Povondraite
Wzór chemiczny: NaFe<sup>3+</sup><sub>3</sub>(Fe<sup>3+</sup><sub>4</sub>Mg<sub>2</sub>)(Si<sub>6</sub>O<sub>18</sub>)(BO<sub>3</sub>)<sub>3</sub>(OH)<sub>3</sub>O
Povondrait to bardzo rzadki, czarny minerał z grupy turmalinu, wyróżniający się unikalnym składem chemicznym bogatym w żelazo trójwartościowe.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 7
- Połysk
- Szklisty
- Rysa
- Brązowa
- Gęstość
- 3.21-3.31
- Łupliwość
- Brak wyraźnej
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Nieprzezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trigonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Povondrait w warunkach kolekcjonerskich jest praktycznie niemożliwy do odróżnienia od innych czarnych turmalinów, takich jak schorl, bez zaawansowanych badań. Cechy makroskopowe, takie jak czarna barwa, słupowy pokrój kryształów z trójkątnym przekrojem, wysoka twardość (rysuje stal i szkło) oraz brak łupliwości, pozwalają jedynie na identyfikację minerału jako członka grupy turmalinów. ## Odróżnianie od podobnych Odróżnienie od schorlu, najpospolitszego czarnego turmalinu, wymaga analizy chemicznej (np. EDS) w celu potwierdzenia dominacji żelaza trójwartościowego (Fe³⁺) i wysokiej zawartości magnezu, co jest cechą definiującą povondrait. Schorl jest turmalinem żelazowo-sodowym, gdzie dominuje żelazo dwuwartościowe (Fe²⁺). ## Formy kryształów Kryształy povondraitu są trygonalne, o pokroju słupowym, często pionowo zbrużdżone. Charakterystyczny jest dla nich zaokrąglony przekrój poprzeczny o kształcie trójkąta sferycznego. Często tworzy promieniste agregaty lub bezładne skupienia splątanych kryształów.
Środowisko występowania
## Geneza Povondrait powstaje w specyficznych warunkach geologicznych. Jego główne środowisko powstawania to zmetamorfizowane, bogate w magnez i bor osady morskie. Występuje również w niektórych pegmatytach granitowych, gdzie krystalizuje z roztworów pomagmowych. ## Asocjacje mineralne W lokalizacji typowej w Boliwii povondrait współwystępuje z kwarcem i albitem. W innych lokalizacjach może towarzyszyć mu schorl, elbait oraz inne minerały typowe dla pegmatytów i skał metamorficznych. ## Lokalizacje Najważniejszym i najbardziej znanym na świecie miejscem występowania povondraitu, skąd pochodzą najlepsze okazy, jest kopalnia San Francisco, położona w pobliżu Villa Tunari w prowincji Chapare w Boliwii. Minerał ten był również notowany w Czechach (Pikárec) oraz we Włoszech (wyspa Elba).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy povondraitu to te, które składają się z dobrze wykształconych, pojedynczych kryształów o silnym połysku i wyraźnym, słupowym pokroju. Dużą wartość mają również estetyczne agregaty promieniste. Okazy na jasnej matrycy skalnej, np. na kwarcu lub albicie, są szczególnie poszukiwane ze względu na atrakcyjny kontrast. ## Popularne stanowiska Zdecydowana większość najlepszych okazów kolekcjonerskich povondraitu pochodzi z jego lokalizacji typowej - kopalni San Francisco w Boliwii. Okazy z innych stanowisk są znacznie rzadsze i zwykle mają mniejszą wartość estetyczną.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy povondraitu najlepiej czyścić za pomocą miękkiej szczoteczki i letniej wody destylowanej. W przypadku silniejszych zabrudzeń można użyć niewielkiej ilości łagodnego mydła, a następnie dokładnie spłukać. Należy unikać silnych detergentów. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na działanie silnych kwasów. Nie należy poddawać go gwałtownym zmianom temperatury ani czyścić w myjkach ultradźwiękowych, ponieważ wewnętrzne napięcia w krysztale mogą spowodować jego pękanie. ## Przechowywanie Povondrait jest minerałem stosunkowo twardym i trwałym. Można go przechowywać w standardowych warunkach. Aby uniknąć zarysowania powierzchni i utraty połysku, należy chronić go przed kontaktem z twardszymi minerałami (np. kwarcem, korundem) i przechowywać w osobnych pudełkach lub na miękkim podłożu.