Paravauxite
Wzór chemiczny: Fe²⁺Al₂(PO₄)₂(OH)₂·8H₂O
Parawoksyt to rzadki, uwodniony fosforan żelaza i glinu, tworzący charakterystyczne, bezbarwne lub zielonkawe, tabliczkowe kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Barwa
- Pale greenish white to colorless; colorless in transmitted light. also gray-white or Light brown.
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.36
- Łupliwość
- on {010}, perfect.
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Parawoksyt można rozpoznać po jego charakterystycznych, tabliczkowych kryształach, często tworzących promieniste agregaty. Kluczowe cechy to szklisty połysk, niska twardość oraz występowanie w paragenezie z innymi rzadkimi fosforanami w żyłach hydrotermalnych. ## Odróżnianie od podobnych Parawoksyt jest bardzo podobny do woksytu i metawoksytu, z którymi często współwystępuje. Odróżnienie tych minerałów bez zaawansowanych metod analitycznych (jak np. dyfrakcja rentgenowska) jest praktycznie niemożliwe. Od kwarcu odróżnia go znacznie niższa twardość. Od innych podobnych wizualnie fosforanów, jak wavellit, różni się formą kryształów - wavellit tworzy kuliste agregaty, a parawoksyt spłaszczone, tabliczkowe kryształy. ## Formy kryształów Kryształy parawoksytu są tabliczkowe, spłaszczone zgodnie z jedną z osi krystalograficznych, lub krótkopryzmatyczne. Często występują w postaci wachlarzowatych, promienistych lub niemal sferycznych agregatów, a także jako rozety na powierzchni skały macierzystej.
Środowisko występowania
## Geneza Parawoksyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż kruszców w wyniku procesów hydrotermalnych. Tworzy się w żyłach przecinających skały osadowe, takie jak piaskowce, lub w pegmatytach fosforanowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej współwystępuje z innymi fosforanami, zwłaszcza z woksytem, metawoksytem i wawellitem. Często towarzyszą mu również kwarc, piryt, kasytryt oraz inne minerały kruszcowe. ## Lokalizacje Najważniejszym i najbardziej znanym na świecie miejscem występowania parawoksytu, skąd pochodzą najlepsze okazy, jest kopalnia Siglo XX w Llallagua, w departamencie Potosí w Boliwii. Jest to lokalizacja typowa dla tego minerału. Występowanie odnotowano również w kopalni Willard w hrabstwie Pershing, w stanie Nevada (USA).
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy parawoksytu charakteryzują się ostrymi, dobrze wykształconymi i przezroczystymi kryształami, tworzącymi estetyczne, promieniste agregaty. Ważny jest brak uszkodzeń oraz atrakcyjne umiejscowienie na niewielkiej matrycy skalnej. Okazy o wyraźnej, choćby bladej, zielonkawej barwie są zazwyczaj bardziej pożądane niż bezbarwne. Wielkość kryształów również ma znaczenie, chociaż nawet niewielkie, ale perfekcyjnie uformowane grupy są wysoko cenione. ## Popularne stanowiska Zdecydowanie najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów okazy pochodzą z historycznej lokalizacji w Llallagua w Boliwii. Minerały z tego miejsca są uważane za światowy standard dla parawoksytu.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy parawoksytu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu. Jeśli konieczne jest czyszczenie na mokro, zaleca się użycie wyłącznie wody destylowanej i bardzo delikatne osuszenie sprężonym powietrzem lub pozostawienie do samoistnego wyschnięcia. Należy unikać myjek ultradźwiękowych. ## Czego unikać Parawoksyt jest minerałem wrażliwym na chemikalia, zwłaszcza kwasy, które mogą go uszkodzić. Jest również stosunkowo miękki i kruchy, podatny na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury oraz długotrwałej ekspozycji na silne światło słoneczne, chociaż nie jest znany z blaknięcia. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy parawoksytu najlepiej przechowywać w osobnych, wyściełanych pudełkach, aby uniknąć kontaktu z twardszymi minerałami. Powinny być chronione przed kurzem i wilgocią. Ze względu na swoją kruchość, nie nadaje się do montowania w biżuterii ani do częstego dotykania.