Reynoldsite

Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>2</sub>Mn<sup>4+</sup><sub>2</sub>O<sub>5</sub>(Cr<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)

Reynoldsyt to ekstremalnie rzadki tlenochromian ołowiu i manganu, tworzący ciemne, tabliczkowe kryształy na skałach macierzystych.

## Charakterystyka Reynoldsyt jest bardzo rzadkim minerałem z grupy tlenków, chemicznie klasyfikowanym jako tlenochromian ołowiu i manganu. Tworzy charakterystyczne agregaty złożone z blaszkowatych lub listewkowych kryształów, często ułożonych subrównolegle lub tworzących wachlarzowate skupienia. Okazy mają postać cienkich nalotów i naskorupień na skale macierzystej. Jego barwa jest ciemna, od czerwonobrunatnej do niemal czarnej, a połysk określa się jako submetaliczny do subdiamentowego. ## Właściwości fizyczne Minerał ten cechuje się bardzo dużą gęstością, wynoszącą około 7,23 g/cm³ (wartość obliczona na podstawie składu chemicznego i struktury krystalicznej). Jego twardość w skali Mohsa nie została dotychczas określona. Jest nieprzezroczysty w większych fragmentach, jednak jego cienkie odłamki przeświecają, ukazując głęboką, czerwoną barwę. Posiada doskonałą łupliwość w jednej płaszczyźnie. ## Barwy i odmiany Reynoldsyt występuje w jednolitej gamie kolorystycznej, od ciemnej czerwonobrunatnej do brązowoczarnej. Nie wyróżniono żadnych jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Roberta C. Reynoldsa, Jr. (1928–2013), amerykańskiego mineraloga specjalizującego się w minerałach ilastych z Dartmouth College. Został on oficjalnie opisany jako nowy gatunek minerału w 2012 roku. Miejscem typowym, z którego pochodzą pierwsze zbadane okazy, jest Blue Bell claims w hrabstwie San Bernardino w Kalifornii, USA. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, reynoldsyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz jest cenionym nabytkiem w zaawansowanych kolekcjach minerałów systematycznych.

Właściwości

Połysk
Sub-metallic to Adamantine
Rysa
Reddish-brown
Gęstość
7.23
Łupliwość
Perfect on {001}
Przezroczystość
Opaque, Translucent in thin fragments
Układ krystaliczny
Triclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Cechami pomocnymi w identyfikacji reynoldsytu są jego charakterystyczny czerwonobrunatny do czarnego kolor, submetaliczny połysk, bardzo duża gęstość oraz czerwonobrunatna rysa. Występowanie w formie agregatów drobnych, listewkowych kryształów jest również typowe. Często towarzyszy mu żółty wulfenit. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi ciemnymi i gęstymi minerałami wtórnymi, takimi jak goethyt czy niektóre tlenki manganu. Od goethytu odróżnia go bardziej czerwonawy odcień rysy i często submetaliczny połysk. Ostateczne potwierdzenie tożsamości wymaga zaawansowanych metod analitycznych, jak spektroskopia EDS lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Reynoldsyt tworzy agregaty spłaszczonych, listewkowych kryształów o długości do kilkudziesięciu mikrometrów. Kryształy te układają się w subrównoległe lub wachlarzowate pakiety, formując naskorupienia i cienkie powłoki na powierzchni skał.

Środowisko występowania

## Geneza Reynoldsyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (żelaznych czapach) hydrotermalnych złóż kruszców, głównie ołowiu. Jego krystalizacja zachodzi w wyniku wietrzenia pierwotnych minerałów w środowisku bogatym w ołów, mangan i chrom. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej występuje w towarzystwie innych minerałów wtórnych strefy utleniania. W lokalizacji typowej (Kalifornia, USA) są to wulfenit, cerusyt, chryzokola i goethyt. W innych lokalizacjach notowano jego współwystępowanie z foratem, mimetezytem i fenikochroitem. ## Lokalizacje Jest to minerał ekstremalnie rzadki, znany zaledwie z kilku miejsc na świecie. Najważniejszą lokalizacją, skąd pochodzą najlepiej wykształcone okazy, jest miejsce typowe - Blue Bell claims w hrabstwie San Bernardino w Kalifornii, USA. Potwierdzono także jego występowanie w Macrolite quarry w Arizonie (USA) oraz w rejonie Laurionu w Grecji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z bogatymi, widocznymi pod powiększeniem naskorupieniami krystalicznych agregatów reynoldsytu. Wysoko oceniana jest intensywna, czerwonobrunatna barwa. Dodatkowym atutem jest kontrastująca skała macierzysta oraz asocjacja z dobrze wykształconymi kryształami innych minerałów, zwłaszcza wulfenitu. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane i najwyżej cenione okazy pochodzą z lokalizacji typowej w Kalifornii (Blue Bell claims), która dostarczyła materiału do opisu minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy reynoldsytu należy czyścić z najwyższą ostrożnością, najlepiej używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. Unikać mycia w wodzie, a jeśli jest to absolutnie konieczne, użyć wody destylowanej i natychmiast dokładnie osuszyć okaz. Nigdy nie stosować myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów. Należy chronić go przed zarysowaniami i uderzeniami. Jako minerał zawierający ołów i chrom (w formie chromianu), jest potencjalnie toksyczny. Należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po każdym kontakcie z okazem. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów reynoldsytu w osobnych, zamykanych pudełkach kolekcjonerskich, aby zapobiec otarciom i kontaktowi z innymi minerałami. Należy chronić go przed kurzem i wilgocią. Jest stabilny w normalnych warunkach pokojowych.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej