Sanbornite
Wzór chemiczny: BaSi<sub>2</sub>O<sub>5</sub>
Sanbornit to rzadki krzemian baru, tworzący bezbarwne lub białe, tabliczkowe kryształy o perłowym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Pearly, Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.7 - 3.76
- Łupliwość
- Perfect on {001}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne sanbornitu to jego tabliczkowy pokrój, doskonała łupliwość w jednym kierunku, perłowy połysk na płaszczyznach łupliwości oraz stosunkowo wysoka gęstość jak na krzemian. Często występuje w charakterystycznych, rozetowych agregatach. ## Odróżnianie od podobnych Sanbornit można pomylić z innymi białymi, blaszkowymi minerałami, takimi jak miki (np. muskowit) czy talk. Odróżnia go jednak wyższa twardość (5 w skali Mohsa) i znacznie większa gęstość. W przeciwieństwie do mik, jego blaszki nie są elastyczne. ## Formy kryształów Kryształy są tabliczkowe lub listewkowe, często o zarysie pseudoheksagonalnym. Tworzy agregaty rozetowe, wachlarzowate, blaszkowate lub ziarniste masy.
Środowisko występowania
## Geneza Sanbornit jest minerałem metamorficznym. Powstaje w wyniku metamorfizmu kontaktowego w skałach bogatych w bar, takich jak złoża barytu, lub w gnejsach i kwarcytach zawierających bar. Tworzy się w warunkach stosunkowo wysokiej temperatury i niskiego do średniego ciśnienia. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z kwarcem, gillespitem, celsjanem, diopsydem, trydymitem, tytanitem, turmalinem i różnymi granatami. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowiska sanbornitu znajdują się w Kalifornii, USA, szczególnie w Rush Creek (hrabstwo Fresno) oraz w rejonie Incline (hrabstwo Mariposa), gdzie został odkryty. Występuje również w Big Creek (hrabstwo Fresno). Poza USA, jego obecność odnotowano w kopalni Tanohata w Japonii oraz w złożu Trumbull Peak w Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej pożądane przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, ostrymi kryształami tworzącymi estetyczne, rozetowe lub wachlarzowate agregaty. Wysoko cenione są również okazy, na których sanbornit kontrastuje z barwnymi minerałami towarzyszącymi, takimi jak czerwony gillespit. Wielkość kryształów i brak uszkodzeń znacząco podnoszą wartość okazu. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej cenione i klasyczne okazy pochodzą z lokalizacji w Kalifornii, USA, zwłaszcza z Rush Creek i Big Creek w hrabstwie Fresno. Okazy z tych miejsc, często z towarzyszącym gillespitem, są uważane za standard dla tego gatunku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy sanbornitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na doskonałą łupliwość, jest bardzo kruchy i podatny na rozwarstwienie. Unikać myjek ultradźwiękowych i silnego strumienia wody. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi agresywnymi chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na uszkodzenia mechaniczne, dlatego należy chronić go przed uderzeniami, upadkami i zarysowaniem przez twardsze minerały. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby zapobiec kontaktowi z innymi minerałami. Należy chronić go przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.