Riomarinaite
Wzór chemiczny: Bi<sup>3+</sup>S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>(OH)·H<sub>2</sub>O
Riomarynit to rzadki, uwodniony siarczan bizmutu, tworzący drobne, tabliczkowe kryształy o perłowym połysku.
Właściwości
- Połysk
- Perłowy
- Rysa
- Biała
- Łupliwość
- Doskonała wg {010}
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja riomarynitu w praktyce jest niemożliwa bez zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy dyfrakcja rentgenowska (XRD), ze względu na jego niewielki rozmiar i podobieństwo do innych wtórnych siarczanów. Wstępną cechą może być występowanie w postaci drobnych, bezbarwnych, perłowych, tabliczkowych kryształów w paragenezie z innymi minerałami bizmutu. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi mikroskopijnymi siarczanami, takimi jak gips, alunogen czy inne rzadkie siarczany bizmutu. Pewne odróżnienie wymaga analizy chemicznej i strukturalnej. ## Formy kryształów Riomarynit tworzy bardzo cienkie, tabliczkowe kryształy o sześciobocznym zarysie, często wydłużone. Kryształy te łączą się w niewielkie, rozetowe lub promieniste agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Riomarynit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) złóż polimetalicznych bogatych w bizmut. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych siarczków, głównie bizmutynu, w obecności roztworów siarczanowych. ## Asocjacje mineralne Na stanowisku typowym (Rio Marina, Elba) współwystępuje z bizmutynem, pirytem, kwarcem, hematytem, goethytem, a także innymi rzadkimi siarczanami bizmutu, takimi jak klebelsbergit i gunningit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania riomarynitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Rio Marina na wyspie Elba, w Toskanii, we Włoszech.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów riomarynitu ocenia się przede wszystkim na podstawie bogactwa i estetyki agregatów mikrokryształów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z dobrze wykształconymi, wyraźnymi, rozetowymi skupieniami przezroczystych kryształów, kontrastującymi z podłożem (np. hematytem). Wielkość pojedynczych kryształów, mimo że zawsze mikroskopijna, również wpływa na wartość. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest historyczna kopalnia Rio Marina na Elbie we Włoszech.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Ze względu na ekstremalną delikatność i niewielki rozmiar kryształów, należy unikać jakiegokolwiek kontaktu mechanicznego, w tym z wodą czy szczoteczkami. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, ultradźwiękami oraz gwałtownymi zmianami temperatury. Kryształy są bardzo kruche i giętkie, co sprawia, że są podatne na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Okazy riomarynitu powinny być przechowywane wyłącznie w specjalistycznych pudełkach na mikrominerały (tzw. micromount), aby chronić je przed kurzem, wstrząsami i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na wilgoć.