Roweite
Wzór chemiczny: Ca<sub>2</sub>Mn<sup>2+</sup><sub>2</sub>B<sub>4</sub>O<sub>7</sub>(OH)<sub>6</sub>
Roweit to rzadki boran wapnia i manganu, tworzący bezbarwne do jasnobrązowych, promieniste agregaty igiełkowych kryształów.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.93
- Łupliwość
- Dobra wg {100} i {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Roweit najłatwiej rozpoznać po jego charakterystycznej formie występowania - promienistych lub kulistych agregatach złożonych z drobnych, igiełkowych kryształów. Jego występowanie w asocjacji z minerałami złoża Franklin (franklinit, willemit, cynkit) jest silną wskazówką diagnostyczną. Jasna barwa (od bezbarwnej po jasnobrązową) i szklisty połysk również są pomocne. ## Odróżnianie od podobnych Roweit może być mylony z innymi boranami lub krzemianami tworzącymi promieniste agregaty, takimi jak pektolit czy natrolit. Od pektolitu odróżnia go niższa twardość i odmienne środowisko występowania (pektolit tworzy się w skałach wulkanicznych). Od zeolitów takich jak natrolit różni się przede wszystkim genezą - roweit jest produktem metamorfizmu, a nie procesów hydrotermalnych w pęcherzach pogazowych. ## Formy kryształów Kryształy roweitu są wydłużone wzdłuż osi [001] i mają pokrój igiełkowy lub listewkowy. Prawie zawsze występują w promienistych, sferulitycznych lub włóknistych skupieniach i agregatach. Rzadko tworzą pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy.
Środowisko występowania
## Geneza Roweit jest minerałem pochodzenia metamorficznego. Powstaje w wyniku metamorfizmu kontaktowego lub regionalnego zmetamorfizowanych, stratoidalnych złóż rud cynku, manganu i żelaza, osadzonych w skałach węglanowych (marmurach). Tworzy się w żyłach i szczelinach przecinających te złoża. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z wieloma innymi rzadkimi minerałami, charakterystycznymi dla złoża Franklin w New Jersey. Do jego najczęstszych asocjacji należą: franklinit, willemit, cynkit, andradyt, rodochrozyt, baryt, a także inne borany jak sussexyt i fluoboryt. ## Lokalizacje Najważniejszym i klasycznym miejscem występowania roweitu, skąd pochodzą najlepsze okazy, jest kopalnia Franklin w hrabstwie Sussex, New Jersey, USA. Znany jest również z pobliskiego złoża Sterling Hill. Poza USA, jego obecność odnotowano w kopalni Kombat w Namibii oraz w kilku miejscach w Szwecji (np. Långban).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze uformowanymi, kulistymi lub promienistymi agregatami o wyraźnej strukturze. Ważna jest wielkość tych agregatów oraz ich kontrast z matrycą skalną. Okazy bezbarwne lub o czystej, jasnej barwie są bardziej pożądane niż te o brudnym, brązowym odcieniu. Istotna jest również asocjacja z innymi rzadkimi minerałami z Franklin, takimi jak franklinit czy willemit. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane i klasyczne okazy roweitu pochodzą z jego lokalizacji typowej - kopalni Franklin w New Jersey, USA. Materiał z tego miejsca jest uważany za wzorcowy dla tego gatunku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy roweitu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na jego kruchość i możliwą reaktywność, nie zaleca się czyszczenia na mokro, a zwłaszcza z użyciem detergentów czy kwasów. Jeśli konieczne jest użycie płynu, należy stosować wyłącznie wodę destylowaną lub alkohol izopropylowy, aplikując je miejscowo i bardzo delikatnie. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, w szczególności z kwasami, które mogą uszkodzić minerał. Roweit jest kruchy, więc trzeba chronić go przed uderzeniami, upadkami i wibracjami. Nie należy go podgrzewać ani poddawać nagłym zmianom temperatury. ## Przechowywanie Okazy roweitu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby uniknąć otarć i uszkodzeń mechanicznych. Powinny być trzymane w stabilnych warunkach, z dala od wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego, które jednak nie ma wpływu na jego barwę.