Quijarroite
Wzór chemiczny: Cu<sup>1+</sup><sub>6</sub>Hg<sup>2+</sup>Pb<sup>2+</sup><sub>2</sub>Bi<sup>3+</sup><sub>4</sub>Se<sup>2-</sup><sub>12</sub>
Quijarroite to rzadki, ołowiano-szary selenek miedzi, ołowiu, rtęci i bizmutu, tworzący mikroskopijne, wrzecionowate kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5-3
- Połysk
- Metaliczny
- Rysa
- Czarna
- Gęstość
- 7.64
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja quijarroitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak analiza składu chemicznego w mikrosondzie elektronowej (EDS/WDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD). Wizualnie, w świetle odbitym pod mikroskopem, można zaobserwować jego kremowobiałą barwę i charakterystyczny pleochroizm od szarego do różowawo-szarego. ## Odróżnianie od podobnych Pod mikroskopem może być mylony z innymi selenkami i siarkosolami bizmutu, takimi jak klockmannit, umangit, clausthalit czy watkinsyt. Pewne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej, która wykaże jednoczesną obecność miedzi, ołowiu, rtęci i bizmutu w charakterystycznych proporcjach. ## Formy kryształów Quijarroite tworzy wydłużone, wrzecionowate lub listewkowe kryształy o przekroju rombowym. Występuje jako pojedyncze, izolowane kryształy lub niewielkie, przypadkowo zorientowane skupienia, najczęściej w formie wrostków w umangicie.
Środowisko występowania
## Geneza Quijarroite powstaje w warunkach hydrotermalnych, w żyłach bogatych w selen. W lokalizacji typowej (kopalnia El Dragón) jest związany z procesami mineralizacji zachodzącymi w skałach osadowych (piaskowcach) z okresu kredy. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi selenkami. Najczęściej znajduje się jako wrostki w umangicie. Towarzyszą mu również klockmannit, clausthalit, watkinsyt, chalkomenit, a także hematyt i syderyt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania quijarroitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia El Dragón, w prowincji Antonio Quijarro, w departamencie Potosí w Boliwii.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Quijarroite jest minerałem o znaczeniu wyłącznie naukowym i dla wysoce wyspecjalizowanych kolekcjonerów ("mikromonterów"). Ponieważ nie tworzy makroskopowych kryształów, jego wartość kolekcjonerska jest znikoma. Najcenniejsze są próbki, na których minerał został jednoznacznie zidentyfikowany i udokumentowany analitycznie, pochodzące z lokalizacji typowej. Atrakcyjność wizualna okazu zależy od jakości minerałów towarzyszących, głównie umangitu.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy z quijarroitem, ze względu na jego mikroskopijny charakter i występowanie w formie wrostków, generalnie nie wymagają i nie powinny być poddawane czyszczeniu mechanicznemu ani chemicznemu. Każda próba czyszczenia może uszkodzić minerały towarzyszące i sam quijarroite. Najlepiej pozostawić okaz w stanie nienaruszonym. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z jakimikolwiek chemikaliami, kwasami i środkami czyszczącymi. Należy również chronić okaz przed ultradźwiękami, wysoką temperaturą i nagłymi jej zmianami. Ze względu na obecność rtęci i selenu, należy unikać wdychania pyłu i myć ręce po kontakcie z okazem. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w stabilnych warunkach, w zamkniętym pudełku kolekcjonerskim, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywanie w ciemności nie jest konieczne, ale zaleca się unikanie długotrwałej ekspozycji na intensywne światło.