Redingtonite

Wzór chemiczny: Fe<sup>2+</sup>Cr<sup>3+</sup><sub>2</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>4</sub>·22H<sub>2</sub>O

Redingtonit to bardzo rzadki, uwodniony siarczan żelaza i chromu, tworzący drobne, fioletowe naloty i wykwity.

## Charakterystyka Redingtonit jest minerałem z grupy siarczanów, chemicznie uwodnionym siarczanem żelaza i chromu. Występuje niezwykle rzadko, najczęściej w formie bardzo drobnych, włóknistych lub włoskowych skupień, a także jako pylaste naloty i wykwity na innych minerałach. Jego charakterystyczną cechą jest intensywna, fioletowa barwa. Ze względu na swoją naturę i niewielkie rozmiary kryształów, jest to minerał interesujący głównie dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów i naukowców. ## Właściwości fizyczne Kryształy redingtonitu są mikroskopijne i bardzo delikatne. Minerał ten jest miękki, a jego twardość szacuje się na około 1-2 w skali Mohsa. Ma połysk jedwabisty, wynikający z jego włóknistej budowy. Jest przezroczysty do przeświecającego. Gęstość wynosi około 1.76 g/cm³. ## Barwy i odmiany Redingtonit występuje w charakterystycznym fioletowym lub jasnofioletowym kolorze. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 1879 roku przez amerykańskiego chemika i mineraloga George'a Augustusa Koeniga. Nazwa pochodzi od miejsca jego odkrycia – kopalni Redington w hrabstwie Napa w Kalifornii, USA.

Właściwości

Twardość Mohsa
1-2
Połysk
Jedwabisty
Rysa
Jasnofioletowa
Gęstość
1.76
Łupliwość
Doskonała wg {010}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Rombowy

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Redingtonit można rozpoznać po jego charakterystycznej fioletowej barwie, włóknistej lub włoskowej formie występowania oraz specyficznym środowisku geologicznym (utlenione złoża siarczkowe). Jego ekstremalna rzadkość i niewielkie rozmiary sprawiają, że identyfikacja w terenie jest praktycznie niemożliwa. Potwierdzenie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna. ## Odróżnianie od podobnych Redingtonit może być mylony z innymi wtórnymi siarczanami o fioletowej barwie, takimi jak kobaltyt czy niektóre odmiany ałunów. Odróżnienie opiera się na analizie chemicznej, która wykaże obecność chromu i żelaza, oraz na badaniach krystalograficznych. W przeciwieństwie do wielu innych siarczanów, redingtonit jest związany ze skałami ultrazasadowymi (serpentynitami). ## Formy kryształów Minerał ten tworzy bardzo drobne, igiełkowe lub włoskowe kryształy, które często układają się w splątane agregaty i skupienia. Występuje również w formie pylastych lub ziemistych nalotów i wykwitów.

Środowisko występowania

## Geneza Redingtonit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefie utleniania (wietrzenia) złóż siarczkowych, głównie pirytu, w obrębie skał ultrazasadowych, takich jak serpentynity. Tworzy się w wyniku reakcji kwaśnych wód kopalnianych, bogatych w siarczany, z minerałami zawierającymi chrom. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi siarczanami powstającymi w podobnych warunkach, takimi jak redingtonit, knoxvilleit, ałunogen, gips, epsomit oraz z pirytem i chromitem. ## Lokalizacje Redingtonit jest minerałem ekstremalnie rzadkim. Poza historyczną lokalizacją typową – kopalnią Redington w Kalifornii (USA) – jego występowanie zostało potwierdzone w zaledwie kilku miejscach na świecie, m.in. w kompleksie Bushveld w RPA oraz na Uralu w Rosji.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazów redingtonitu ocenia się przede wszystkim na podstawie bogactwa i intensywności barwy nalotu lub skupień włóknistych. Ze względu na mikroskopijny charakter kryształów, ich forma nie jest głównym kryterium. Najbardziej cenione są okazy, na których redingtonit tworzy dobrze widoczną, intensywnie fioletową warstwę na kontrastującym podłożu (matrycy skalnej). Ważna jest również asocjacja z innymi rzadkimi siarczanami. ## Popularne stanowiska Najbardziej klasyczne i historyczne okazy pochodzą z kopalni Redington w Kalifornii, USA. Są one jednak praktycznie niedostępne na rynku kolekcjonerskim. Współcześnie niewielkie ilości materiału mogą pochodzić z innych potwierdzonych lokalizacji, ale są one wielką rzadkością.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy redingtonitu są ekstremalnie delikatne i wrażliwe na wodę. Nie należy ich czyścić mechanicznie ani chemicznie. Wszelkie próby czyszczenia, zwłaszcza z użyciem wody, mogą prowadzić do rozpuszczenia i zniszczenia minerału. Najlepiej pozostawić go w stanie nienaruszonym. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i innymi płynami, które mogą go rozpuścić. Minerał jest wrażliwy na zmiany wilgotności powietrza – w suchym powietrzu może ulec dehydratacji i rozpadowi. Należy chronić go przed wysoką temperaturą, bezpośrednim światłem słonecznym oraz wszelkimi chemikaliami. ## Przechowywanie Okazy redingtonitu wymagają przechowywania w specjalistycznych warunkach. Najbezpieczniej umieścić je w szczelnym, zamykanym pojemniku (np. typu "micromount"), który chroni przed uszkodzeniami mechanicznymi i stabilizuje wilgotność. Pojemnik powinien być przechowywany w ciemnym i chłodnym miejscu o stałej wilgotności.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej