Pohlite
Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup><sub>7</sub>(I<sup>5+</sup>O<sub>3</sub>)(OH)<sub>4</sub>Cl<sub>9</sub>
Pohlit to ekstremalnie rzadki jodan ołowiu z chlorem i grupami wodorotlenowymi, tworzący drobne, tabliczkowe kryształy o żółtej barwie.
Właściwości
- Połysk
- Żywiczny do perłowego
- Rysa
- Jasnożółty
- Gęstość
- 6.55
- Łupliwość
- Doskonała wg {0001}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Trygonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rozpoznanie pohlitu jest możliwe praktycznie wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy dyfrakcja rentgenowska (XRD), ze względu na mikroskopijne rozmiary kryształów. Wizualnie charakteryzuje się jasnożółtą barwą i występowaniem w formie drobnych, tabliczkowych kryształów tworzących rozetowe skupienia. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi wtórnymi, żółtymi minerałami ołowiu lub jodu występującymi w tym samym środowisku, takimi jak seeligerit czy schwartzembergit. Pewne odróżnienie wymaga analizy chemicznej (EDS) w celu potwierdzenia obecności jodu, ołowiu i chloru w odpowiednich proporcjach. ## Formy kryształów Pohlit tworzy cienkie, tabliczkowe kryształy o sześciobocznym zarysie. Kryształy te występują pojedynczo lub częściej w postaci rozetowych, wachlarzowatych lub nieregularnych agregatów na powierzchni skały macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Pohlit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż zawierających jod. Jego geneza jest związana z procesami wietrzenia minerałów pierwotnych w ekstremalnie suchych (pustynnych) warunkach klimatycznych, typowych dla pustyni Atakama w Chile. ## Asocjacje mineralne Występuje w towarzystwie innych rzadkich minerałów jodanowych i chlorkowych, takich jak seeligerit, schwartzembergit, jodargiryt oraz hematyt. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania pohlitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Casualidad, dystrykt Zapiga, prowincja Iquique, region Tarapacá w północnym Chile.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", wartość kolekcjonerska pohlitu zależy od bogactwa i estetyki agregatów krystalicznych na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie uformowanymi, ostrymi kryształami tworzącymi gęste, rozetowe skupienia. Intensywność żółtej barwy oraz dobry kontrast z podłożem również podnoszą atrakcyjność okazu. Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy okaz z potwierdzoną tożsamością jest uważany za bardzo wartościowy. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów pohlitu jest kopalnia Casualidad w Chile. Materiał z tej lokalizacji jest niezwykle trudny do zdobycia i pojawia się na rynku kolekcjonerskim sporadycznie.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość, niewielkie rozmiary i potencjalną kruchość, okazy pohlitu nie powinny być czyszczone mechanicznie ani chemicznie. Wszelkie próby czyszczenia mogą zniszczyć delikatne kryształy. Jeśli konieczne jest usunięcie kurzu, należy używać wyłącznie sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wodą, kwasami, środkami chemicznymi oraz ultradźwiękami. Minerał jest prawdopodobnie wrażliwy na zmiany temperatury i wilgotności. Nie należy wystawiać go na bezpośrednie działanie światła słonecznego, które może spowodować blaknięcie. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać wyłącznie w specjalistycznych, zamykanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i zmianami wilgotności. Przechowywać w stabilnych warunkach pokojowych, z dala od źródeł ciepła i światła.