Schmidite

Wzór chemiczny: Zn<sup>2+</sup>(Fe<sup>3+</sup><sub>0.5</sub>Mn<sup>2+</sup><sub>0.5</sub>)<sub>2</sub>Zn<sup>2+</sup>Fe<sup>3+</sup>(PO<sub>4</sub>)<sub>3</sub>(OH)<sub>3</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>8</sub>

Schmidyt to bardzo rzadki, uwodniony fosforan cynku, żelaza i manganu, tworzący skupienia mikroskopijnych, listewkowych kryształów.

## Charakterystyka Schmidyt jest minerałem z gromady fosforanów, chemicznie klasyfikowanym jako uwodniony fosforan cynku, żelaza i manganu. Występuje w postaci skupień bardzo małych, listewkowych lub igiełkowych kryształów, które rzadko przekraczają 0.2 mm długości. Poszczególne kryształy są wydłużone i spłaszczone, często tworząc promieniste lub splątane agregaty przypominające filc. Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, jego cechy makroskopowe są trudne do zaobserwowania bez powiększenia. ## Właściwości fizyczne Kryształy schmidytu wykazują połysk szklisty. Minerał jest przeświecający. Twardość i gęstość nie zostały precyzyjnie zmierzone z powodu niewielkich rozmiarów i kruchości kryształów. Jest minerałem kruchym. ## Barwy i odmiany Schmidyt charakteryzuje się żółtobrązową barwą. Nie wyróżniono żadnych jego odmian. ## Historia i nazwa Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2018 roku. Jego nazwa honoruje Rolanda Schmida (ur. 1966), austriackiego kolekcjonera minerałów, który znalazł pierwsze próbki tego minerału. Został on odkryty na hałdach kopalni "Cornelia" w Hagendorf-Süd w Bawarii (Niemcy). ## Zastosowania Schmidyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach i mikromontażach.

Właściwości

Połysk
Szklisty
Rysa
Jasnożółta
Łupliwość
Dobra wg {010}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przeświecający
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja schmidytu jest możliwa niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy analiza chemiczna w mikrosondzie elektronowej (EDS). Wizualnie, w dużym powiększeniu, można zaobserwować charakterystyczne, żółtobrązowe, listewkowe kryształy w promienistych skupieniach. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi, igiełkowymi fosforanami występującymi w strefach utleniania pegmatytów, takimi jak kakoksen czy strengit. Pewne odróżnienie wymaga specjalistycznych badań laboratoryjnych. ## Formy kryształów Schmidyt tworzy mikroskopijne, listewkowe lub igiełkowe kryształy, wydłużone wzdłuż osi [001] i spłaszczone. Kryształy te łączą się w promieniste lub bezładne agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Schmidyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefie utleniania pegmatytów granitowych bogatych w fosforany. Tworzy się w wyniku wietrzenia i przeobrażania pierwotnych minerałów fosforanowych, takich jak zwieselit. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi fosforanami. Na stanowisku typowym (Hagendorf-Süd) znaleziono go w towarzystwie strengitu, rockbridge’ytu, fosfosyderytu, jahnsytu-(CaMnFe) i apatytu-(CaF). ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania schmidytu na świecie jest jego lokalizacja typowa: kopalnia "Cornelia" w Hagendorf-Süd, w Lesie Górnopalatynackim, w Bawarii, w Niemczech.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów schmidytu ocenia się na podstawie bogactwa i estetyki mikroskopijnych agregatów. Najbardziej cenione są próbki z wyraźnie uformowanymi, promienistymi skupieniami żółtobrązowych kryształów, kontrastującymi z minerałem macierzystym (matrycą). Ze względu na mikroskopowy charakter, czystość i rozmiar pojedynczych kryształów mają drugorzędne znaczenie. ## Popularne stanowiska Jedyne znane i zarazem najbardziej cenione okazy pochodzą z kopalni "Cornelia" w Hagendorf-Süd w Niemczech.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy schmidytu, będące zazwyczaj mikromontażami, nie powinny być czyszczone na mokro. Kurz można usuwać bardzo ostrożnie za pomocą gruszki fotograficznej lub sprężonego powietrza z dużej odległości, aby nie uszkodzić kruchych kryształów. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, chemikaliami, ultradźwiękami oraz wszelkimi wibracjami i uderzeniami. Kruche kryształy są ekstremalnie podatne na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych pudełkach do mikromontaży, chroniących przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Nie należy wystawiać ich na bezpośrednie działanie światła słonecznego ani gwałtowne zmiany temperatury.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej