Scholzite
Wzór chemiczny: CaZn<sup>2+</sup><sub>2</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>2</sub>·2H<sub>2</sub>O
Scholzit to rzadki uwodniony fosforan cynku i wapnia, tworzący wachlarzowate lub promieniste agregaty bezbarwnych, białych lub żółtawych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3-3.5
- Połysk
- Vitreous, Silky
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.11
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechą charakterystyczną scholzitu są jego typowe agregaty: wachlarzowate, promieniste lub kuliste (sferulityczne), złożone z cienkich, listewkowych lub igiełkowych kryształów. Niska twardość, jedwabisty lub szklisty połysk oraz występowanie w strefach utleniania złóż cynku są kluczowymi wskazówkami. Reaguje z kwasami. ## Odróżnianie od podobnych Scholzit bywa mylony z innymi wtórnymi minerałami fosforanowymi, takimi jak tarbutyt, hopeit czy hemimorfit. Od tarbutytu odróżnia go forma kryształów (tarbutyt rzadko tworzy wydłużone igły) i niższa gęstość. Hopeit ma podobny skład, ale krystalizuje w układzie rombowym i często tworzy bardziej zwarte, tabliczkowe kryształy. Hemimorfit, choć tworzy podobne skupienia, jest twardszy (twardość 5) i jest krzemianem, a nie fosforanem. ## Formy kryształów Kryształy scholzitu są wydłużone zgodnie z jedną z osi, tworząc formy listewkowe, igiełkowe lub włoskowe. Prawie zawsze występują w postaci promienistych, wachlarzowatych lub sferulitycznych agregatów. Dobrze wykształcone, pojedyncze kryształy należą do rzadkości.
Środowisko występowania
## Geneza Scholzit jest wtórnym minerałem fosforanowym, który powstaje w strefach utleniania hydrotermalnych złóż kruszców cynku. Tworzy się w wyniku reakcji roztworów bogatych w fosforany (pochodzących np. z rozkładu pierwotnego fosforanu, jakim jest apatyt) z minerałami cynku, takimi jak sfaleryt. Może również krystalizować w pegmatytach granitowych zawierających fosforany i minerały cynku. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi wtórnymi fosforanami i minerałami cynku. Do jego najczęstszych asocjacji należą: tarbutyt, hopeit, parascholzit, fosfofyllit, sfaleryt, rockbridgeit, strengit i apatyt. ## Lokalizacje Najważniejsze i historyczne stanowisko, skąd pochodzą klasyczne okazy, to kopalnia Hagendorf-Süd w Bawarii w Niemczech. Inne znaczące lokalizacje na świecie to kopalnia Reaphook Hill w Australii Południowej, znana z dużych i dobrze wykształconych agregatów, oraz kopalnia Skorpion w Namibii. Wystąpienia odnotowano również w Zambii (kopalnia Kabwe) i w Stanach Zjednoczonych (Utah).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy scholzitu charakteryzują się dobrze zdefiniowanymi, wachlarzowatymi lub sferulitycznymi agregatami o wyraźnym połysku. Wielkość agregatów ma kluczowe znaczenie - okazy o średnicy kilku centymetrów są już uważane za wyjątkowe. Ważna jest również czystość i brak uszkodzeń delikatnych kryształów. Kontrastująca matryca skalna, na której osadzone są agregaty, znacząco podnosi atrakcyjność wizualną i wartość okazu. ## Popularne stanowiska Za najlepsze na świecie uchodzą okazy pochodzące z kopalni Reaphook Hill w Australii, które wyróżniają się wielkością i perfekcją promienistych agregatów. Klasyczne, choć zazwyczaj mniejsze, są okazy z lokalizacji typowej w Hagendorf w Niemczech. W ostatnich latach na rynku pojawiły się również atrakcyjne okazy z kopalni Skorpion w Namibii.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy scholzitu należy czyścić z najwyższą ostrożnością ze względu na ich kruchość i miękkość. Najlepiej używać sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, można użyć miękkiego pędzelka i wody destylowanej, unikając silnego tarcia. Po czyszczeniu okaz należy natychmiast i dokładnie osuszyć. ## Czego unikać Scholzit jest wrażliwy na kwasy, które mogą go uszkodzić lub całkowicie rozpuścić. Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami domowymi i laboratoryjnymi. Minerał jest kruchy, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami, upadkami i wibracjami. Nie należy go czyścić w myjkach ultradźwiękowych. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy scholzitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby zapobiec otarciom i uszkodzeniom delikatnych kryształów. Powinny być trzymane w stabilnych warunkach, z dala od źródeł wilgoci i skrajnych temperatur. Podczas ekspozycji należy zapewnić im ochronę przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi, np. w zamykanej gablocie.