Reinerite

Wzór chemiczny: Zn<sup>2+</sup><sub>3</sub>(As<sup>3+</sup>O<sub>3</sub>)<sub>2</sub>

Reineryt to rzadki arsenin cynku, znany z bezbarwnych lub żółtawych kryształów o silnym, diamentowym połysku.

## Charakterystyka Reineryt jest rzadkim minerałem z grupy arseninów, chemicznie arseninem cynku. Tworzy dobrze wykształcone, pseudo-oktaedryczne lub pseudo-tetraedryczne kryształy, które mogą osiągać kilka milimetrów wielkości. Występuje także w formie skupień ziarnistych. Jest bezbarwny, biały, jasnożółty lub żółtozielony, a jego najbardziej charakterystyczną cechą jest bardzo silny, niemal diamentowy połysk. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, o twardości 3 w skali Mohsa. Charakteryzuje się dużą gęstością, wynoszącą około 4,75 g/cm³, co jest typowe dla minerałów zawierających arsen. Jest przezroczysty do przeświecającego. Nie wykazuje łupliwości, a jego przełam jest muszlowy. ## Barwy i odmiany Reineryt najczęściej jest bezbarwny lub biały. Spotykane są również okazy o delikatnych odcieniach żółci i zieleni. Nie wyróżnia się żadnych nazwanych odmian tego minerału. ## Historia i nazwa Minerał został odkryty w kopalni Tsumeb w Namibii i opisany po raz pierwszy w 1958 roku przez Jacquesa E. Geffroya i Jaap E. van der Veen. Nazwa reineryt została nadana na cześć Willy'ego Reinera (1895-1965), niemieckiego chemika i mineraloga-amatora, który jako pierwszy zwrócił uwagę na ten minerał i dostarczył próbki do badań. ## Zastosowania Reineryt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Ze względu na swoją rzadkość, atrakcyjne kryształy i pochodzenie z klasycznej lokalizacji, jest poszukiwanym i cenionym minerałem kolekcjonerskim.

Właściwości

Twardość Mohsa
3
Połysk
Adamantine
Rysa
White
Gęstość
4.75
Łupliwość
None
Przełam
Conchoidal
Przezroczystość
Transparent to translucent
Układ krystaliczny
Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne reinerytu to jego wysoka gęstość, charakterystyczny, bardzo silny połysk (subdiamentowy do żywicznego), pseudo-oktaedryczny kształt kryształów oraz pochodzenie. Jest stosunkowo miękki (twardość 3). Reaguje z kwasem solnym. ## Odróżnianie od podobnych Reineryt może być mylony z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi ze strefy utleniania, takimi jak legrandyt czy adamit, jednak różni się od nich kształtem kryształów i znacznie silniejszym połyskiem. Sfalerryt jest znacznie twardszy (3.5-4) i ma doskonałą łupliwość. Cerusyt ma jeszcze wyższą gęstość i inny skład chemiczny. ## Formy kryształów Reineryt krystalizuje w układzie rombowym, tworząc kryształy o wyglądzie pseudo-oktaedrów lub pseudo-tetraedrów. Kryształy są często prążkowane. Występuje również w postaci skupień ziarnistych oraz jako masywne wypełnienia.

Środowisko występowania

## Geneza Reineryt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż kruszców polimetalicznych, szczególnie tych bogatych w cynk i arsen. Tworzy się w warunkach niskotemperaturowego przeobrażenia pierwotnych minerałów kruszcowych, takich jak tennantyt czy sfaleryt. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi, takimi jak tennantyt, germanit, galena, sfaleryt, chalkozyn, bornit, digenit, smithsonit, cerusyt, anglesyt, olivenit, duftyt i kwarc. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i najważniejszym miejscem występowania reinerytu na świecie jest kopalnia Tsumeb w regionie Oshikoto w Namibii. Jest to lokalizacja typowa dla tego minerału i praktycznie wszystkie znane okazy pochodzą z tego jednego miejsca.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej pożądane okazy reinerytu to te z dobrze wykształconymi, ostrymi i lśniącymi kryształami, które są przezroczyste i mają atrakcyjną, jasnożółtą barwę. Wysoko cenione są również okazy, na których kryształy reinerytu są osadzone na kontrastującej matrycy skalnej lub współwystępują z innymi rzadkimi minerałami z Tsumeb. Wielkość kryształów jest kluczowym czynnikiem wpływającym na wartość. ## Popularne stanowiska Kopalnia Tsumeb w Namibii jest jedynym źródłem kolekcjonerskich okazów reinerytu. Okazy z tej historycznej, zamkniętej już kopalni są uważane za klasyki mineralogiczne i osiągają wysokie ceny na rynku.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Reineryt należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. Ze względu na zawartość arsenu, podczas pracy z minerałem należy zachować podstawowe zasady higieny, takie jak mycie rąk po kontakcie. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami, detergentami i innymi środkami czyszczącymi, które mogą uszkodzić lub rozpuścić minerał. Reineryt jest wrażliwy na gwałtowne zmiany temperatury. Nie należy wystawiać go na długotrwałe działanie światła słonecznego. ## Przechowywanie Okazy reinerytu najlepiej przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętym pudełku klaserowym lub gablocie, z dala od kurzu, wilgoci i bezpośredniego światła. Należy go chronić przed uderzeniami i zarysowaniem przez twardsze minerały.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej