Pekovite

Wzór chemiczny: SrB<sub>2</sub>Si<sub>2</sub>O<sub>8</sub>

Pekovit to bardzo rzadki krzemoboran strontu, tworzący bezbarwne, tabliczkowe kryształy o szklistym połysku.

## Charakterystyka Pekovit jest niezwykle rzadkim minerałem z grupy krzemoboranów, chemicznie definiowanym jako krzemoboran strontu. Występuje w postaci bardzo małych, bezbarwnych, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, osiągających rozmiary do 0.3 x 0.1 x 0.02 mm. Kryształy są przezroczyste i charakteryzują się szklistym połyskiem. Ze względu na ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, jest to minerał o znaczeniu wyłącznie naukowym i kolekcjonerskim. ## Właściwości fizyczne Minerał ten ma twardość około 6 w skali Mohsa. Jego kryształy są kruche, a gęstość obliczona na podstawie wzoru chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 3.59 g/cm³. Połysk pekovitu jest szklisty, a rysa biała. Jest przezroczysty i nie wykazuje pleochroizmu. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Igora Viktorovicha Pekova (ur. 1967), rosyjskiego mineraloga i krystalografa z Uniwersytetu Moskiewskiego, w uznaniu jego wkładu w mineralogię, szczególnie w badaniach minerałów alkalicznych pegmatytów. Pekovit został zatwierdzony jako nowy minerał przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2003 roku (numer IMA2003-050). Opisany został po raz pierwszy przez A. P. Khomyakova i innych w 2004 roku. ## Zastosowania Pekovit nie ma żadnych zastosowań przemysłowych. Jego znaczenie ogranicza się do badań naukowych oraz zaawansowanych kolekcji specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach z konkretnych lokalizacji (tzw. "systematycznych").

Właściwości

Twardość Mohsa
6
Połysk
Szklisty
Rysa
Biała
Gęstość
3.59
Łupliwość
Dobra wg {100}
Przełam
Nierówny
Przezroczystość
Przezroczysty
Układ krystaliczny
Jednoskośny

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja pekovitu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa. Wymaga zaawansowanych technik analitycznych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) i mikroanaliza chemiczna (EDS/WDS) w celu potwierdzenia składu (obecności strontu, boru i krzemu) oraz struktury krystalicznej. Wizualnie są to najczęściej bezbarwne, szkliste, tabliczkowe mikrokryształy. ## Odróżnianie od podobnych Ze względu na swój wygląd i występowanie, może być mylony z wieloma innymi bezbarwnymi minerałami krzemianowymi występującymi w podobnym środowisku, takimi jak kwarc, albit czy inne rzadkie minerały. Pewne rozróżnienie jest możliwe wyłącznie metodami laboratoryjnymi. ## Formy kryształów Pekovit krystalizuje w postaci cienkich, tabliczkowych lub listewkowych kryształów, często spłaszczonych. Tworzy również agregaty złożone z przypadkowo zorientowanych kryształów.

Środowisko występowania

## Geneza Pekovit powstaje w warunkach hydrotermalnych, w silnie zalkalizowanych pegmatytach. W miejscu odkrycia (góra Koashva) występuje w pustkach w obrębie ultrazasadowych skał (urtitów), które zostały zmienione przez procesy hydrotermalne związane z intruzją pegmatytową. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami alkalicznymi. W lokalizacji typowej znaleziono go w towarzystwie natrolitu, villiaumitu, lomonosovitu, vuonnemitu, zoritu, bornemanitu, sienkiewiczytu, vitusytu-(Ce) oraz kazakovitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania pekovitu na świecie jest jego lokalizacja typowa: góra Koashva w masywie Chibin na Półwyspie Kolskim w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jakość okazu pekovitu jest determinowana głównie przez obecność dobrze wykształconych, możliwych do zidentyfikowania (pod mikroskopem) kryształów na matrycy skalnej. Ze względu na mikroskopijny rozmiar, czystość i kolor nie są kluczowymi czynnikami. Najbardziej pożądane są okazy z bogatymi skupieniami kryształów lub w asocjacji z innymi rzadkimi minerałami z tej lokalizacji. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów pekovitu jest masyw Chibin na Półwyspie Kolskim w Rosji. Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z tego jednego miejsca.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i niewielki rozmiar kryształów, okazy pekovitu zazwyczaj występują jako mikrokryształy na matrycy skalnej. Czyszczenie, jeśli jest absolutnie konieczne, powinno być ograniczone do bardzo delikatnego usunięcia kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub gruszki fotograficznej. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi chemikaliami. ## Czego unikać Należy unikać ultradźwiękowych myjek, środków chemicznych, kwasów i zasad. Kryształy są kruche, więc należy chronić je przed uderzeniami, zarysowaniem i wibracjami. Nie ma danych na temat jego wrażliwości na światło czy temperaturę, ale zaleca się standardową ostrożność. ## Przechowywanie Okazy pekovitu powinny być przechowywane w stabilnych warunkach, w zamykanych pudełkach typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Najlepiej trzymać je z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła.

Powiązane minerały

Źródła

Czytaj więcej