Rasmussenite

Wzór chemiczny: Ca(C₂H₃O₃)₁-₂·₃H₂O

Rasmussenit to ekstremalnie rzadki, organiczny minerał będący uwodnionym pirogronianem wapnia, znajdowany w osadach jeziornych.

## Charakterystyka Rasmussenit jest minerałem organicznym o wyjątkowym składzie chemicznym. Tworzy bardzo małe, bezbarwne, listewkowate kryształy, zwykle nieprzekraczające 0.3 mm długości. Obserwowany jest w postaci pojedynczych kryształów rozproszonych w osadach. ## Właściwości fizyczne Kryształy rasmussenitu wykazują połysk szklisty. Są przezroczyste i bezbarwne. Ze względu na niewielki rozmiar i rzadkość, wiele jego właściwości fizycznych, jak twardość czy gęstość, nie zostało precyzyjnie określonych. ## Historia i nazwa Minerał został nazwany na cześć Kaare Lunda Rasmussena (ur. 1958), duńskiego astrofizyka i archeometrysty, który jako pierwszy zsyntetyzował ten związek w laboratorium. Został zatwierdzony przez IMA w 2013 roku. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, rasmussenit nie ma żadnego zastosowania praktycznego i stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów organicznych.

Właściwości

Połysk: Szklisty
Rysa: Biała
Łupliwość: Doskonała wg {100}
Przezroczystość: Przezroczysty
Układ krystaliczny: Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja rasmussenitu jest niemożliwa bez zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub spektroskopia. Wizualnie, w miejscu występowania, można zaobserwować jedynie drobne, bezbarwne kryształki w osadzie. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi bezbarwnymi, drobnokrystalicznymi minerałami wtórnymi występującymi w osadach, takimi jak gips. Pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Formy kryształów Rasmussenit tworzy wydłużone, listewkowate lub igiełkowe kryształy.

Środowisko występowania

## Geneza Rasmussenit jest minerałem pochodzenia biogenicznego, powstającym w beztlenowych warunkach w osadach dennych jezior. Jego formowanie jest związane z procesami rozkładu materii organicznej. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z kalcytem, pirytem i innymi minerałami organicznymi, takimi jak julienit i calclacit, w obrębie laminowanych osadów jeziornych (gyttja). ## Lokalizacje Jedynym znanym miejscem występowania (lokalizacja typowa) jest jezioro Bølling Sø w środkowej Jutlandii w Danii.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu z rasmussenitem zależy wyłącznie od obecności możliwych do zidentyfikowania, choćby mikroskopijnych, kryształów w oryginalnej matrycy osadowej. Każdy potwierdzony analitycznie okaz jest niezwykle cenny naukowo. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest lokalizacja typowa w Danii, co czyni je praktycznie niedostępnymi na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną delikatność i rozpuszczalność w wodzie, okazy z rasmussenitem nie powinny być czyszczone na mokro. Najbezpieczniejsze jest usuwanie kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub gruszki fotograficznej. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami, zasadami i innymi chemikaliami, które mogą natychmiast rozpuścić lub uszkodzić kryształy. Minerał jest wrażliwy na zmiany temperatury i wilgotności. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w szczelnym, suchym pojemniku (np. typu "perky box"), z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła. Najlepiej przechowywać go w oryginalnym materiale osadowym, w którym został znaleziony.

Powiązane minerały

Źródła

IMA Mineral List (CNMNC)

Czytaj więcej