Polyakovite-(Ce)

Wzór chemiczny: (Ce<sup>3+</sup>,Ca)<sub>4</sub>MgCr<sup>3+</sup><sub>2</sub>(Ti<sup>4+</sup>,Nb<sup>5+</sup>)<sub>2</sub>Si<sub>4</sub>O<sub>22</sub>

Polyakovit-(Ce) to bardzo rzadki minerał z grupy cewinów, cechujący się złożonym składem chemicznym zawierającym cer, magnez, chrom i tytan.

## Charakterystyka Polyakovit-(Ce) jest niezwykle rzadkim minerałem należącym do grupy cewinów i nadgrupy cewinów. Występuje w postaci bardzo drobnych, słupkowych lub igiełkowych kryształów, zwykle o rozmiarze nieprzekraczającym 1 mm, tworzących nieregularne skupienia. Jest czarny i nieprzezroczysty, z półmetalicznym połyskiem. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością w skali Mohsa wynoszącą 6. Ma czarną barwę i czarną rysę. Jego kryształy wykazują słabą łupliwość. Jest kruchy, a jego przełam jest nierówny. ## Historia i nazwa Polyakovit-(Ce) został po raz pierwszy opisany w 1991 roku przez N.V. Chukanova i współpracowników. Jego nazwa honoruje Vladislava Olegovicha Polyakova (1950–1993), rosyjskiego mineraloga z Rezerwatu Ilmeńskiego. Przyrostek "-(Ce)" wskazuje na dominację ceru jako pierwiastka ziem rzadkich w jego składzie. Miejsce typowe, z którego pochodzi, to kopalnia lodu nr 2 w masywie Ilmen, na południowym Uralu w Rosji.

Właściwości

Twardość Mohsa
6
Połysk
Sub-Metallic
Rysa
Black
Gęstość
4.28
Łupliwość
Poor/Indistinct
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Opaque
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja Polyakovitu-(Ce) jest niemożliwa bez zaawansowanych technik analitycznych, takich jak spektroskopia z dyspersją energii (EDS) lub analiza z użyciem mikrosondy elektronowej (EMPA). W terenie lub w kolekcji jest nierozpoznawalny wizualnie. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi czarnymi, drobnokrystalicznymi minerałami akcesorycznymi występującymi w podobnych paragenezach, takimi jak ilmenit, magnetyt czy inne minerały z grupy cewinów. Pewne rozróżnienie wymaga specjalistycznych badań składu chemicznego. ## Formy kryształów Tworzy bardzo małe, pryzmatyczne lub igiełkowe kryształy, często zgrupowane w nieregularne agregaty.

Środowisko występowania

## Geneza Polyakovit-(Ce) powstaje w żyłach karbonatytowych (sövitach) przecinających fenityzowane gnejsy. Jest to minerał pochodzenia magmowego, związany z procesami metasomatycznymi w kompleksach alkalicznych. ## Asocjacje mineralne Na typowej lokalizacji współwystępuje z kalcytem, flogopitem, apatytem, pirochlorem, cyrkonem i miaskitem (odmiana nefelinu). ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania tego minerału na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia lodu nr 2 w masywie Ilmen, w obwodzie czelabińskim na południowym Uralu w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", jego wartość kolekcjonerska zależy przede wszystkim od potwierdzenia jego tożsamości za pomocą analizy. Najcenniejsze są okazy, na których kryształy, mimo niewielkich rozmiarów, są dobrze wykształcone i wyraźnie widoczne na tle skały macierzystej. Bogactwo asocjacji z innymi rzadkimi minerałami również podnosi atrakcyjność okazu.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, okazy zazwyczaj nie wymagają czyszczenia i powinny być pozostawione w stanie nienaruszonym. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć delikatnego pędzelka do usunięcia kurzu. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z chemikaliami, ultradźwiękami oraz wszelkimi metodami czyszczenia mechanicznego, które mogłyby uszkodzić delikatne kryształy lub skałę macierzystą. ## Przechowywanie Okazy powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamykanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, wibracjami i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy unikać ekspozycji na ekstremalne temperatury.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej