Pickeringite

Wzór chemiczny: MgAl<sub>2</sub>(S<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>4</sub>·22H<sub>2</sub>O

Pickeringit to uwodniony siarczan magnezu i glinu, tworzący charakterystyczne, włókniste i igiełkowe wykwity na skałach.

## Charakterystyka Pickeringit jest minerałem z grupy siarczanów, należącym do grupy halotrichitu. Tworzy charakterystyczne, jedwabiste naloty i skorupy, a także skupienia o budowie włóknistej lub igiełkowej. Rzadko występuje w formie dobrze wykształconych, włosowatych kryształów. Jest minerałem kruchym i lekkim. Ze względu na dużą zawartość wody w strukturze, na powietrzu może tracić wodę i ulegać częściowemu zniszczeniu. ## Właściwości fizyczne Pickeringit jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi 1.5. Ma niski ciężar właściwy, około 1.73-1.79 g/cm³. Połysk jest typowo jedwabisty, szczególnie w agregatach włóknistych, lub szklisty. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego. ## Barwy i odmiany Minerał ten jest najczęściej bezbarwny lub biały. Zanieczyszczenia mogą nadawać mu odcienie żółtawe, szarawe, a rzadziej różowawe lub czerwonobrązowe, co jest związane z obecnością domieszek, głównie żelaza. Nie wyróżnia się jego nazwanych odmian. ## Historia i nazwa Nazwa pickeringit pochodzi od nazwiska amerykańskiego lingwisty i filologa Johna Pickeringa (1777-1846). Minerał został po raz pierwszy opisany w 1844 roku na podstawie próbek z prowincji Tarapacá w Chile. ## Zastosowania Pickeringit nie ma istotnego znaczenia przemysłowego. Jest natomiast przedmiotem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w minerałach wtórnych i rzadkich. Ze względu na swój gorzki i ściągający smak, bywał dawniej określany mianem "soli magnezjowej".

Właściwości

Twardość Mohsa
1.5
Połysk
Jedwabisty
Rysa
Biała
Gęstość
1.73-1.79
Łupliwość
Doskonała wg {010}
Przełam
Muszlowy
Przezroczystość
Przezroczysty do przeświecającego
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Pickeringit najłatwiej rozpoznać po jego charakterystycznej formie występowania - tworzy delikatne, jedwabiste, włókniste lub igiełkowe wykwity i naloty. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego bardzo niska twardość, lekkość oraz łatwa rozpuszczalność w wodzie. Ma również charakterystyczny, gorzko-słony smak. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi siarczanami wtórnymi, takimi jak halotrichit, epsomit czy melanteryt. Halotrichit (siarczan żelazawo-glinowy) jest bardzo podobny wizualnie, ale często ma odcień zielonkawy i jest związany z utlenianiem pirytu. Epsomit (sól gorzka) również tworzy igiełkowe kryształy, ale ma inny skład chemiczny (siarczan magnezu). Dokładne rozróżnienie tych minerałów często wymaga analizy chemicznej. ## Formy kryształów Kryształy pickeringitu są bardzo rzadkie i mają postać drobnych, włosowatych lub igiełkowych form, krystalizujących w układzie jednoskośnym. Zazwyczaj występuje w postaci skupień włóknistych, promienistych agregatów, a także jako naloty, skorupy i wykwity na powierzchni skał.

Środowisko występowania

## Geneza Pickeringit jest typowym minerałem wtórnym. Powstaje w strefach wietrzenia (utleniania) skał bogatych w siarczki, zwłaszcza piryt i markasyt, w obecności minerałów zawierających glin i magnez. Tworzy się jako produkt ewaporacji (odparowania) wód kopalnianych i roztworów przesiąkających przez skały. Jest często spotykany w suchym, pustynnym klimacie jako wykwity na powierzchni ziemi oraz w starych wyrobiskach górniczych i na hałdach. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi siarczanami wtórnymi, takimi jak halotrichit, alunogen, epsomit, melanteryt i gips. Towarzyszy mu również piryt (jako minerał pierwotny) oraz minerały ilaste. ## Lokalizacje Znaczące stanowiska pickeringitu znajdują się w regionach pustynnych, np. w prowincji Tarapacá w Chile (miejsce typowe) i w wielu miejscach w zachodniej części USA (Arizona, Kalifornia, Nevada, Utah). Występuje również w starych kopalniach w Niemczech (Góry Harzu), Czechach, na Węgrzech (Eger) oraz we Włoszech w pobliżu Wezuwiusza i na wyspie Vulcano.

Rzadkość

Niezbyt pospolity

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, długimi i delikatnymi "włosami" lub igłami, tworzące puszyste, jedwabiste agregaty. Ważna jest czystość i biel okazu, chociaż próbki z naturalnym zabarwieniem (np. różowym od manganu) również mogą być atrakcyjne. Duże, nieuszkodzone skupiska włókniste na fragmencie skały macierzystej są wyżej oceniane niż pokruszone fragmenty. ## Popularne stanowiska Klasyczne i cenione okazy pochodzą z historycznych lokalizacji w Chile i Włoszech. Wiele dobrych jakościowo próbek, często w postaci efektownych "kłębków", dostarczają stare kopalnie w Czechach i Niemczech. Na rynku kolekcjonerskim pojawiają się także okazy z licznych stanowisk w Stanach Zjednoczonych.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy pickeringitu są ekstremalnie wrażliwe na wodę, w której łatwo się rozpuszczają. Czyszczenie na mokro jest absolutnie zabronione. Pył można usuwać bardzo ostrożnie za pomocą miękkiego pędzelka lub strumienia suchego, sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy unikać wszelkiego kontaktu z wodą, wilgocią i chemikaliami. Minerał jest higroskopijny, co oznacza, że chłonie wilgoć z powietrza, co może prowadzić do jego rozpuszczenia i zniszczenia. Należy chronić go przed wysoką temperaturą, która może spowodować utratę wody krystalizacyjnej i rozpad struktury. Jest bardzo kruchy i delikatny, podatny na uszkodzenia mechaniczne. ## Przechowywanie Pickeringit wymaga przechowywania w warunkach o niskiej, kontrolowanej wilgotności. Najlepiej trzymać go w szczelnie zamykanych pojemnikach (np. typu "perky box") lub w gablotach z pochłaniaczem wilgoci (żelem krzemionkowym). Należy unikać eksponowania go na otwartym powietrzu.

Powiązane minerały

Źródła zewnętrzne

Źródła

Czytaj więcej