Roubaultite

Wzór chemiczny: Cu²⁺₂O₂(U⁶⁺O₂)₃(CO₃)₂(OH)₂·₄H₂O

Roubaultyt to bardzo rzadki, wtórny minerał uranylu i miedzi, tworzący charakterystyczne, tabliczkowe kryształy o intensywnie zielonej barwie.

## Charakterystyka Roubaultyt jest złożonym uwodnionym wodorotlenowęglanem uranylu i miedzi. Występuje w postaci bardzo małych, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, które rzadko przekraczają 1 mm długości. Kryształy te często tworzą rozetowe lub promieniste agregaty, a także cienkie naloty i skorupy na skale macierzystej. Jego intensywna, szmaragdowozielona barwa jest bardzo charakterystyczna. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością w skali Mohsa wynoszącą około 3. Ma doskonałą łupliwość w jednym kierunku, co odpowiada za jego tabliczkowy wygląd. Połysk jest szklisty, a na powierzchniach łupliwości może być perłowy. Jest minerałem stosunkowo gęstym, co jest typowe dla minerałów uranu. ## Barwy i odmiany Roubaultyt występuje w jednolitym, szmaragdowozielonym kolorze. Nie są znane jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 1971 roku przez Fabiena Cesbrona, R. Pierrota i T. Verbeeka. Nazwa została nadana na cześć Marcela Roubaulta (1905-1974), francuskiego geologa i profesora na Uniwersytecie w Nancy, specjalizującego się w geologii złóż uranu. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, roubaultyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach uranowych i rzadkich gatunkach mineralogicznych.

Właściwości

Twardość Mohsa: 3
Barwa: Grass-green to apple-green
Połysk: Vitreous, Pearly
Rysa: Light green
Gęstość: 0
Łupliwość: Perfect on {100} and imperfect on {010}
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Transparent to translucent
Układ krystaliczny: Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne roubaultytu to jego charakterystyczna szmaragdowozielona barwa, tabliczkowy pokrój kryształów, tworzenie rozetowych agregatów oraz występowanie w strefach utleniania złóż uranu. Minerał wykazuje silną, zieloną fluorescencję w świetle ultrafioletowym (zarówno krótko-, jak i długofalowym). Jest również silnie radioaktywny, co można łatwo stwierdzić za pomocą licznika Geigera. ## Odróżnianie od podobnych Roubaultyt może być mylony z innymi wtórnymi minerałami miedzi i uranu o zielonej barwie, takimi jak cuproskłodowskit, torbernit czy zeuneryt. Od cuproskłodowskitu różni się pokrojem kryształów (tabliczkowy zamiast igiełkowego). Od torbernitu i zeunerytu odróżnia go pokrój (rozetowe agregaty listewek zamiast kwadratowych tabliczek) oraz układ krystalograficzny (trójskośny, a nie tetragonalny). ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj bardzo małe, spłaszczone, o pokroju tabliczkowym lub listewkowym, wydłużone w jednym kierunku. Często łączą się w promieniste lub rozetowe agregaty, a także tworzą wachlarzowate skupienia.

Środowisko występowania

## Geneza Roubaultyt jest wtórnym minerałem powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) hydrotermalnych złóż uranu bogatych w miedź. Tworzy się w wyniku działania wód zawierających rozpuszczony tlen, węglany i miedź na pierwotne minerały uranu, takie jak uraninit. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami uranu i miedzi. Najczęściej spotykany jest w towarzystwie uraninitu (jako minerału pierwotnego) oraz cuproskłodowskitu, vandenbrandeitu, torbernitu, malachitu i kwarcu. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania roubaultytu jest kopalnia Shinkolobwe w prowincji Górna Katanga w Demokratycznej Republice Konga, skąd pochodzą najlepsze znane okazy. Jest to jedyna lokalizacja, w której minerał ten występuje w ilościach pozwalających na zebranie okazów kolekcjonerskich.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy roubaultytu to te, które posiadają dobrze wykształcone, ostro zakończone kryształy tworzące estetyczne, rozetowe lub wachlarzowate agregaty. Intensywność i czystość szmaragdowozielonej barwy również znacząco podnosi wartość okazu. Ważny jest także kontrast z jasną skałą macierzystą oraz brak uszkodzeń delikatnych kryształów. Ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów, okazy są oceniane głównie pod powiększeniem. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem wartościowych kolekcjonersko okazów roubaultytu jest historyczna kopalnia Shinkolobwe w Demokratycznej Republice Konga. Okazy z tej lokalizacji są uważane za klasyczne i najbardziej pożądane przez kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach systematycznych i uranowych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy roubaultytu są niezwykle delikatne i kruche. Czyszczenie powinno być ograniczone do absolutnego minimum. Jeśli jest to konieczne, można użyć bardzo miękkiego pędzelka do usunięcia luźnych cząstek pyłu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi środkami chemicznymi. ## Czego unikać Roubaultyt jest minerałem uranowym i jest radioaktywny. Należy unikać bezpośredniego, długotrwałego kontaktu ze skórą, a przede wszystkim wdychania pyłu lub drobin minerału. Nie należy go podgrzewać ani poddawać działaniu kwasów. Okazy należy chronić przed wilgocią i wibracjami. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w szczelnych, przezroczystych pojemnikach (tzw. micromount boxach), które chronią je przed uszkodzeniami mechanicznymi i kurzem, a także ograniczają emisję radonu. Pojemniki te powinny być wyraźnie oznakowane jako zawierające minerał radioaktywny. Należy je trzymać z dala od miejsc stałego przebywania ludzi, zwłaszcza sypialni i salonów.