Parisite-(La)
Wzór chemiczny: CaLa<sub>2</sub>(CO<sub>3</sub>)<sub>3</sub>F<sub>2</sub>
Rzadki minerał z grupy parysytu, lantanowy analog parysytu-(Ce), tworzący drobne, heksagonalne kryształy o brązowawej barwie.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4.5
- Połysk
- Szklisty do żywicznego
- Rysa
- Biała
- Gęstość
- 4.39
- Łupliwość
- Wyraźna na {0001}
- Przełam
- Podkonchoidalny
- Przezroczystość
- Prześwitujący do nieprzezroczystego
- Układ krystaliczny
- Heksagonalny
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja parysytu-(La) w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa i wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia dyspersji energii (EDS) lub dyfrakcja rentgenowska (XRD), w celu potwierdzenia dominacji lantanu nad cerem. Wstępną wskazówką może być heksagonalna forma kryształów, brązowawa barwa i wysoka gęstość, a także występowanie w specyficznym środowisku geologicznym (karbonatyty, pegmatyty nefelinowe). ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z innymi minerałami z grupy parysytu, głównie z parysytem-(Ce) i synchisytem-(La). Odróżnienie od parysytu-(Ce) jest możliwe tylko poprzez analizę chemiczną. Synchisyt-(La) ma bardzo podobny skład i wygląd, ale różni się strukturą krystaliczną, co jest możliwe do stwierdzenia jedynie metodami dyfrakcyjnymi. Wizualnie może przypominać także niektóre drobne kryształy monacytu lub bastnäsytu. ## Formy kryształów Najczęściej tworzy proste, wydłużone, ostrosłupowe lub tabliczkowe kryształy o przekroju sześciobocznym (heksagonalnym). Występuje jako pojedyncze, drobne kryształy lub w niewielkich, promienistych agregatach.
Środowisko występowania
## Geneza Parysyt-(La) jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego, krystalizującym w późnych stadiach formowania się niektórych typów skał magmowych. Najczęściej spotykany jest w karbonatytach oraz w pegmatytach nefelinowo-syenitowych, gdzie powstaje w wyniku koncentracji pierwiastków ziem rzadkich, zwłaszcza lantanu. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami pierwiastków ziem rzadkich oraz minerałami typowymi dla karbonatytów i pegmatytów alkalicznych. Do najczęstszych asocjacji należą: ewaldyt, mckelveyit-(Y), burbankit, kalcyt, kwarc, mikroklin oraz inne węglany REE, takie jak synchisyt i bastnäsyt. ## Lokalizacje Jest to minerał ekstremalnie rzadki. Został zidentyfikowany w kilku miejscach na świecie. Najważniejsze stanowiska to: - Kopalnia New Ewald, St. Andreasberg, Harz, Niemcy (miejsce pierwszego opisu). - Green River Formation w stanie Wyoming, USA. - Kompleksy alkaliczne i karbonatytowe, takie jak Mont Saint-Hilaire w Quebecu, Kanada, oraz na Półwyspie Kolskim w Rosji.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najważniejszym kryterium jest wielkość i jakość wykształcenia kryształów. Poszukiwane są okazy z ostrymi, dobrze zdefiniowanymi, nieuszkodzonymi kryształami, nawet jeśli są one niewielkie (rzędu milimetrów). Wyraźna heksagonalna forma i połysk podnoszą wartość. Okazy na matrycy skalnej, zwłaszcza w towarzystwie innych rzadkich minerałów, są znacznie bardziej cenione niż izolowane kryształy. ## Popularne stanowiska Najbardziej znane okazy, choć wciąż mikroskopijnej wielkości, pochodzą z historycznej lokalizacji w górach Harzu w Niemczech oraz z Green River Formation w USA. Okazy z Mont Saint-Hilaire w Kanadzie są również cenione przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić wyłącznie bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Ze względu na możliwą reaktywność z kwasami, należy unikać wszelkich chemicznych środków czyszczących. Jeśli konieczne jest użycie płynu, zaleca się wodę destylowaną. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z kwasami (np. kwas solny), które mogą uszkodzić lub całkowicie rozpuścić minerał. Parysyt-(La) jest stosunkowo miękki, więc należy chronić go przed zarysowaniem przez twardsze minerały (kwarc, beryl). Nie należy go podgrzewać ani poddawać ultradźwiękom. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w osobnych, wyściełanych pudełkach klaserowych, aby uniknąć otarć i uszkodzeń mechanicznych. Chronić przed kurzem i chemikaliami. Ekspozycja na silne światło nie jest uznawana za szkodliwą, ale jak w przypadku wielu rzadkich minerałów, zaleca się ostrożność.