Scarbroite
Wzór chemiczny: Al<sub>5</sub>(CO<sub>3</sub>)(OH)<sub>13</sub>·5H<sub>2</sub>O
Scarbroite to rzadki, uwodniony węglan glinu, tworzący białe, miękkie i porowate agregaty o ziemistym wyglądzie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Ziemisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 1.9-2.1
- Łupliwość
- Doskonała wg {0001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Scarbroite można rozpoznać po jego charakterystycznym wyglądzie - białych, lekkich, kredopodobnych lub porcelanowych masach. Jest bardzo miękki (rysuje się paznokciem) i wyjątkowo lekki. Często przywiera do języka ze względu na swoją porowatość. Reaguje z kwasami, wydzielając bąbelki dwutlenku węgla. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z kaolinitem, gibbsytem lub innymi minerałami ilastymi. Od kaolinitu odróżnia go reakcja z kwasem. Gibbsyt jest twardszy i gęstszy. Inne podobne minerały węglanowe, takie jak hydrocynkit, często wykazują fluorescencję w świetle UV, której scarbroite nie posiada. ## Formy kryształów Scarbroite bardzo rzadko tworzy mikroskopijne, listewkowe kryształy. Zazwyczaj występuje w formie zbitych, ziemistych, kredopodobnych lub porcelanowych agregatów, a także jako żyłki i wypełnienia szczelin.
Środowisko występowania
## Geneza Jest to minerał wtórny, powstający w strefie wietrzenia skał bogatych w glin, takich jak piaskowce, w warunkach niskich temperatur. Tworzy się w wyniku działania roztworów zawierających węglany na minerały glinu. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z kwarcem, kalcytem, gibbsytem, a także innymi minerałami ilastymi i węglanami. ## Lokalizacje Najbardziej znane stanowisko, będące jednocześnie lokalizacją typową, to Scarborough w Anglii. Minerał ten znajdowano również w Grecji (kopalnie w regionie Attyki), na Węgrzech (Gánt), w Rosji (Ural Południowy) oraz w kilku miejscach w USA (np. w Nevadzie).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy o jak największej czystości i bieli, wykazujące porcelanową, a nie tylko ziemistą teksturę. Ze względu na rzadkość, każdy dobrze udokumentowany okaz z potwierdzonej lokalizacji jest wartościowy. Szczególnie poszukiwane są żyłki scarbroitu w kontrastującej matrycy skalnej. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej pożądane okazy pochodzą z historycznej lokalizacji w Scarborough w Anglii. Materiał z greckich kopalń w Lavrion również jest ceniony na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy scarbroitu są ekstremalnie delikatne, miękkie i porowate. Nie należy ich czyścić na mokro, ponieważ mogą absorbować wodę i ulec rozpadowi. Kurz można usuwać bardzo ostrożnie za pomocą miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami, w tym kwasami, które mogą go rozpuścić. Minerał jest bardzo miękki i kruchy, więc należy chronić go przed uderzeniami, zarysowaniami i wibracjami. Nie należy go podgrzewać, ponieważ zawiera wodę w swojej strukturze. ## Przechowywanie Okazy scarbroitu najlepiej przechowywać w szczelnie zamykanych pudełkach klaserowych, z dala od kurzu, wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego. Każdy okaz powinien być odizolowany, aby uniknąć otarć i uszkodzeń mechanicznych.