Radhakrishnaite

Wzór chemiczny: PbTe₃(Cl,S)₂

Radhakrishnaite to ekstremalnie rzadki tellurek ołowiu z chlorem i siarką, tworzący drobne, metaliczne ziarna.

## Charakterystyka Radhakrishnaite jest minerałem o metalicznym wyglądzie, występującym w postaci bardzo małych, nieregularnych ziaren, zwykle o rozmiarach nieprzekraczających 100 mikrometrów. Obserwowany jest w polerowanych szlifach, gdzie tworzy wrostki w innych minerałach. Jego barwa w świetle odbitym jest kremowobiała, często z różowawym odcieniem. ## Właściwości fizyczne Z uwagi na ekstremalnie małe rozmiary ziaren, większość właściwości fizycznych nie została precyzyjnie określona. Minerał jest nieprzezroczysty i wykazuje silny, metaliczny połysk. Twardość i gęstość nie zostały zmierzone, a jedynie obliczone na podstawie składu chemicznego i struktury krystalicznej. ## Historia i nazwa Minerał został odkryty w kopalni złota Champion, w dystrykcie Kolar Gold Fields w stanie Karnataka w Indiach. Opisany został w 1985 roku przez C.J. Stanleya, A.J. Criddle'a i J.E. Chisholma. Nazwa honoruje B.P. Radhakrishnę (1918-2012), indyjskiego geologa i byłego dyrektora Geological Survey of India, za jego wkład w geologię prekambru. ## Zastosowania Radhakrishnaite nie ma żadnego zastosowania komercyjnego ani przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako ekstremalnie rzadki tellurek.

Właściwości

Barwa
Brownish gray
Połysk
Metallic
Rysa
Black
Gęstość
0
Łupliwość
None
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Opaque
Układ krystaliczny
Tetragonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja radhakrishnaite jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych technik laboratoryjnych. W świetle odbitym pod mikroskopem polaryzacyjnym charakteryzuje się kremowobiałą barwą z różowym odcieniem, wyraźną anizotropią (zmianą barw przy obrocie stolika) oraz brakiem wewnętrznych refleksów. Ostateczne potwierdzenie wymaga analizy chemicznej (np. mikrosondą elektronową) w celu stwierdzenia obecności ołowiu, telluru, chloru i siarki. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi mikroskopijnymi tellurkami, takimi jak altait (PbTe) czy kostovit (AuCuTe₄). Odróżnienie opiera się na subtelnych różnicach w barwie w świetle odbitym, anizotropii oraz, przede wszystkim, na unikalnym składzie chemicznym zawierającym chlor i siarkę. ## Formy kryształów Minerał ten występuje wyłącznie w formie anhedralnych (nieforemnych), nieregularnych ziaren i skupień, zwykle jako wrostki w innych minerałach, najczęściej w kalawerycie.

Środowisko występowania

## Geneza Radhakrishnaite powstaje w warunkach hydrotermalnych, w żyłach kwarcowych bogatych w złoto i tellurki. Jest to minerał fazy późnej krystalizacji, tworzący się w stosunkowo niskich temperaturach. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi tellurkami i siarczkami. Najczęściej towarzyszą mu kalaweryt, petzit, hessyt, altait, piryt, chalkopiryt oraz złoto rodzime. Występuje jako wrostki w kalawerycie lub na granicach jego ziaren. ## Lokalizacje Jedyne potwierdzone miejsce występowania (lokalizacja typowa) to kopalnia złota Champion w Kolar Gold Fields, w stanie Karnataka w Indiach. Jest to jedyne znane stanowisko tego minerału na świecie.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Z uwagi na mikroskopijny charakter, radhakrishnaite nie jest oceniany pod kątem typowych kryteriów kolekcjonerskich, takich jak rozmiar czy forma kryształów. Wartość okazu leży w samym fakcie potwierdzonej obecności tego ekstremalnie rzadkiego minerału. Najcenniejsze są polerowane szlify (zgłady) z wyraźnie widocznymi pod mikroskopem i dobrze udokumentowanymi analitycznie ziarnami radhakrishnaite, w asocjacji z innymi rzadkimi tellurkami.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy z radhakrishnaitem, ze względu na mikroskopijny rozmiar ziaren, praktycznie nie wymagają czyszczenia. Wszelkie próby mechanicznego lub chemicznego czyszczenia skały macierzystej mogą zniszczyć delikatne wrostki minerału. W razie potrzeby, kurz można usunąć delikatnym strumieniem sprężonego powietrza. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, kwasami oraz myjkami ultradźwiękowymi. Minerał jest prawdopodobnie wrażliwy na utlenianie, dlatego należy chronić go przed wilgocią i agresywnymi czynnikami atmosferycznymi. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych pojemnikach lub gablotach, z dala od kurzu, wilgoci i nagłych zmian temperatury. Najczęściej występuje w postaci polerowanych szlifów (zgładów), które są stosunkowo odporne, ale należy chronić je przed zarysowaniem.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej