Rauchite
Wzór chemiczny: Ni²⁺(U⁶⁺O₂)₂(As⁵⁺O₄)₂·10H₂O
Rauchit jest rzadkim, wtórnym minerałem uranylu i niklu, tworzącym charakterystyczne, żółtozielone, tabliczkowe kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Barwa
- Light yellowish-green, pale green
- Połysk
- Vitreous, Pearly on cleavage planes
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.427
- Łupliwość
- on {001}
- Przełam
- Micaceous
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi rauchitu są jego jasnożółtozielona barwa, pokrój cienkich, tabliczkowych kryształów tworzących rozetowe agregaty oraz silna żółtozielona fluorescencja w świetle UV. Występowanie w paragenezie z innymi wtórnymi minerałami uranu i niklu jest również ważną wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Rauchit jest wizualnie niemal identyczny z innymi minerałami z grupy metaautunitu, takimi jak metakahlerit (żółty), metanováčekit (żółty) czy metaautunit (żółtozielony). Pewne odróżnienie od tych minerałów jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak analiza chemiczna (EDS/WDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Rauchit krystalizuje w formie bardzo cienkich, kwadratowych lub prostokątnych tabliczek, ułożonych na płaszczyźnie {001}. Kryształy te łączą się w wachlarzowate, rozetowe lub niemal sferyczne agregaty, a także tworzą cienkie powłoki na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Rauchit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców uranowo-niklowo-kobaltowo-arsenowych. Tworzy się w wyniku procesów hydrotermalnych w niskich temperaturach, w obecności roztworów bogatych w uran, nikiel i arsen, pochodzących z wietrzenia pierwotnych minerałów, takich jak uraninit i arsenki niklu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi wtórnymi arsenianami uranylu, takimi jak metakahlerit, metanováčekit, metaautunit, metazeuneryt i uranospinit. Towarzyszą mu również gips, kwarc oraz tlenki żelaza. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania rauchitu na świecie (lokalizacja typowa) jest historyczny rejon górniczy Schneeberg w Rudawach, w Saksonii, Niemcy. Minerał znaleziono tam na hałdach dawnej kopalni "Weißer Hirsch".
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów rauchitu najważniejsza jest wielkość i jakość wykształcenia kryształów oraz bogactwo agregatów na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie uformowanymi, rozetowymi skupieniami o intensywnej, żółtozielonej barwie, kontrastujące z ciemniejszą skałą macierzystą. Ze względu na mikroskopijny charakter minerału, okazy nadające się do obserwacji pod powiększeniem są najbardziej pożądane. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów rauchitu to jego lokalizacja typowa: Schneeberg w Niemczech. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tego jednego miejsca.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów rauchitu generalnie nie powinno się czyścić na mokro. Ze względu na jego kruchość i rozpuszczalność w wodzie, czyszczenie powinno być ograniczone do bardzo ostrożnego usunięcia kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub gruszki fotograficznej. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami, które mogą uszkodzić lub rozpuścić minerał. Jako minerał wtórny, jest niestabilny w zmiennych warunkach wilgotności. Jest silnie radioaktywny - należy unikać bezpośredniego kontaktu ze skórą, wdychania pyłu i przechowywać go z dala od miejsc stałego przebywania ludzi. ## Przechowywanie Okazy rauchitu muszą być przechowywane w szczelnych, ołowianych lub odpowiednio ekranowanych pojemnikach z wyraźnym oznaczeniem o radioaktywności. Najlepiej trzymać je w suchym środowisku, w stabilnej temperaturze, z dala od światła słonecznego i innych minerałów, które mogłyby ulec uszkodzeniu przez promieniowanie.