Pyrosmalite-(Mn)
Wzór chemiczny: Mn<sup>2+</sup><sub>8</sub>Si<sub>6</sub>O<sub>15</sub>(OH,Cl)<sub>10</sub>
Krzemian manganu tworzący charakterystyczne tabliczkowe, pseudoheksagonalne kryształy o perłowym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4.5
- Połysk
- Pearly to Vitreous or Greasy
- Rysa
- Pale brown
- Gęstość
- 3.06-3.19
- Łupliwość
- Perfect on {0001}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Translucent to Opaque
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami diagnostycznymi pirosmalitu-(Mn) są jego tabliczkowy, pseudoheksagonalny pokrój kryształów, doskonała łupliwość w jednym kierunku oraz perłowy połysk na płaszczyznach łupliwości. Charakterystyczne jest również jego występowanie w paragenezie z innymi minerałami manganu. ## Odróżnianie od podobnych Pirosmalit-(Mn) bywa mylony z minerałami o podobnym pokroju i połysku, takimi jak miki (np. biotyt, muskowit) czy friedelit. - Od mik odróżnia go większa twardość (4.5 w porównaniu do 2.5-3 dla mik), mniejsza elastyczność blaszek oraz inny skład chemiczny. - Friedelit, choć często współwystępuje z pirosmalitem, ma zazwyczaj bardziej kuliste lub sferolityczne agregaty i inną strukturę krystaliczną. - Pirosmalit-(Fe) jest wizualnie niemal identyczny i pewne rozróżnienie wymaga analizy chemicznej. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj grubo- lub cienkotabliczkowe, o wyraźnym heksagonalnym zarysie. Często tworzą agregaty równolegle zrośniętych kryształów, a także wachlarzowate i rozetkowe skupienia. Występuje również w formie skupień blaszkowych, ziarnistych lub masach zbitych.
Środowisko występowania
## Geneza Pirosmalit-(Mn) jest minerałem typowym dla zmetamorfizowanych, stratoidalnych złóż rud manganu i cynku. Powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego i regionalnego. Spotykany jest również w skarnach manganowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi minerałami manganowymi i krzemianami. W złożu Franklin i Sterling Hill (USA) jego typowymi minerałami towarzyszącymi są franklinit, willemit, rodochrozyt, tefroit, rodonit i kalcyt. W Broken Hill (Australia) występuje w asocjacji z galeną, sfalerytem, rodonitem i kwarcem. ## Lokalizacje Najważniejsze i najbardziej znane na świecie lokalizacje, z których pochodzą najlepsze okazy pirosmalitu-(Mn), to kopalnie w rejonie Franklin i Sterling Hill w New Jersey, USA. Inne znaczące stanowiska to Broken Hill w Nowej Południowej Walii (Australia), Långban i Nordmark w Szwecji oraz kopalnia Wafangzi w prowincji Liaoning w Chinach.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy pirosmalitu-(Mn) charakteryzują się ostrymi, dobrze wykształconymi kryształami o wyraźnym heksagonalnym zarysie. Duże, pojedyncze kryształy lub estetyczne rozety na kontrastującej matrycy (np. na białym kalcycie) są szczególnie poszukiwane. Intensywność i odcień barwy brązowej również wpływają na atrakcyjność, podobnie jak silny perłowy połysk. ## Popularne stanowiska Za klasyczne i dostarczające najlepszych na świecie okazów uważa się lokalizacje w USA: Franklin i Sterling Hill. Okazy z tych miejsc stanowią wzorzec dla tego minerału. Wysokiej jakości materiał pochodzi również z Broken Hill w Australii, znanego z dużych i dobrze uformowanych kryształów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić delikatnie, używając miękkiego pędzelka i wody destylowanej. Ze względu na doskonałą łupliwość, należy unikać myjek ultradźwiękowych oraz silnego strumienia wody, które mogłyby doprowadzić do rozwarstwienia się kryształów. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie silnych kwasów. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury oraz podgrzewania, które może prowadzić do jego uszkodzenia. Chronić przed uderzeniami i upadkami, które mogą łatwo uszkodzić kruche kryształy wzdłuż płaszczyzn łupliwości. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach lub gablotach, aby uniknąć zarysowań przez twardsze minerały. Należy chronić je przed kurzem i bezpośrednim, długotrwałym działaniem światła słonecznego, chociaż nie jest on szczególnie wrażliwy na światło.