Polekhovskyite

Wzór chemiczny: MoNiP₂

Polechowskit to ekstremalnie rzadki fosforek molibdenu i niklu, odkryty w meteorycie i znany tylko z jednego mikroskopijnego ziarna.

## Charakterystyka Polechowskit jest minerałem znanym nauce wyłącznie z jednego, mikroskopijnej wielkości ziarna (ok. 4x7 μm), które zostało znalezione jako inkluzja w innym rzadkim minerale, allabogdanicie. Ziarno to ma nieregularny, ksenomorficzny kształt i jest nieprzezroczyste, o metalicznym połysku i szarej barwie w świetle odbitym. Ze względu na jego ekstremalną rzadkość i mikroskopijny rozmiar, większość jego właściwości fizycznych pozostaje nieznana lub została oszacowana na podstawie analizy chemicznej i strukturalnej. ## Właściwości fizyczne Z powodu rozmiaru jedynego znanego ziarna, nie było możliwe bezpośrednie zmierzenie właściwości takich jak twardość, gęstość, łupliwość czy przełam. Gęstość została obliczona na podstawie składu chemicznego i parametrów komórki elementarnej i wynosi 7.21 g/cm³. Minerał wykazuje metaliczny połysk. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje ukraińskiego mineraloga i kolekcjonera Jurija Polechowskiego (ur. 1958), w uznaniu jego wkładu w badanie minerałów Ukrainy. Polechowskit został oficjalnie zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2020 roku (numer IMA2020-050). Odkrycia dokonano w próbce pochodzącej z silnie zszokowanego meteorytu żelaznego Onello, znalezionego w 1998 roku w dorzeczu rzeki Onello w Jakucji w Rosji.

Właściwości

Barwa: Bluish-gray
Połysk: Metallic
Gęstość: 6.626
Przezroczystość: Opaque
Układ krystaliczny: Hexagonal

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja polechowskitu jest możliwa wyłącznie przy użyciu zaawansowanych technik laboratoryjnych, takich jak mikroskopia elektronowa skaningowa (SEM) połączona z analizą składu chemicznego (EDS/WDS) oraz dyfrakcja elektronów wstecznie rozproszonych (EBSD) w celu określenia struktury krystalicznej. W świetle odbitym jest szary i nieprzezroczysty. ## Odróżnianie od podobnych Minerał ten występuje w paragenezie z innymi rzadkimi fosforkami meteorytowymi, takimi jak allabogdanit, nikelfosfidek czy schreibersyt. Odróżnienie od nich wymaga precyzyjnej analizy stosunku molibdenu do niklu i fosforu oraz potwierdzenia heksagonalnej struktury krystalicznej, co odróżnia go od jednoskośnego allabogdanitu.

Środowisko występowania

## Geneza Polechowskit powstał w ekstremalnych warunkach ciśnienia i temperatury, które wystąpiły podczas wysokoenergetycznego zderzenia w przestrzeni kosmicznej, co doprowadziło do uformowania się macierzystego ciała meteorytu Onello. Jest produktem metamorfizmu szokowego, który zadziałał na pierwotnie istniejące minerały, prawdopodobnie fosforki takie jak schreibersyt, w obecności molibdenu. ## Asocjacje mineralne Minerał ten został znaleziony jako inkluzja w allabogdanicie. Współwystępuje z innymi minerałami typowymi dla silnie zszokowanych meteorytów żelaznych, takimi jak taenit, plessyt, grafit, schreibersyt, nikelfosfidek oraz wysokociśnieniowe polimorfy krzemionki. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania polechowskitu na świecie jest meteoryt żelazny Onello (grupa IAB-MG), znaleziony w dorzeczu rzeki Onello, w Republice Sacha (Jakucja) w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Polechowskit nie jest minerałem dostępnym na rynku kolekcjonerskim. Jego wartość jest czysto naukowa. Jedyny znany materiał (materiał typowy) jest przechowywany w kolekcji Muzeum Mineralogicznego im. A.E. Fersmana w Moskwie. Teoretycznie, każdy zweryfikowany fragment meteorytu Onello zawierający ten minerał byłby obiektem o ogromnej wartości naukowej i potencjalnie materialnej, jednak znalezienie kolejnego ziarna jest wysoce nieprawdopodobne.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na mikroskopijny rozmiar i występowanie w formie inkluzji, okazy polechowskitu nie są przedmiotem czyszczenia w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Wszelkie preparaty badawcze (zgłady) wymagają specjalistycznych technik laboratoryjnych. ## Czego unikać Jako minerał występujący w meteorytach żelaznych, jest potencjalnie wrażliwy na wilgoć i utlenianie w warunkach ziemskich. Należy unikać kontaktu z wodą, chemikaliami i wilgotnym powietrzem, które mogłyby doprowadzić do jego rozkładu. ## Przechowywanie Jedyne znane próbki są przechowywane w kontrolowanych warunkach w instytucjach naukowych, najczęściej w eksykatorach lub w atmosferze gazu obojętnego, aby zapobiec degradacji. Przechowywanie materiału typowego odbywa się w Muzeum Mineralogicznym im. A.E. Fersmana w Moskwie.