Paulingite-K
Wzór chemiczny: (K,Ca,Na,Ba,◻)₁₀(Si,Al)₄₂O₈₄·34H₂O
Paulingit-K to rzadki zeolit potasowy, tworzący charakterystyczne, kuliste agregaty izometrycznych kryształów o szklistym połysku.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 5
- Barwa
- Colorless to pale yellow
- Połysk
- Vitreous , Greasy
- Rysa
- White
- Gęstość
- 0
- Łupliwość
- Imperfect on {100}
- Przełam
- Uneven
- Przezroczystość
- Transparent
- Układ krystaliczny
- Isometric
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Najbardziej charakterystyczną cechą paulingitu-K są jego idealnie kuliste lub sferoidalne agregaty krystaliczne. Połysk i forma kryształów są kluczowe dla identyfikacji. Występuje w pęcherzach pogazowych w skałach bazaltowych. ## Odróżnianie od podobnych Kuliste agregaty paulingitu-K mogą być mylone z innymi zeolitami tworzącymi sferolity, takimi jak thomsonit czy niektóre formy chabazytu. Paulingit-K wyróżnia się jednak bardziej regularnym, izometrycznym kształtem poszczególnych kryształów budujących agregat (często widoczne pod lupą jako małe romboedry) i charakterystycznym, niemal "oszlifowanym" wyglądem powierzchni kuli. ## Formy kryształów Paulingit-K krystalizuje w układzie regularnym, najczęściej tworząc kryształy o formie dwunastościanu rombowego. Kryształy te rzadko występują pojedynczo, niemal zawsze zrastając się w kuliste lub półkuliste agregaty.
Środowisko występowania
## Geneza Paulingit-K jest minerałem hydrotermalnym niskich temperatur. Powstaje w pęcherzach i szczelinach w skałach wulkanicznych, głównie w bazaltach. Krystalizuje z roztworów bogatych w krzemionkę i alkalia w późnych etapach stygnięcia lawy. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z innymi zeolitami, takimi jak filipsyt, chabazyt, gismondyt, a także z kalcytem i apofilitem. ## Lokalizacje Najważniejsze i najbardziej znane stanowiska paulingitu-K znajdują się w bazaltach wzdłuż rzeki Columbia w stanach Waszyngton i Oregon w USA. Znany jest również z Riggins w stanie Idaho (USA), Höwenegg w Niemczech oraz z niektórych lokalizacji na Islandii i w Czechach (okolice Ústí nad Labem).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy paulingitu-K to te, które posiadają dobrze wykształcone, idealnie kuliste agregaty o dużym połysku i średnicy. Kontrastujące umiejscowienie bezbarwnych lub białych kul na ciemnej bazaltowej matrycy znacznie podnosi atrakcyjność wizualną i wartość okazu. Ważna jest również wielkość - agregaty przekraczające 5 mm średnicy są już uważane za duże i rzadkie. ## Popularne stanowiska Za klasyczne i dostarczające najlepszych okazów uważa się lokalizacje wzdłuż Columbia River, zwłaszcza w okolicach Rock Island Dam w stanie Waszyngton, USA. Okazy z tych miejsc stanowią wzorzec dla tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie letnią wodą destylowaną, używając bardzo miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą zniszczyć delikatne agregaty. ## Czego unikać Jako zeolit, paulingit-K jest wrażliwy na wysoką temperaturę, która może spowodować utratę wody z jego struktury i zniszczenie kryształów. Należy unikać kontaktu z kwasami i innymi chemikaliami. Długotrwała ekspozycja na silne światło słoneczne nie jest zalecana. ## Przechowywanie Okazy najlepiej przechowywać w zamkniętych, stabilnych pojemnikach lub gablotach, aby chronić je przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na kruchość, należy unikać umieszczania innych minerałów bezpośrednio na okazach paulingitu-K.