Qeltite
Wzór chemiczny: Ca<sub>3</sub>Ti<sup>4+</sup>Si<sub>2</sub>(Fe<sup>3+</sup><sub>2</sub>Si)O<sub>14</sub>
Keltit to rzadki minerał z grupy tytanitów, odkryty w Jordanii, tworzący drobne, brązowe kryształy w skałach metamorficznych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Jasnobrązowa
- Gęstość
- 3.72
- Łupliwość
- Brak
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trójskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja keltitu jest możliwa niemal wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia ramanowska, mikrosonda elektronowa (EDS/WDS) oraz dyfrakcja rentgenowska (XRD). Wizualnie, w miejscu występowania, można go podejrzewać na podstawie brązowej barwy, szklistego połysku i współwystępowania z innymi rzadkimi minerałami z formacji Hatrurim. ## Odróżnianie od podobnych Keltit jest bardzo podobny do innych minerałów z grupy tytanitu, takich jak tytanit czy benitoit, a także do przedstawicieli grupy enigmatytu. Pewne odróżnienie od tych minerałów wymaga specjalistycznych badań laboratoryjnych w celu określenia dokładnego składu chemicznego i struktury krystalicznej. ## Formy kryształów Keltit tworzy niewielkie, tabliczkowe lub krótkopryzmatyczne kryształy, często o pokroju pseudoheksagonalnym. Kryształy są zazwyczaj pojedyncze i dobrze wykształcone, lecz ich rozmiar nie przekracza 0.2 mm.
Środowisko występowania
## Geneza Keltit powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego wysokich temperatur i niskiego ciśnienia (pirometamorfizm). Tworzy się w skałach wapienno-krzemianowych, które uległy intensywnemu przeobrażeniu termicznemu, charakterystycznemu dla formacji Hatrurim. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami powstającymi w podobnych warunkach, takimi jak larnit, brownmilleryt, majenit, jafsoanit, a także z przedstawicielami grupy granatów (andradyt) i melilitu (gehlenit). ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania keltitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - formacja Hatrurim w rejonie Nabi Musa na Pustyni Judzkiej, na Zachodnim Brzegu w Palestynie.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów keltitu ocenia się przede wszystkim na podstawie obecności dobrze wykształconych, możliwych do zidentyfikowania kryształów. Ze względu na ich mikroskopijny rozmiar, kluczowe jest bogactwo występowania na matrycy skalnej oraz kontrast z otaczającymi minerałami. Najwyżej cenione są okazy z potwierdzoną analitycznie tożsamością kryształów. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów keltitu jest jego miejsce typowe w formacji Hatrurim w Palestynie. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie rzadki na rynku kolekcjonerskim.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy z keltitem, ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów i ich kruchość, należy czyścić z najwyższą ostrożnością. Zalecane jest jedynie delikatne usuwanie kurzu za pomocą sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi środkami chemicznymi. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać myjek ultradźwiękowych, silnych strumieni wody, kwasów, rozpuszczalników oraz gwałtownych zmian temperatury. Kryształy są bardzo małe i kruche, przez co łatwo je uszkodzić lub zgubić. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w specjalistycznych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, wstrząsami i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać w stabilnych warunkach, z dala od wilgoci i bezpośredniego światła słonecznego.