Rinneite
Wzór chemiczny: K<sub>3</sub>NaFe<sup>2+</sup>Cl<sub>6</sub>
Rinneit to rzadki, rozpuszczalny w wodzie halogenek potasu, sodu i żelaza, występujący w morskich złożach soli potasowych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.34
- Łupliwość
- Wyraźna/Dobra na {0001}
- Przełam
- Muszlowy
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną rinneitu jest jego rozpuszczalność w wodzie i słony smak. Występuje w charakterystycznym środowisku ewaporatów solnych. Często ma różowe lub fioletowe zabarwienie. Reaguje z wilgocią z powietrza, co można zaobserwować jako matowienie powierzchni. ## Odróżnianie od podobnych Rinneit można pomylić z innymi halogenkami występującymi w złożach soli, takimi jak sylwin (KCl) czy halit (NaCl). Odróżnia się od nich specyficznym składem chemicznym (obecność żelaza), nieco innymi właściwościami optycznymi oraz często charakterystycznym różowym lub fioletowym zabarwieniem. W przeciwieństwie do halitu, jego kryształy nie są sześcienne. ## Formy kryształów Kryształy są rzadkie, zwykle mają formę grubych tabliczek lub heksagonalnych piramid. Najczęściej występuje w postaci skupień ziarnistych, zbitych mas lub jako wrostki w innych minerałach solnych, głównie w halicie i sylwinie.
Środowisko występowania
## Geneza Rinneit jest minerałem pochodzenia ewaporacyjnego. Powstaje w końcowych stadiach krystalizacji solanek morskich, w warunkach wysokiego stężenia soli potasu, sodu i żelaza. Tworzy się w obrębie złóż soli kamiennej i soli potasowo-magnezowych (karnalitowców). ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z halitem, sylwinem, karnalitem, kizerytem, polihalitem i anhydrytem. Czasami towarzyszy mu również hematyt, który odpowiada za jego czerwonawe zabarwienie. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska rinneitu na świecie związane są z cechsztyńskimi wysadami solnymi w Niemczech (np. w Turyngii i Dolnej Saksonii). Znajdowany jest również w kopalniach soli w okolicach Whitby w Anglii, w Nowym Meksyku (USA) oraz w nielicznych innych lokalizacjach o podobnej geologii.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, przezroczystymi kryształami o intensywnym, różowym lub fioletowym zabarwieniu. Atrakcyjność podnosi również kontrastowe umiejscowienie kryształów rinneitu na matrycy z białego halitu lub innego minerału towarzyszącego. Ze względu na rzadkość występowania, nawet ziarniste skupienia o wyraźnej barwie są poszukiwane. ## Popularne stanowiska Klasyczne i najbardziej cenione okazy pochodzą z historycznych lokalizacji w Niemczech, takich jak kopalnie w rejonie Hanoweru czy Turyngii. Okazy z kopalni Boulby w Yorkshire (Anglia) również są znane na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Minerał jest bardzo wrażliwy na wodę i wilgoć. Absolutnie nie wolno go czyścić wodą ani żadnymi płynami na bazie wody. Do usuwania kurzu można użyć bardzo miękkiego, suchego pędzelka lub sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, parą wodną i wilgotnym powietrzem. Rinneit jest higroskopijny i łatwo rozpuszcza się lub ulega przemianom chemicznym pod wpływem wilgoci. Należy chronić go przed nagłymi zmianami temperatury i bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. ## Przechowywanie Okazy rinneitu muszą być przechowywane w suchych warunkach. Najlepszym rozwiązaniem jest szczelny pojemnik (np. typu "perky box") z dodatkiem środka pochłaniającego wilgoć, takiego jak żel krzemionkowy (silikażel). Ekspozycja powinna odbywać się w zamkniętej, szczelnej gablocie.