Pseudosinhalite
Wzór chemiczny: Mg<sub>2</sub>Al<sub>3</sub>B<sub>2</sub>O<sub>9</sub>(OH)
Pseudosinhalit to niezwykle rzadki, bezbarwny lub bladożółty boran magnezu i glinu, spotykany w skarnach na Sri Lance.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6.5
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 3.49
- Łupliwość
- Good on {010}
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja pseudosinhalitu jest niezwykle trudna i niemożliwa do przeprowadzenia bez zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak analiza chemiczna (mikrosonda elektronowa) i badania krystalograficzne (dyfrakcja rentgenowska). Wizualnie jest praktycznie nieodróżnialny od sinhalitu, z którym jest ściśle związany. ## Odróżnianie od podobnych Najbardziej podobnym minerałem jest sinhalit, który ma bardzo zbliżone właściwości fizyczne i optyczne. Pseudosinhalit różni się od niego subtelnie składem chemicznym (zawiera grupę hydroksylową (OH) i ma inny stosunek glinu do boru) oraz krystalizuje w innym układzie krystalograficznym (jednoskośny, a sinhalit w rombowym). ## Formy kryształów Kryształy pseudosinhalitu są najczęściej tabliczkowe, o heksagonalnym zarysie, i nie przekraczają 2 mm. Występują jako pojedyncze kryształy lub wrostki w sinhalicie.
Środowisko występowania
## Geneza Pseudosinhalit powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego wysokiego stopnia. Tworzy się w skarnach magnezowych, które powstały na kontakcie intruzji granitowych lub sjenitowych z osadowymi skałami bogatymi w magnez i bor. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w ścisłym związku z sinhalitem, w którym często tworzy wrostki. Inne minerały towarzyszące w lokalizacji typowej to spinel, geikielit, flogopit, grafit, piryt i pirotyn. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania pseudosinhalitu na świecie jest jego lokalizacja typowa w dystrykcie Ratnapura, w pobliżu miejscowości Embilipitiya na Sri Lance. Znaleziono go tam w skarnach związanych z wydobyciem kamieni szlachetnych.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał o znaczeniu głównie naukowym, każdy potwierdzony analitycznie okaz jest niezwykle cenny. Wartość kolekcjonerska jest determinowana przez potwierdzenie autentyczności okazu, a w drugiej kolejności przez wielkość i jakość kryształów, chociaż te są zawsze mikroskopijne. Najbardziej pożądane są idiomorficzne, dobrze wykształcone kryształy, nawet jeśli mają poniżej milimetra wielkości. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów jest Sri Lanka, a materiał jest ekstremalnie trudny do pozyskania. Okazy praktycznie nie pojawiają się na rynku komercyjnym i znajdują się głównie w kolekcjach instytucjonalnych i uniwersyteckich.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i zazwyczaj niewielkie rozmiary okazów, czyszczenie mechaniczne jest niewskazane. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. ## Czego unikać Należy unikać ultradźwiękowych myjek, środków chemicznych, kwasów oraz gwałtownych zmian temperatury. Minerał jest stabilny, ale jako unikatowy materiał badawczy powinien być traktowany z najwyższą ostrożnością. ## Przechowywanie Okazy pseudosinhalitu, zazwyczaj w formie mikroskopijnych wrostków lub niewielkich kryształów, powinny być przechowywane w stabilnych warunkach w specjalistycznych pudełkach typu "micromount". Należy chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi.