Phosphuranylite
Wzór chemiczny: KCa(H<sub>3</sub>O)<sub>3</sub>(U<sup>6+</sup>O<sub>2</sub>)<sub>7</sub>(PO<sub>4</sub>)<sub>4</sub>O<sub>4</sub>·8H<sub>2</sub>O
Fosfouranylit to rzadki, silnie radioaktywny minerał wtórny uranu, tworzący charakterystyczne, jaskrawożółte naloty i powłoki na skałach uranowych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5
- Połysk
- Szklisty do woskowego, matowy
- Rysa
- Jasnożółta
- Gęstość
- 4.2
- Łupliwość
- Doskonała wg {100}
- Przełam
- Nierówny
- Przezroczystość
- Przeświecający do nieprzezroczystego
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami diagnostycznymi fosfouranyitu są jego jaskrawożółta barwa, występowanie w formie ziemistych nalotów lub mikroskopijnych, igiełkowych kryształów tworzących agregaty. Silna radioaktywność, mierzalna za pomocą licznika Geigera, jest cechą potwierdzającą. Charakterystyczna jest również intensywnie zielonożółta fluorescencja w świetle UV. ## Odróżnianie od podobnych Fosfouranylit jest wizualnie niemal niemożliwy do odróżnienia od wielu innych wtórnych minerałów uranu o żółtej barwie, takich jak autunit, metaautunit, uranofan czy saleeit, bez zaawansowanych badań (XRD, EDS). Często współwystępuje z nimi, tworząc mieszaniny. W praktyce kolekcjonerskiej identyfikacja opiera się najczęściej na etykiecie z renomowanego źródła lub analizie chemicznej. ## Formy kryształów Kryształy są rzadkie i mikroskopijne, najczęściej mają formę wydłużonych, spłaszczonych listewek lub igieł. Zwykle tworzą promieniste, gwiaździste lub wachlarzowate agregaty, a także sferolityczne skupienia i cienkie powłoki na powierzchni skał.
Środowisko występowania
## Geneza Fosfouranylit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż rud uranu. Tworzy się w wyniku działania wód bogatych w fosforany na pierwotne minerały uranowe, takie jak uraninit. Jest produktem alteracji w warunkach niskich temperatur i ciśnień, blisko powierzchni ziemi. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami uranu, takimi jak uranofan, autunit, torbernit, metaautunit, a także z pierwotnym uraninitem. Towarzyszą mu również kwarc, skalenie, miki oraz tlenki żelaza (limonit, goethyt). ## Lokalizacje Do najważniejszych stanowisk na świecie należą te w USA (Karolina Północna - miejsce odkrycia; Utah; New Hampshire), Francji (wiele lokalizacji w Masywie Centralnym, m.in. Margnac), Niemczech (Saksonia), Czechach (Jáchymov, Příbram), Demokratycznej Republice Konga (Shinkolobwe) oraz Australii (Rum Jungle).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, choćby mikroskopijnymi, kryształami tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty na kontrastującym podłożu skalnym. Intensywność i czystość żółtej barwy również podnoszą wartość okazu. Ze względu na naturę minerału, wielkość kryształów jest rzadko kluczowym czynnikiem - liczy się bogactwo i forma nalotu. ## Popularne stanowiska Klasyczne i wysoko cenione okazy pochodzą z historycznych lokalizacji we Francji (np. kopalnia Margnac) oraz z kopalni Ruggles w Grafton, New Hampshire, USA, gdzie znajdowano bogate skupienia na pegmatytach. Okazy z czeskiego Jáchymova również mają znaczenie historyczne i kolekcjonerskie.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazów fosfouranyitu zasadniczo się nie czyści. Jakiekolwiek próby czyszczenia mechanicznego (szczoteczki, igły) lub chemicznego mogą bezpowrotnie zniszczyć delikatne naloty. Jeśli jest to absolutnie konieczne, można użyć strumienia sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości do usunięcia luźnego kurzu. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i innymi płynami, które mogą rozpuścić lub uszkodzić minerał. Jest bardzo miękki i kruchy, wrażliwy na wszelkie wstrząsy i otarcia. Jako minerał silnie radioaktywny, wymaga specjalnych środków ostrożności - należy unikać bezpośredniego kontaktu ze skórą, wdychania pyłu i przechowywania w miejscach stałego przebywania ludzi. ## Przechowywanie Okazy należy przechowywać w szczelnych, ołowianych lub wykonanych z grubego akrylu pojemnikach, które ograniczają emisję promieniowania. Pojemniki powinny być wyraźnie oznakowane międzynarodowym symbolem radioaktywności. Przechowywać w suchym miejscu, z dala od źródeł wibracji i światła słonecznego, w pomieszczeniu z dobrą wentylacją, gdzie nie przebywa się na co dzień.