Perovskite
Wzór chemiczny: CaTi⁴⁺O₃
Perowskit to tlenek wapnia i tytanu, tworzący charakterystyczne, pseudoregularne kryształy o metalicznym lub submetalicznym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5.5
- Połysk
- Metaliczny, Diamentowy
- Rysa
- Bezbarwna, szarobiała
- Gęstość
- 3.98
- Łupliwość
- Doskonała {001}.
- Przełam
- Nieregularny/Nierówny,Podkonchoidalny
- Przezroczystość
- Przezroczysty,Prześwitujący
- Układ krystaliczny
- Rombowy
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Perowskit najłatwiej rozpoznać po jego charakterystycznych, pseudoregularnych (często sześciennych) kryształach, ciemnej barwie (czarnej do brązowej) oraz metalicznym lub diamentowym połysku. Twardość 5.5 w skali Mohsa i biała lub szarobiała rysa są również ważnymi cechami diagnostycznymi. ## Odróżnianie od podobnych Perowskit bywa mylony z magnetytem, jednak magnetyt jest silnie magnetyczny, a perowskit nie. Od granatów (np. schorlomitu) odróżnia go niższa twardość i inna forma kryształów. Galena, choć ma podobny połysk i formę, jest znacznie gęstsza, bardziej miękka i ma doskonałą łupliwość. ## Formy kryształów Kryształy perowskitu mają najczęściej postać sześcianów, ośmiościanów lub ich kombinacji. Często wykazują prążkowanie na ścianach. Występuje również w formie skupień ziarnistych i naskorupień.
Środowisko występowania
## Geneza Perowskit tworzy się w różnych środowiskach geologicznych. Występuje jako minerał akcesoryczny w zasadowych i ultrazasadowych skałach magmowych, takich jak kimberlity, karbonatyty i nefelinowe sjenity. Spotykany jest również w skarnach kontaktowych powstałych w wyniku metamorfizmu zanieczyszczonych wapieni oraz w niektórych łupkach chlorytowych i talkowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z magnetytem, ilmenitem, nefelinem, leucytem, apatytem, chlorytem, tytanitem oraz minerałami z grupy granatu i piroksenu. ## Lokalizacje Najważniejsze historyczne stanowisko, z którego pochodziły pierwsze opisane okazy, to kopalnia Akhmatov w górach Uralu w Rosji. Inne znane lokalizacje to Półwysep Kolski (Rosja), okolice Zermatt (Szwajcaria), dolina Malenco (Włochy), Magnet Cove w Arkansas (USA) oraz liczne wystąpienia w karbonatytach i kimberlitach w Kanadzie, Brazylii i Afryce.
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy z ostrymi, dobrze wykształconymi i nieuszkodzonymi kryształami o silnym połysku. Duże znaczenie ma wielkość kryształów - te przekraczające centymetr są już wysoko oceniane. Atrakcyjności dodaje estetyczne umiejscowienie kryształów na kontrastującej matrycy skalnej. ## Popularne stanowiska Klasyczne, historyczne okazy pochodzą z Uralu w Rosji. Współcześnie bardzo cenione są ostre, czarne kryształy z Półwyspu Kolskiego (Rosja), a także okazy ze Szwajcarii i Włoch. Okazy z Magnet Cove w Arkansas (USA) również należą do klasyki gatunku.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy perowskitu należy czyścić ostrożnie, używając miękkiej szczoteczki i wody destylowanej. Można stosować krótkie kąpiele w myjkach ultradźwiękowych, ale z dużą ostrożnością, aby nie uszkodzić kruchych krawędzi kryształów. ## Czego unikać Należy unikać kontaktu z silnymi kwasami, które mogą uszkodzić powierzchnię minerału. Perowskit jest stabilny w normalnych warunkach, jednak należy unikać ekstremalnych zmian temperatury i silnych uderzeń mechanicznych ze względu na jego kruchość. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy perowskitu najlepiej przechowywać w osobnych pudełkach lub na podstawkach, aby uniknąć zarysowań przez twardsze minerały. Nie wymaga specjalnej ochrony przed światłem czy wilgocią.