Rudashevskyite

Wzór chemiczny: (Fe<sup>2+</sup>,Zn<sup>2+</sup>)S<sup>2-</sup>

Rudashevskyite to niezwykle rzadki siarczek żelaza i cynku, blisko spokrewniony ze sfalerytem, występujący w meteorytach.

## Charakterystyka Rudashevskyite jest minerałem z grupy siarczków, stanowiącym naturalny odpowiednik siarczku żelaza i cynku o strukturze sfalerytu. Został zidentyfikowany w postaci mikroskopijnych, zaokrąglonych ziaren o wielkości do 200 mikrometrów, wtopionych w inne minerały. Jego wygląd w świetle odbitym jest szary, z brązowawym odcieniem. ## Właściwości fizyczne Z uwagi na mikroskopijny rozmiar ziaren, większość właściwości fizycznych, takich jak twardość, gęstość czy połysk, nie została precyzyjnie określona. Minerał jest nieprzezroczysty. ## Barwy i odmiany Minerał ma szarą barwę z brązowym odcieniem. Nie wyróżniono jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje prof. dr hab. Nikołaja Siergiejewicza Rudaszewskiego (ur. 1940), rosyjskiego mineraloga z Petersburga, specjalistę w dziedzinie mineralogii kruszców i meteorytów. Rudashevskyite został zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2006 roku (numer IMA2006-004). Opisany został na podstawie znalezisk w dwóch meteorytach żelaznych: Dronino (Rosja) i Muonionalusta (Szwecja). ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, rudashevskyite nie ma żadnego zastosowania praktycznego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego w kontekście mineralogii meteorytów.

Właściwości

Połysk
Metaliczny
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Regularny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja rudashevskyite jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak analiza składu chemicznego w mikrosondzie elektronowej (EDS/WDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD). W świetle odbitym pod mikroskopem jest szary z brązowawym odcieniem i wykazuje słaby anizotropizm. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi siarczkami występującymi w meteorytach, takimi jak troilit, daubréelit czy sfaleryt. Od sfalerytu, z którym jest strukturalnie identyczny, różni się dominacją żelaza nad cynkiem. Precyzyjne odróżnienie wymaga analizy chemicznej. ## Formy kryształów Występuje w formie nieregularnych, zaokrąglonych lub ksenomorficznych (obcokształtnych) ziaren i agregatów wrostkowych w innych minerałach, głównie w kamacycie.

Środowisko występowania

## Geneza Rudashevskyite jest minerałem pochodzenia pozaziemskiego. Powstaje w meteorytach żelaznych (oktaedrytach), prawdopodobnie w wyniku procesów zachodzących w ciele macierzystym planetoidy. Tworzy się w warunkach silnie redukujących, przy niskiej fugatywności (lotności) siarki. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla meteorytów żelaznych, takimi jak kamacyt, taenit, troilit, daubréelit, chromit, grafit oraz krzemiany (np. plagioklaz). ## Lokalizacje Jego występowanie potwierdzono dotychczas w dwóch meteorytach żelaznych: - **Dronino**, znaleziony w obwodzie riazańskim w Rosji (miejsce typowe). - **Muonionalusta**, znaleziony w gminie Pajala w Szwecji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu z rudashevskyite jest tożsama z jakością samego meteorytu, w którym minerał się znajduje. Dla kolekcjonerów specjalizujących się w systematyce minerałów lub mineralogii meteorytów, wartość ma każdy naukowo potwierdzony okaz. Najcenniejsze są polerowane zgłady lub płytki meteorytów, na których rudashevskyite został zidentyfikowany i jest widoczny w asocjacji z innymi rzadkimi fazami mineralnymi. ## Popularne stanowiska Oba znane stanowiska - meteoryty Dronino i Muonionalusta - są źródłem okazów. Fragmenty tych meteorytów są dostępne na rynku kolekcjonerskim, jednak tylko niewielka ich część zawiera potwierdzone wystąpienia rudashevskyite.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy (zazwyczaj fragmenty meteorytów) zawierające rudashevskyite nie powinny być czyszczone na mokro. Pył można usuwać delikatnym pędzelkiem lub sprężonym powietrzem. ## Czego unikać Wszelkie chemikalia, woda i ultradźwięki są niewskazane. Minerał, jako siarczek, jest podatny na utlenianie, szczególnie w wilgotnym środowisku. Należy unikać wysokich temperatur i nagłych ich zmian. ## Przechowywanie Przechowywać w stabilnych warunkach, w suchym otoczeniu, najlepiej w szczelnym pojemniku (np. typu "membrane box") z pochłaniaczem wilgoci. Chronić przed bezpośrednim światłem słonecznym i kurzem.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej