Pleysteinite
Wzór chemiczny: [(H<sub>2</sub>O)K]Mn<sup>2+</sup><sub>2</sub>Al<sub>3</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>4</sub>F<sub>2</sub>(H<sub>2</sub>O)<sub>10</sub>·4H<sub>2</sub>O
Pleysteinit to niezwykle rzadki, uwodniony fosforan manganu, aluminium i potasu, tworzący mikroskopijne, listewkowe kryształy o białej barwie i perłowym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Perłowy, Szklisty
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 2.45
- Łupliwość
- Doskonała wg {010}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przezroczysty do przeświecającego
- Układ krystaliczny
- Jednoskośny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja pleysteinitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana czy analiza chemiczna w mikrosondzie elektronowej (EDS/WDS). Wizualnie, w miejscu występowania, można podejrzewać jego obecność obserwując drobne, białe, listewkowe kryształy o perłowym połysku, zebrane w niewielkie agregaty. Ostateczne rozpoznanie wymaga jednak potwierdzenia laboratoryjnego. ## Odróżnianie od podobnych Pleysteinit może być mylony z innymi rzadkimi, wtórnymi fosforanami występującymi w pegmatytach, takimi jak wardyt, cyrylowit czy eosphoryt, a także z niektórymi mikami (np. muskowitem). Odróżnienie go od tych minerałów na podstawie cech wizualnych jest praktycznie niemożliwe i wymaga specjalistycznej analizy składu chemicznego i struktury krystalicznej. ## Formy kryształów Pleysteinit tworzy bardzo małe, listewkowe lub tabliczkowe kryształy, spłaszczone zgodnie z płaszczyzną {010} i wydłużone wzdłuż osi [100]. Kryształy te często łączą się w niewielkie, promieniste lub chaotycznie ułożone agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Pleysteinit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach hydrotermalnych przeobrażeń granitowych pegmatytów, bogatych w fosforany. Tworzy się w wyniku działalności roztworów wodnych w późnych etapach ewolucji pegmatytu, krystalizując w niewielkich pustkach i szczelinach skalnych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi fosforanami, takimi jak apatyt, strengit, fosfosyderyt, rockbridgeit, zwieselit, a także z kwarcem, muskowitem i skaleniem. W lokalizacji typowej znaleziono go w towarzystwie apatytu-(CaF) i zwieselitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania pleysteinitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - pegmatyt Hagendorf-Süd w Waidhaus, w Górnym Palatynacie, w Bawarii (Niemcy). Jest to historyczna kopalnia skaleni, znana z występowania wielu rzadkich minerałów fosforanowych.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości W przypadku pleysteinitu, jako minerału typu "micromount", najważniejszym kryterium jest jakość i bogactwo agregatu krystalicznego na matrycy skalnej. Najbardziej cenione są okazy z wyraźnie wykształconymi, nieuszkodzonymi kryształami tworzącymi estetyczne, promieniste grupy. Wielkość pojedynczych kryształów, chociaż zawsze mikroskopijna, również ma znaczenie - im większe, tym okaz jest bardziej wartościowy. Kontrast barwny z otaczającą skałą (matrycą) podnosi atrakcyjność wizualną okazu. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów pleysteinitu jest kopalnia Hagendorf-Süd w Bawarii. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tej jednej, historycznej lokalizacji.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów z pleystemitem nie należy czyścić mechanicznie ani chemicznie. Pył można usuwać wyłącznie za pomocą sprężonego powietrza lub bardzo delikatnego pędzelka. Jakikolwiek kontakt z wodą lub innymi płynami jest niewskazany ze względu na ryzyko uszkodzenia delikatnych kryształów. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z wszelkimi chemikaliami, kwasami i detergentami. Minerał jest bardzo kruchy, dlatego trzeba chronić go przed uderzeniami, wibracjami i ścieraniem. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na gwałtowne zmiany temperatury. ## Przechowywanie Okazy pleysteinitu, będące z reguły mikromontażami, powinny być przechowywane wyłącznie w specjalistycznych, zamykanych pudełkach typu "micromount box". Chroni to kruche kryształy przed uszkodzeniami mechanicznymi, kurzem i wilgocią. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne.