Pavlovskyite

Wzór chemiczny: Ca₈(SiO₄)₂(Si₃O₁₀)

Pawłowskit to bardzo rzadki krzemian wapnia, tworzący bezbarwne, tabliczkowe kryształy o szklistym połysku.

## Charakterystyka Pawłowskit jest niezwykle rzadkim minerałem z grupy krzemianów, chemicznie złożonym krzemianem wapnia. Występuje w postaci bardzo małych, bezbarwnych, tabliczkowych kryształów, które zazwyczaj nie przekraczają 0.2 mm długości. Kryształy te są przezroczyste i charakteryzują się szklistym połyskiem. ## Właściwości fizyczne Minerał ten ma twardość około 5 w skali Mohsa. Jego gęstość obliczona na podstawie danych krystalograficznych wynosi 2.95 g/cm³. Kryształy pawłowskitu wykazują doskonałą łupliwość w jednym kierunku. ## Historia i nazwa Nazwa minerału honoruje Jewgienija Władimirowicza Pawłowskiego (1901-1989), rosyjskiego geologa specjalizującego się w tektonice, który badał region Bajkału. Pawłowskit został po raz pierwszy opisany w 2011 roku po znalezieniu go w ksenolicie węglanowo-krzemianowym w obrębie skał wulkanicznych kaldery Siwian (Sivian) w rejonie Bodaybo, w obwodzie irkuckim w Rosji.

Właściwości

Twardość Mohsa: 6-6.5
Barwa: White
Połysk: Vitreous
Rysa: White
Gęstość: 2.97
Łupliwość: Uneven on {001}
Przełam: Irregular/Uneven
Przezroczystość: Transparent
Układ krystaliczny: Orthorhombic

Cechy diagnostyczne

## Rozpoznawanie Identyfikacja pawłowskitu jest możliwa wyłącznie za pomocą zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) i analiza chemiczna (EDS/WDS). Wizualne rozpoznanie jest niemożliwe ze względu na niewielki rozmiar i brak charakterystycznych cech makroskopowych. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z wieloma innymi bezbarwnymi krzemianami występującymi w podobnych środowiskach, takimi jak wollastonit, diopsyd czy inne rzadkie krzemiany wapnia. Odróżnienie wymaga specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego. ## Formy kryształów Tworzy spłaszczone, tabliczkowe kryształy o sześciobocznym zarysie. Kryształy są zazwyczaj bardzo małe, o wymiarach nieprzekraczających 0.2 x 0.1 x 0.01 mm.

Środowisko występowania

## Geneza Pawłowskit powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego wysokiej temperatury. Został znaleziony w ksenolitach skał węglanowo-krzemianowych, które zostały porwane i przekształcone przez gorącą magmę trachitową. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z takimi minerałami jak bultfonteinit, cuspidyn, larnit, rondorfit, jurgensonit, a także z przedstawicielami grupy ettringitu. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania pawłowskitu na świecie (lokalizacja typowa) jest kaldera wulkaniczna Siwian (Sivian) w dorzeczu rzeki Vacha, w rejonie Bodaybo, w obwodzie irkuckim na Syberii w Rosji.

Rzadkość

Ekstremalnie rzadki

Dla kolekcjonerów

## Kryteria jakości Jako minerał typu "micromount", jego wartość kolekcjonerska zależy od wielkości i jakości kryształów, a przede wszystkim od ich asocjacji z innymi rzadkimi minerałami na matrycy skalnej. Każdy okaz z dobrze wykształconymi kryształami, nawet mikroskopijnymi, jest uważany za wyjątkowy. ## Popularne stanowiska Okazy pochodzą wyłącznie z lokalizacji typowej w Rosji, co czyni je niezwykle trudnymi do zdobycia na rynku kolekcjonerskim.

Pielęgnacja i przechowywanie

## Czyszczenie Ze względu na ekstremalną rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, mechaniczne czyszczenie nie jest zalecane. Jeśli konieczne, można użyć sprężonego powietrza do usunięcia kurzu. Należy unikać kontaktu z wodą i chemikaliami. ## Czego unikać Należy unikać wszelkich kwasów, rozpuszczalników i ultradźwięków. Minerał jest wrażliwy na wstrząsy i zmiany temperatury. Nie należy go wystawiać na bezpośrednie działanie światła słonecznego. ## Przechowywanie Okazy pawłowskitu powinny być przechowywane wyłącznie w specjalistycznych, zamykanych pudełkach typu "micromount", chroniących przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Przechowywać w stabilnych warunkach temperaturowych.