcem, gipsem i hematytem. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania (lokalizacja typowa) jest kopalnia La Alcaparrosa, w prowincji Almería, w Andaluzji (Hiszpania).

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, skordaryt nie jest oceniany pod kątem typowych kryteriów estetycznych, jak barwa czy połysk widoczny gołym okiem. Wartość naukowa i kolekcjonerska okazu zależy od potwierdzenia jego tożsamości, bogactwa występowania na matrycy oraz jakości analizy, która go zidentyfikowała. Okazy mają znaczenie wyłącznie dla wyspecjalizowanych kolekcji minerałów mikroskopijnych (tzw. micromounts) oraz instytucji naukowych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i mikroskopijny charakter, okazy skordarytu nie powinny być czyszczone w warunkach amatorskich. Wszelkie zabiegi wymagają specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, a także jakichkolwiek wstrząsów i ścierania, które mogłyby zniszczyć delikatne, mikroskopijne kryształy. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w specjalistycznych, szczelnych pojemnikach (tzw. micromount box), chroniących przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej