Pringleite
Wzór chemiczny: Ca<sub>9</sub>B<sub>26</sub>O<sub>34</sub>(OH)<sub>24</sub>Cl<sub>4</sub>·13H<sub>2</sub>O
Pringleite to bardzo rzadki, uwodniony boran wapnia, tworzący bezbarwne, listewkowe kryształy o szklistym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.02
- Łupliwość
- Perfect on {010}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi pringleitu są jego formy krystaliczne - cienkie, listewkowe lub tabliczkowe kryształy, często w promienistych agregatach. Jego występowanie w specyficznym środowisku geologicznym (ewaporaty morskie) jest kluczową wskazówką. Niska twardość, szklisty połysk i bezbarwny wygląd również pomagają w identyfikacji. Ostateczne potwierdzenie wymaga jednak zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi boranami lub siarczanami występującymi w podobnych paragenezach, takimi jak gips czy colemanit. Pringleite odróżnia się od gipsu niższą twardością i inną formą kryształów (listewkowe vs. tabliczkowe lub włókniste w gipsie). Colemanit tworzy zazwyczaj bardziej izometryczne, pryzmatyczne kryształy. Reakcja z kwasami (rozpuszczalność) może być testem pomocniczym, ale jest to test niszczący. ## Formy kryształów Kryształy są zazwyczaj cienkie, tabliczkowe lub listewkowe, wydłużone w jednym kierunku. Często tworzą wachlarzowate, promieniste lub splątane agregaty. Rzadziej występują jako pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy.
Środowisko występowania
## Geneza Pringleite jest minerałem pochodzenia ewaporacyjnego. Powstaje w wyniku wytrącania się ze stężonych solanek w basenach sedymentacyjnych pochodzenia morskiego. Jego obecność jest związana z pokładami soli kamiennej (halitu) i gipsu/anhydrytu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi boranami i minerałami ewaporacyjnymi. Najczęściej towarzyszą mu halit, sylwin, hilgardyt, anhydryt oraz inne rzadkie borany. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania pringleitu jest kopalnia Penobsquis (Potash Corporation of Saskatchewan) w pobliżu Sussex, w hrabstwie Kings, w prowincji Nowy Brunszwik w Kanadzie. Jest to jedyna potwierdzona i dobrze udokumentowana lokalizacja tego minerału na świecie.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów pringleitu ocenia się przede wszystkim na podstawie wykształcenia i wielkości kryształów. Najbardziej pożądane są okazy z ostrymi, dobrze zdefiniowanymi, przezroczystymi kryształami tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty. Kontrast z minerałem macierzystym (np. z halitem) również podnosi atrakcyjność okazu. Ze względu na rzadkość, każdy dobrze skrystalizowany okaz, nawet niewielki, jest cenny. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest kopalnia Penobsquis w Nowym Brunszwiku w Kanadzie. Okazy z tej lokalizacji są standardem dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Zalecana jest najwyższa ostrożność. Najbezpieczniej jest używać sprężonego powietrza do usuwania kurzu. Kontakt z wodą, zwłaszcza ciepłą, jest ryzykowny, ponieważ minerał jest rozpuszczalny w kwasach i może reagować z wodą. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, należy użyć wacika bardzo lekko zwilżonego alkoholem izopropylowym, unikając przemoczenia okazu. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, kwasami i innymi chemikaliami. Minerał jest wrażliwy na ciepło, które może prowadzić do jego dehydratacji i zniszczenia struktury. Należy chronić go przed ultradźwiękami, wibracjami i uderzeniami ze względu na jego niską twardość i kruchość. ## Przechowywanie Okazy pringleitu powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamkniętych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne i zmiany temperatury.