Safflorite
Wzór chemiczny: Co<sup>3+</sup>(As<sub>2</sub>)<sup>3-</sup>
Saflloryt to arsenek kobaltu o metalicznym połysku, tworzący często promieniste agregaty i występujący w złożach hydrotermalnych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4.5-5
- Połysk
- Metallic
- Rysa
- Greyish black
- Gęstość
- 7.1-7.3
- Łupliwość
- Indistinct on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Saflloryt można rozpoznać po jego cynowobiałej barwie, silnym metalicznym połysku, dużej gęstości oraz charakterystycznych, promienistych skupieniach. Często występuje w towarzystwie innych arsenków kobaltu, niklu i żelaza. ## Odróżnianie od podobnych Odróżnienie safllorytu od bardzo podobnych minerałów z jego grupy - lollingitu (FeAs₂) i rammelsbergitu (NiAs₂) - jest wizualnie niemal niemożliwe i zazwyczaj wymaga analizy chemicznej (EDS) lub rentgenowskiej (XRD). Można go również pomylić z arsenopirytem, który jednak krystalizuje w układzie jednoskośnym i często ma bardziej srebrzysty odcień, oraz ze skutterudytem, który krystalizuje w układzie regularnym, tworząc najczęściej sześciany i ośmiościany. ## Formy kryształów Kryształy safllorytu należą do układu rombowego i mają pokrój pryzmatyczny lub tabliczkowy, są jednak spotykane niezwykle rzadko. Typową formą występowania są promieniste lub gwiaździste agregaty, a także skupienia zbite, ziarniste i nerkowate.
Środowisko występowania
## Geneza Saflloryt jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w żyłach kruszcowych formujących się w warunkach średnich temperatur, zazwyczaj w asocjacji z innymi arsenkami i siarkoarsenkamii kobaltu, niklu, żelaza oraz srebrem. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje ze skutterudytem, rammelsbergitem, lollingitem, nikielinem, kobaltynem, gersdorffitem, a także ze srebrem rodzimym, bizmutem rodzimym i uraninitem. Wietrzejąc, często pokrywa się różowym nalotem erytrynu ("kwiat kobaltowy"). ## Lokalizacje Do najważniejszych historycznych i współczesnych lokalizacji safllorytu należą złoża w Schneebergu i Annabergu w Saksonii (Niemcy), Jáchymovie (Czechy), rejonie Cobalt w Ontario (Kanada) oraz w dystrykcie Bou Azzer (Maroko). Występuje również w Szwecji (Tunaberg) i w wielu innych miejscach na świecie.
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, choć rzadkimi, kryształami. Wysoko oceniane są również estetyczne, promieniste lub gwiaździste agregaty, zwłaszcza na kontrastującej matrycy skalnej. Dodatkową wartość stanowi współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami, takimi jak srebro rodzime, skutterudyt czy erytryn. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzące z klasycznych, historycznych lokalizacji, takich jak Schneeberg w Niemczech czy rejon Cobalt w Kanadzie, są szczególnie poszukiwane ze względu na ich znaczenie dla historii górnictwa i mineralogii. Bardzo atrakcyjne, bogate okazy pochodzą również z kopalń w Bou Azzer w Maroku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy safllorytu należy czyścić wyłącznie na sucho, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą, która może przyspieszyć proces utleniania i matowienia powierzchni. ## Czego unikać Saflloryt zawiera arsen, jest więc minerałem toksycznym. Należy unikać wdychania pyłu powstającego przy jego obróbce lub czyszczeniu. Po każdym kontakcie z okazem trzeba dokładnie umyć ręce. Minerał jest wrażliwy na wilgoć i kwaśne środowisko. Nie należy go wystawiać na długotrwałe działanie promieni słonecznych ani na zmiany temperatury. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchym miejscu, najlepiej w zamkniętych, szczelnych pojemnikach lub klaserach, aby ograniczyć dostęp powietrza i spowolnić proces matowienia. Ze względu na toksyczność, powinien być przechowywany z dala od dzieci i zwierząt.