Rabejacite
Wzór chemiczny: Ca<sub>2</sub>(U<sup>6+</sup>O<sub>2</sub>)<sub>4</sub>O<sub>4</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>·8H<sub>2</sub>O
Rabejacyt to rzadki, wtórny minerał uranu, tworzący złocistożółte naskorupienia i agregaty drobnych, tabliczkowych kryształów.
Właściwości
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Pale yellow
- Gęstość
- >4.2
- Łupliwość
- Perfect on {001}
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Orthorhombic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami diagnostycznymi rabejacytu są jego intensywnie złocistożółta barwa, występowanie w formie mikrokrystalicznych naskorupień oraz silna radioaktywność. Współwystępowanie z innymi wtórnymi minerałami uranu w strefach utleniania złóż jest również ważną wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Rabejacyt można pomylić z innymi żółtymi minerałami uranylu, takimi jak zippeit, uranopilit czy metaautunit. Zippeit tworzy podobne agregaty, ale często ma nieco inny odcień. Uranopilit bywa bardziej zielonkawożółty i wykazuje silniejszą fluorescencję w świetle UV. Pewne rozróżnienie tych minerałów jest często niemożliwe bez zaawansowanych badań, takich jak analiza chemiczna (EDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Rabejacyt tworzy agregaty bardzo drobnych, cienkich kryształów o pokroju tabliczkowym, spłaszczonych wzdłuż jednej płaszczyzny. Skupienia te mają najczęściej charakter promienisty, sferolityczny lub tworzą cienkie powłoki na skale macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Jest to minerał wtórny, powstający w strefach utleniania (wietrzenia) złóż uranu, najczęściej w skałach osadowych, takich jak piaskowce. Tworzy się w wyniku działania kwaśnych, bogatych w siarczany wód na pierwotne minerały uranu (np. uraninit) w obecności wapnia. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami uranu, takimi jak gips, uranopilit, zippeit, schröckingerite i uranofan. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego rzadkiego minerału to lokalizacja typowa - złoże Rabejac koło Lodève we Francji. Znaczące okazy pochodzą również z kopalni Blue Lizard w hrabstwie San Juan, Utah, USA. Wystąpienia odnotowano także w Saksonii w Niemczech, m.in. w rejonie Johanngeorgenstadt.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Atrakcyjność kolekcjonerska okazu zależy od bogactwa i intensywności barwy naskorupień rabejacytu. Najbardziej cenione są próbki z dobrze wykształconymi, choć wciąż mikroskopijnymi, agregatami krystalicznymi, pokrywającymi znaczną powierzchnię kontrastującej skały macierzystej. Wartość podnosi również współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami uranowymi. ## Popularne stanowiska Za najlepsze na świecie uchodzą okazy pochodzące z kopalni Blue Lizard w stanie Utah (USA), które wyróżniają się wyjątkowo bogatymi i jaskrawo wybarwionymi skupieniami. Wysoko cenione są również próbki z lokalizacji typowej we Francji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy rabejacytu są niezwykle delikatne i kruche. Należy unikać czyszczenia mechanicznego i kontaktu z wodą, która może uszkodzić uwodnioną strukturę minerału. Do usuwania kurzu najlepiej używać miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na wilgoć, chemikalia i uszkodzenia mechaniczne. Należy go chronić przed uderzeniami i zarysowaniem. Jako minerał radioaktywny, wymaga ostrożnego obchodzenia się - po każdym kontakcie należy umyć ręce. Nie należy go przechowywać w miejscach stałego przebywania ludzi. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchym miejscu, najlepiej w zamkniętych, przezroczystych pojemnikach (tzw. perky box), które chronią przed kurzem i uszkodzeniami. Ze względu na radioaktywność, okazy powinny być trzymane w wydzielonym miejscu, z dala od innych minerałów wrażliwych na promieniowanie oraz z dala od sypialni czy salonu. Warto oznaczyć pojemnik symbolem promieniotwórczości.