Schneiderhöhnite

Wzór chemiczny: Fe²⁺Fe³⁺₃As³⁺₅O₁₃

Rzadki arsenin żelaza o charakterystycznej czarnej barwie i doskonałej łupliwości, znajdowany głównie w kopalni Tsumeb w Namibii.

## Charakterystyka Schneiderhöhnit jest złożonym arseninem żelaza (II) i żelaza (III). Tworzy tabliczkowe lub listewkowe kryształy, często zebrane w promieniste lub chaotyczne agregaty. Typowe okazy mają czarną lub czarnobrązową barwę i są nieprzezroczyste lub jedynie przeświecające na cienkich krawędziach. Połysk bywa metaliczny do submetalicznego. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, o twardości 3 w skali Mohsa. Jego gęstość wynosi około 4,3 g/cm³, co jest wartością znaczną jak na minerał niemetaliczny. Cechuje się doskonałą łupliwością w jednej płaszczyźnie, co powoduje, że łatwo dzieli się na cienkie blaszki, a jego przełam jest określany jako mikowy. ## Barwy i odmiany Schneiderhöhnit występuje zazwyczaj w jednolitej, czarnej do czarnobrązowej barwie. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 1973 roku na podstawie okazów znalezionych w słynnej kopalni Tsumeb w Namibii. Jego nazwa honoruje Hansa Schneiderhöhna (1887-1962), niemieckiego geologa i mineraloga, który był ekspertem w dziedzinie złóż rud, w tym złoża Tsumeb. ## Zastosowania Schneiderhöhnit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie minerałem o znaczeniu naukowym i kolekcjonerskim.

Właściwości

Twardość Mohsa: 3
Połysk: Metaliczny do submetalicznego
Rysa: Brown
Gęstość: 4.3
Łupliwość: {100} perfect; two others distinct.
Przełam: Micaceous
Przezroczystość: Translucent
Układ krystaliczny: Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Schneiderhöhnit można rozpoznać po jego czarnej barwie, metalicznym lub submetalicznym połysku, stosunkowo dużej gęstości i charakterystycznej, doskonałej łupliwości w jednym kierunku, która nadaje mu mikowy wygląd. Jego brązowa rysa jest również cechą diagnostyczną. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi czarnymi, blaszkowymi minerałami, takimi jak niektóre miki (np. biotyt) lub hematyt. Odróżnia go jednak wyższa gęstość, brązowa rysa (hematyt ma czerwonobrunatną) oraz specyficzne środowisko występowania (strefy utleniania złóż polimetalicznych). ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj tabliczkowe, spłaszczone zgodnie z płaszczyzną łupliwości {100}. Często tworzą promieniste agregaty, rozety lub nieregularne skupienia listewek.

Środowisko występowania

## Geneza Schneiderhöhnit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) hydrotermalnych złóż polimetalicznych, bogatych w arsen. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych siarczków i arsenków, głównie tennantytu. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi strefy utlenienia, takimi jak kwarc, hematyt, getyt, skorodyt, beudantyt, ludlockit, stottit i leiteit. Wiele z tych minerałów to również rzadkie arseniany. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania schneiderhöhnitu jest kopalnia Tsumeb w Namibii, skąd pochodzą najlepsze na świecie okazy. Jest to jego lokalizacja typowa. Poza Tsumeb, jego obecność odnotowano w bardzo niewielu miejscach na świecie, co czyni go minerałem niezwykle rzadkim.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy schneiderhöhnitu to te z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty. Kontrast z jasną skałą macierzystą (najczęściej kwarcem) znacznie podnosi atrakcyjność okazu. Wielkość kryształów i agregatów jest kluczowym czynnikiem wpływającym na wartość. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem wysokiej jakości okazów kolekcjonerskich jest historyczna kopalnia Tsumeb w Namibii. Okazy z tej lokalizacji są uważane za klasyki i standard, według którego ocenia się wszystkie inne.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy schneiderhöhnitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na doskonałą łupliwość, należy unikać mycia mechanicznego i ultradźwięków. Jeśli konieczne jest użycie płynu, zaleca się czysty alkohol izopropylowy lub wodę destylowaną, aplikowane z dużą delikatnością i natychmiastowe osuszenie. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami, które mogą reagować z arseninami. Minerał jest kruchy i wrażliwy na uszkodzenia mechaniczne. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby chronić je przed zarysowaniem i uderzeniami. Ze względu na zawartość arsenu, zaleca się przechowywanie go poza zasięgiem dzieci i mycie rąk po kontakcie z minerałem.