Pushcharovskite
Wzór chemiczny: K<sub>0.6</sub>Cu<sup>2+</sup><sub>18</sub>[As<sup>5+</sup>O<sub>2</sub>(OH)<sub>2</sub>]<sub>4</sub>[As<sup>5+</sup>O<sub>3</sub>OH]<sub>10</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)(OH)<sub>9.6</sub>·18.6H<sub>2</sub>O
Puszkarowskit to bardzo rzadki, uwodniony arsenian miedzi o charakterystycznej, jaskrawozielonej barwie i włóknistym wyglądzie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- Light green
- Gęstość
- 3.45
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Splintery
- Przezroczystość
- Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi puszkarowskitu są jego jaskrawozielona barwa, szklisty połysk oraz typowe formy występowania w postaci promienistych agregatów złożonych z bardzo cienkich, igiełkowych lub włoskowych kryształów. Występuje w paragenezie z innymi wtórnymi arsenianami miedzi. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi zielonymi, igiełkowymi arsenianami miedzi, takimi jak olivenit, euchroit czy geminit. Odróżnienie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza chemiczna (EDS/WDS). Kontekst geologiczny i minerały towarzyszące mogą być pomocną wskazówką. ## Formy kryształów Puszkarowskit tworzy bardzo cienkie, wydłużone kryształy o pokroju igiełkowym lub włoskowym. Kryształy te najczęściej występują w postaci promienistych lub sferolitycznych agregatów, a także splątanych skupień przypominających filc.
Środowisko występowania
## Geneza Puszkarowskit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) hydrotermalnych złóż polimetalicznych, bogatych w arsen i miedź. Tworzy się w wyniku wietrzenia pierwotnych siarczków i arsenków miedzi, takich jak chalkopiryt i enargit. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi. W lokalizacji typowej (Altyn-Tyube) znaleziono go w towarzystwie geminitu, lavendulanu, arsenopirytu, chalkopirytu, kwarcu, dolomitu i barytu. ## Lokalizacje Jedyną potwierdzoną i opisaną lokalizacją występowania puszkarowskitu na świecie jest jego miejsce odkrycia - złoże złota i telluru Altyn-Tyube (Altyntobe) w obwodzie karagandyjskim w Kazachstanie.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy to te, które posiadają dobrze wykształcone, promieniste agregaty o intensywnej, szmaragdowozielonej barwie, kontrastujące z matrycą skalną. Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy dobrze udokumentowany okaz, nawet niewielki, ma dużą wartość dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów puszkarowskitu jest jego lokalizacja typowa w Kazachstanie. Materiał z tego miejsca jest niezwykle trudny do zdobycia i pojawia się na rynku kolekcjonerskim sporadycznie.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Jakikolwiek kontakt z wodą lub innymi płynami jest wysoce niewskazany ze względu na ryzyko uszkodzenia delikatnych kryształów. Nie należy używać szczoteczek ani ultradźwięków. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest bardzo kruchy, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami, wibracjami i ścieraniem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na długotrwałe działanie silnego światła. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, stabilnych pojemnikach typu "micromount", które chronią przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Ekspozycja powinna odbywać się w warunkach kontrolowanej, niskiej wilgotności.