Phylloretine

Wzór chemiczny: C<sub>18</sub>H<sub>18</sub>

Phylloretine to rzadki, organiczny minerał (węglowodór), historycznie opisywany jako kruche, woskowe blaszki znajdowane w torfowiskach.

## Charakterystyka Phylloretine to naturalnie występujący węglowodór aromatyczny (1,7-dimetylofenantren), klasyfikowany jako minerał organiczny. Jego status jako odrębnego gatunku mineralnego jest wątpliwy i nie jest on uznawany przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA). Występuje w postaci drobnych, cienkich blaszek lub łusek, a także jako ziarniste skupienia i naloty. Jest bardzo miękki, kruchy i lekki. Z wyglądu przypomina wosk lub żywicę. ## Właściwości fizyczne Charakteryzuje się bardzo niską twardością, wynoszącą około 1 w skali Mohsa, co oznacza, że można go zarysować paznokciem. Ma niewielką gęstość, zbliżoną do gęstości wody. Połysk jest typowo żywiczny, a sam minerał jest przeświecający. ## Barwy i odmiany Najczęściej jest białawy, żółtawy, woskowożółty lub brązowawy. Nie wyróżnia się jego nazwanych odmian. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, nadana w 1839 roku przez Karla Ludwiga von Reichenbacha, pochodzi od greckich słów *phyllon* (liść) i *rhetine* (żywica), co nawiązuje do jego występowania w formie cienkich blaszek przypominających liście w pokładach torfu. Substancja ta jest produktem fosylizacji materii roślinnej. ## Zastosowania Phylloretine nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz kolekcjonerskiego, jako rzadka i specyficzna substancja organiczna pochodzenia naturalnego.

Właściwości

Twardość Mohsa
1
Połysk
Resinous
Rysa
White
Gęstość
1.0 - 1.1
Łupliwość
None
Przełam
Uneven
Przezroczystość
Translucent
Układ krystaliczny
Monoclinic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Kluczowe cechy diagnostyczne to jego unikalne środowisko występowania (torfowiska, skamieniałe drewno), ekstremalna miękkość, bardzo niska gęstość (okaz jest niezwykle lekki w stosunku do rozmiaru), żywiczny połysk oraz forma występowania w postaci cienkich blaszek lub łusek. Jest łatwopalny. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi żywicami kopalnymi (np. retinit, krantzit) lub innymi minerałami organicznymi. Odróżnienie wymagałoby zaawansowanych analiz chemicznych (określenie składu jako 1,7-dimetylofenantrenu). Od większości żywic, takich jak bursztyn, odróżnia go znacznie niższa twardość i kruchość. ## Formy kryształów Zazwyczaj tworzy cienkie, blaszkowate lub łuskowate agregaty. Obserwowano także formy ziarniste i powłoki. Dobrze wykształcone kryształy w sensie mikroskopowym są jednoskośne, ale makroskopowo nie są spotykane.

Środowisko występowania

## Geneza Phylloretine powstaje w wyniku procesów diagenetycznych zachodzących w środowisku beztlenowym. Jest produktem naturalnej transformacji terpenoidów (związków chemicznych obecnych w żywicach) pochodzących z drewna drzew iglastych, głównie sosny, pogrzebanego w torfowiskach. ## Asocjacje mineralne Występuje w asocjacji z torfem i skamieniałym, przesyconym wodą drewnem sosnowym (*Pinus sylvestris*). Może współwystępować z innymi żywicami kopalnymi. ## Lokalizacje Historyczne i główne miejsce występowania (lokalizacja typowa) to torfowisko w pobliżu Griesstorf koło Eckartsberga w Turyngii (Niemcy). Jest to jedyna dobrze udokumentowana lokalizacja, co podkreśla unikatowość tej substancji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Ze względu na ekstremalną rzadkość, każdy autentyczny okaz jest cenny. Najwyżej cenione są próbki o możliwie największych, nieuszkodzonych blaszkach, a także okazy wykazujące wyraźne powiązanie z macierzystym materiałem, czyli skamieniałym drewnem lub torfem. Potwierdzenie autentyczności z historycznej lokalizacji znacznie podnosi wartość. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów o znaczeniu historycznym i kolekcjonerskim jest lokalizacja typowa w Turyngii w Niemczech. Pozyskanie materiału z tego miejsca jest dziś praktycznie niemożliwe.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Okazy są ekstremalnie delikatne. Należy unikać czyszczenia na mokro. Dopuszczalne jest jedynie bardzo ostrożne usuwanie kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub strumienia sprężonego powietrza z dużej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą, rozpuszczalnikami organicznymi i wszelkimi chemikaliami. Minerał jest łatwopalny i wrażliwy na podwyższoną temperaturę. Powinien być chroniony przed bezpośrednim światłem słonecznym, które może powodować jego degradację. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie w zamykanym, wyściełanym pudełku typu "membrane box" lub w małym pojemniku, w stabilnej temperaturze i z dala od źródeł światła. Należy chronić go przed wstrząsami i naciskiem.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej