Pinalite

Wzór chemiczny: Pb₂+₃(W₆+O₄)OCl₂

Pinalit to rzadki minerał wtórny z grupy wolframianów, wyróżniający się pomarańczowo-czerwonymi, pryzmatycznymi kryształami i występowaniem w strefach utleniania złóż ołowiu.

## Charakterystyka Pinalit jest rzadkim, wtórnym minerałem ołowiu i wolframu. Tworzy charakterystyczne, drobne, pryzmatyczne kryształy o długości do 1 mm, które często występują w postaci promienistych lub splątanych agregatów. Jego najbardziej rozpoznawalną cechą jest intensywna, pomarańczowo-czerwona barwa. ## Właściwości fizyczne Kryształy pinalitu wykazują połysk od szklistego do tłustego. Minerał jest przezroczysty do przeświecającego. Ze względu na niewielkie rozmiary kryształów, twardość i gęstość nie zostały precyzyjnie określone, ale szacuje się, że gęstość jest wysoka, co jest typowe dla minerałów ołowiu. ## Barwy i odmiany Pinalit występuje w charakterystycznej gamie barw od pomarańczowej, przez pomarańczowo-czerwoną, do czerwonej. Nie wyróżniono jego odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia – kopalni Old Yuma w hrabstwie Pinal w Arizonie, USA. Został on opisany i zatwierdzony jako nowy gatunek minerału w 1989 roku przez zespół mineralogów w składzie: Donald R. Peacor, Pete J. Dunn, William B. Simmons Jr. i Robert A. Ramik. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, pinalit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jest wyłącznie obiektem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach oraz mikromontażach.

Właściwości

Połysk: Vitreous to Greasy
Rysa: Orange
Łupliwość: Perfect on {100}
Przełam: Uneven
Przezroczystość: Transparent to translucent
Układ krystaliczny: Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Pinalit jest rozpoznawany głównie na podstawie jego unikalnej kombinacji cech: intensywnej pomarańczowo-czerwonej barwy, pryzmatycznej formy kryształów, wysokiego połysku oraz współwystępowania z innymi wtórnymi minerałami ołowiu w specyficznym środowisku geologicznym. ## Odróżnianie od podobnych Pinalit może być mylony z wulfenitem, zwłaszcza z jego drobnokrystalicznymi odmianami. Odróżnia go jednak pryzmatyczna forma kryształów (wulfenit tworzy tabliczkowe) oraz specyficzne asocjacje mineralne. Od mimetazytu i wanadynitu różni się pokrojem kryształów i składem chemicznym. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, pryzmatyczne kryształy, często zakończone piramidą. Kryształy są zwykle bardzo małe i występują w postaci promienistych lub chaotycznie ułożonych agregatów na powierzchni skały macierzystej.

Środowisko występowania

## Geneza Pinalit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (gossanach) hydrotermalnych złóż polimetalicznych bogatych w ołów. Jego krystalizacja zachodzi w wyniku reakcji roztworów zawierających wolfram z pierwotnymi minerałami ołowiu w obecności jonów chlorkowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami ołowiu, takimi jak cerusyt, anglezyt, wulfenit, mimetazyt, a także z kwarcem, hematytem i limonitem. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania pinalitu jest kopalnia Old Yuma w dystrykcie Saguaro, hrabstwo Pinal, Arizona, USA. Jest to jedyna lokalizacja, z której pochodzą dobrze wykształcone, kolekcjonerskie okazy tego minerału.

Rzadkość

Bardzo rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy pinalitu charakteryzują się bogatymi skupieniami dobrze wykształconych, intensywnie zabarwionych, pomarańczowo-czerwonych kryształów, kontrastujących z jasną skałą macierzystą (najczęściej kwarcem). Wielkość kryształów, ich połysk i brak uszkodzeń znacząco podnoszą wartość kolekcjonerską. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem wartościowych okazów kolekcjonerskich pinalitu jest jego lokalizacja typowa – kopalnia Old Yuma w Arizonie, USA. Okazy z tego miejsca są uważane za klasyczne dla tego gatunku.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy pinalitu należy czyścić bardzo ostrożnie, wyłącznie sprężonym powietrzem w celu usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi środkami chemicznymi. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na chemikalia, zwłaszcza kwasy. Należy unikać mycia ultradźwiękowego, czyszczenia parowego oraz gwałtownych zmian temperatury. Kryształy są bardzo kruche i podatne na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w stabilnych warunkach, w zamkniętych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, uszkodzeniami fizycznymi i wilgocią. Należy unikać ekspozycji na bezpośrednie światło słoneczne.