Pokrovskite

Wzór chemiczny: Mg<sub>2</sub>CO<sub>3</sub>(OH)<sub>2</sub>

Pokrowskit to rzadki hydroksywęglan magnezu, tworzący drobne, kredowobiałe agregaty i naloty.

## Charakterystyka Pokrowskit jest rzadkim minerałem z grupy węglanów, chemicznie zasadowym węglanem magnezu. Występuje najczęściej w formie bardzo drobnoziarnistych, ziemistych lub kredopodobnych mas, a także jako cienkie naloty i powłoki. Ze względu na naturę skupień, pojedyncze kryształy są niezwykle rzadkie i mają postać mikroskopijnych, cienkich płytek lub listewek. Zazwyczaj tworzy miękkie, porowate agregaty o białej lub żółtawej barwie. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi około 1. Ma niski ciężar właściwy, wahający się od 2,35 do 2,41 g/cm³. Połysk jest matowy lub ziemisty, a sam minerał jest nieprzezroczysty. Jest tak miękki, że można go zarysować paznokciem. ## Barwy i odmiany Pokrowskit jest zazwyczaj biały, kredowobiały, czasami z odcieniem żółtawym lub szarawym, co może być spowodowane domieszkami. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia – Masywu Pokrowsk-Ural na Uralu w Rosji. Został on opisany i uznany za nowy minerał w 1984 roku przez L.P. Iwanową, G.A. Malcewą i N.W. Zwiagina. ## Zastosowania Pokrowskit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako rzadki przedstawiciel węglanów magnezowych.

Właściwości

Twardość Mohsa
1
Połysk
Matowy
Rysa
Biała
Gęstość
2.35-2.41
Łupliwość
Doskonała wg {0001}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Nieprzezroczysty
Układ krystaliczny
Trygonalny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Pokrowskit można rozpoznać po jego charakterystycznych, białych, ziemistych lub kredopodobnych skupieniach. Jest niezwykle miękki (twardość ok. 1) i lekki. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego gwałtowna reakcja z kwasem solnym na zimno, co odróżnia go od wielu innych białych minerałów. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi białymi, ziemistymi minerałami, takimi jak kreda (odmiana kalcytu), kaolinit, hydromagnezyt czy artynit. Od kredy i hydromagnezytu odróżnia go brak fluorescencji w świetle UV. Od kaolinitu odróżnia go reakcja z kwasem. Artynit tworzy igiełkowe lub włókniste agregaty, podczas gdy pokrowskit jest zazwyczaj ziemisty. Dokładna identyfikacja wymaga jednak zaawansowanych metod, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD). ## Formy kryształów Dobrze wykształcone kryształy są rzadkością i mają postać mikroskopijnych, heksagonalnych płytek lub listewek. Zazwyczaj tworzy masywne, ziemiste, kredopodobne lub porowate agregaty oraz cienkie naloty.

Środowisko występowania

## Geneza Pokrowskit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach wietrzenia (utleniania) skał ultrazasadowych, takich jak serpentynity i dunity. Tworzy się w wyniku działania wód bogatych w dwutlenek węgla na minerały zasobne w magnez, np. serpentyn czy oliwin, w warunkach niskich temperatur i ciśnień. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami magnezowymi i produktami wietrzenia skał ultrazasadowych. Do najczęstszych minerałów towarzyszących należą: magnezyt, hydromagnezyt, artynit, brucyt, serpentyn oraz relikty oliwinu i piroksenu. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego rzadkiego minerału znajdują się w Rosji, w miejscu jego odkrycia w Masywie Pokrowsk-Ural na Uralu. Znany jest również z Kazachstanu (Masyw Ałtajski), a także z kilku miejsc w Europie, m.in. z kompleksu ofiolitowego w Aetoraches w Grecji oraz z kopalni magnezytu Eugui w Hiszpanii.

Rzadkość

Rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu pokrowskitu zależy przede wszystkim od jego czystości i obfitości na matrycy skalnej. Ponieważ minerał ten rzadko tworzy widoczne kryształy, najbardziej cenione są bogate, czysto białe naloty i powłoki pokrywające znaczną powierzchnię skały macierzystej. Kontrast z ciemną matrycą (np. serpentynitem) podnosi atrakcyjność wizualną. Okazy z dobrze udokumentowanej, klasycznej lokalizacji (Ural) są bardziej pożądane. ## Popularne stanowiska Najbardziej klasyczne i cenione przez kolekcjonerów okazy pochodzą z lokalizacji typowej – Masywu Pokrowsk-Ural w Rosji. Materiał z innych potwierdzonych stanowisk, jak Hiszpania czy Grecja, również jest wartościowy ze względu na rzadkość występowania tego minerału.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy pokrowskitu są niezwykle delikatne i kruche. Należy unikać czyszczenia mechanicznego. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć bardzo miękkiego pędzelka do usunięcia luźnego pyłu, wykonując niezwykle ostrożne ruchy. Czyszczenie na mokro jest niewskazane, ponieważ porowate agregaty mogą wchłonąć wodę i ulec rozpadowi. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami, zwłaszcza kwasami, z którymi gwałtownie reaguje, wydzielając dwutlenek węgla. Minerał jest bardzo miękki, dlatego należy chronić go przed jakimkolwiek kontaktem z twardszymi przedmiotami, uderzeniami i wibracjami. Przechowywać z dala od wilgoci. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, wyściełanych pudełkach kolekcjonerskich, aby chronić je przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i wilgocią. Nie należy umieszczać na okazie etykiet samoprzylepnych ani dotykać go bezpośrednio palcami.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej